ततः स्त्री पापिष्ठा, पुरुषः पापेऽल्पभाग् इति निश्चितम्। तदा स धर्मज्ञः पुरुषः निर्मलचित्तः सञ्जातविवेकः राजानं प्रति वाक्यम् उवाच। उज्जयिन्यां, महाबल इति प्रसिद्धः कश्चन महान् पुरुषः श्रुतः, हे महाबाहो। तस्य दूतः हरिदासः नाम, स हरिभक्तः स्वामीकार्यनिरतः सदा आसीत्। तस्यै कन्यायाः पद्मलोचनायाः जन्म जातम्। सा कन्या हरिदासं पितरं प्रियं वदति स्म—"श्रृणु मम वचनम्, तात।" स पिता "एवं भवतु" इति प्रत्युवाच, ततः राज्ञ्या आहूय सभां गतः, हे राजन्। तत्र तैलङ्गाधिपतिं हरिश्चन्द्रं राजानं गन्तव्यम् इति उक्तम्। इति श्रुत्वा स ब्राह्मणः महात्मानं हरिश्चन्द्रं प्रति जगाम। एतद् श्रुत्वा हरिश्चन्द्रराजा हृष्टहृदयः अभवत्। तदा स हरिदासं पप्रच्छ—"कदा कलियुगस्य आरम्भः स्यात्?" यदा सः स्वराज्ये प्रतिष्ठितः, तदा कलियुगः आरब्धः। तस्य द्वितीयायाः पत्न्याः विभिन्नाः भाषाः उत्पन्नाः, येन जनाः मोहिताः। वेदविहितधर्मस्य विपर्यासः यदा दृश्यते, तदा कलिः अधर्ममित्रः सर्वान् देवताः तिरस्करोति। तदा दारिद्र्यं तस्य भार्या इव सर्वगृहेषु भविष्यति। धनाढ्याः लोभेन वश्याः, नीचाः चोन्नतिं प्राप्स्यन्ति। कलौ आगते, भूमिः शुष्का फलहीना च जायते, इति दृश्यते। एवं श्रुत्वा हरिश्चन्द्रः तस्मै ब्राह्मणाय महादानं दत्तवान्। तस्मिन्नेव काले ब्रह्मविद्यायां निपुणः ब्राह्मणः आगतः। तदा देवी तस्मै अतिवेगेन मनोजवेन विमानं दत्तवती। तत्र तां कन्यां प्रति ब्राह्मणः मोहितोऽभवत्। हरिदासस्य पुत्रः मुकुन्दः नाम, स वेदशास्त्रपारङ्गतः आसीत्। तस्मै शिष्याय आचार्यः उवाच—"मम वचनानि शृणु, मुकुन्द।" मुकुन्दः "एवं" इति प्रत्युवाच, शीघ्रं स्वगृहं गतः। सा कन्या वेदविद्यायुक्तं ब्राह्मणं वामनं वररूपेण वव्रे। त्रीन् ब्राह्मणान् गुणसम्पन्नान् कन्यायाः प्राप्तये आगतान्। ततः कोऽपि शीघ्रं तां महादेवीं हृत्वा विन्ध्याचलम् अगच्छत्। तदा धीमान् धिमान् नाम ब्राह्मणः ज्योतिषशास्त्रनिपुणः तान् उवाच। स बुद्धिमान् तौ ब्राह्मणौ स्वविमाने उपवेशयामास। तदा सः तं राक्षसं शरस्य उपरि स्थाप्य शीघ्रं हत्वा निपातितवान्। कन्यां प्रति स्पर्धया ते अन्योन्यं विवादं कृतवन्तः। तदा विनयेन नम्रशिराः सः वेतालं रुद्रस्य सेवकं प्रति वाक्यम् उवाच। यो जानन् कन्यां प्रति उक्तवान्, स ब्राह्मणः पितृसमानः। यो राक्षसं हन्ति, स एव कन्यायाः योग्यः। धर्मपुरे रम्ये बहुजनसेविते, कश्चन धर्मनिष्ठः श्रेष्ठः राजा आसीत्। तस्य मन्त्रिणाम् एकः अन्धकः नाम, धर्मशास्त्रविशारदः। तेन धर्मात्मना राज्ञा तत्र मन्दिरं निर्मितं, दुर्गा च प्रतिष्ठिता। तदा अर्धरात्रे महागौरी राजानं प्रति उवाच—"वरं वृणीष्व, राजन्।" स राजा नम्रचित्तः तां स्तुत्वा दुर्गां प्रीतिं प्राप।