सुदर्शनः नाम बुद्धिमान् राजा काशिराजस्य कन्यां विवाह्य पञ्चसहस्रवर्षाणि राज्यं चकार। तस्य स्वप्ने महाकाली देवी सन्देशं दत्तवती—"हिमालयं प्रति गत्वा तत्र वस, विप्रज्ञ। पश्चिमसागरे रत्नखानि, तस्य द्वीपाः विनष्टाः। दक्षिणे च सागरोऽग्निना दग्धः, तत्रापि द्वीपाः नाशिताः। सर्वे ते प्रसिद्धद्वीपाः विनष्टाः। जीवन्तः अपि नष्टाः। अतः त्वं जीवितुं प्रयत्नं कुरु।" एवं देवीवाक्यं श्रुत्वा सुदर्शनः श्रेष्ठराजान्, श्रेष्ठवणिजः, द्विजांश्च सह गत्वा हिमालयं प्राप्तवान्। तत्र पृथिव्यां शिलाखण्डैः आच्छादितायां सर्वे प्राणिनः विनष्टाः। अनन्तरं वातः शमितः, सर्वजलानि शोषितानि। तत्पश्चात् त्रेतायुगे सुदर्शनः प्रजाजनसमेतः पुनः अयोध्यां गतः। देवीमायया सर्वा नगरी मोहिनी जाता। सुदर्शनः दशसहस्रवर्षाणि राज्यं चकार। तस्य नन्दिनीवरदान्महात्मा रघुः पुत्रः अभवत्। रघुः पितुरिव दिलीपस्य अन्ते राज्यं चकार। तस्य ब्राह्मणवरदान्महात्मा अजः पुत्रः अभवत्। अजोऽपि पितुरिव राज्यं कृतवान्; तस्मात् श्रीरामो हरीरिव जातः। रामस्य कुशः पुत्रः, सः दशसहस्रवर्षाणि राज्यं चकार। कुशस्य निबन्धः पुत्रः, सः पितुरिव राज्यं कृतवान्। निबन्धस्य नाभः पुत्रः, सः अपि पितुरिव राज्यं कृतवान्। नाभस्य क्षेमधन्वा पुत्रः, तेनापि पितुरिव राज्यं कृतम्। क्षेमधन्वनः अहीनजः पुत्रः, तेन कुरुक्षेत्रं स्थापितम्, त्रेतायुगे शतानि जनानां जातानि। अहीनजस्य परियात्रः पुत्रः, तेन पितुरिव राज्यं कृतम्। परियात्रस्य छद्मकारी पुत्रः, छद्मकारिणः वज्रनाभिः पुत्रः, वज्रनाभेः व्युत्थनाभिः पुत्रः, व्युत्थनाभेः स्वर्णनाभिः पुत्रः, स्वर्णनाभेः ध्रुवसन्धिः पुत्रः, ध्रुवसन्धेः शीघ्रगन्ता पुत्रः, शीघ्रगन्तुः प्रसुवश्रुतः पुत्रः। एवं भारते त्रेतायुगस्य आद्यः कालः समाप्तः। ततः सूर्यस्य उदयात् सूर्यस्य उदयपर्यन्तं सुसन्धिः राजा तत्र राज्यं चकार। सुसन्धेः महाश्वः पुत्रः, महाश्वस्य बृहदेशनः पुत्रः, बृहदेशनस्य वत्सपालः पुत्रः, वत्सपालस्य प्रतिव्योमाः पुत्रः, प्रतिव्योम्नः सहदेवः पुत्रः, सहदेवस्य भानुरत्नः पुत्रः, भानुरत्नस्य मरुदेवः पुत्रः, मरुदेवस्य केशिनारः पुत्रः। सर्वे पितृवत् धर्मेण राज्यं कृतवन्तः। एवं सुदर्शनात् आरभ्य केशिनारपर्यन्तं राजवंशः धर्मेण, कीर्त्या च भूयिष्ठं प्रवर्तितः।