मन्त्रोच्चारणपूर्वकं शुद्धिकर्म कृत्वा सा स्त्री बालकं पुनः जीवितवती। भोजनं सम्यक् व्यवस्थित्य पुनरुत्थानमन्त्रं दत्त्वा तं बालकं जीवितवती। सा स्त्री अन्यत्र आगत्य हरिशर्मणा दग्धा अभवत्। पुत्रः तु शोकातुरेण पित्रा दग्धः। स राजा धर्मस्थलीनाथस्य पुत्रः, गुणाधिपस्य पुत्रः आसीत्। स जीवितं दत्तवान्; ततः अद्य वरं वृणु इति उक्तवान्। अस्थीनि आदाय स तीर्थं गतः; विलम्बं मा कुरु, तं अन्वेषय इति उक्तम्। तं प्राप्त्वा जीवितप्रदानस्य वृत्तान्तं उक्तवान्; केशवः तद् श्रुत्वा, अस्थीनि धारयन्, सर्वाण्यपि अस्थीनि तस्मै द्विजाय दत्तवान्। अहं तस्मै धर्मिष्ठाय गच्छामि, यस्मिन् धर्मतः बद्धः अस्मि। अतः विक्रमादित्य, धर्मज्ञ, मे वद। माधुमती योग्यास्त्री वामनद्विजाय। यो ब्राह्मणः जीवितं ददाति, धर्मनिष्ठः, स पितृवत्। पुनः वेतालः श्रेष्ठं नृपं विक्रमं सम्बोधितवान्। वर्धावननगर्यां रमणीया, विविधजनसमाकीर्णा, तत्र विद्वान् मालाकारः आसीत्, यस्य प्रिया पत्नी पतिसेवायाम् निष्ठा आसीत्। स पुत्र्या पुत्रेण पत्नीया च सह जीविकां अन्वेषयन् आगतः। तस्य कथा अल्पं श्रुत्वा राजा तस्मै प्रतिदिनं सहस्रं सुवर्णमुद्राः दत्तवान्। ताः मुद्राः किञ्चित् व्ययित्वा शेषं स्वजनैः सह उपभुक्तवान्। तस्य पत्न्याः परीक्षा कर्तुं श्मशाने सा स्त्री अत्यधिकं रुदिता। तत्र यत्र ध्वनिः श्रूयते, तत्र गच्छ, वीरश्रेष्ठ इति आदिष्टम्। ततः वीरश्रेष्ठः शस्त्रकुशलः, बलवान्, तं श्रुत्वा, सान्त्वनपूर्वकं उक्तवान्— 'कस्य हेतोः त्वं अत्र स्थित्वा रुदसि?'। तद् श्रुत्वा राजकन्या वीरसेनं उक्तवती— 'मासान्ते मम विनाशः भविष्यति; अतः अहं शोकितवती। केन पुण्येन ते दीर्घायुः? कारणं वद।'। सा वदति— 'अहं अपि दीर्घायुः भविष्यामि; स्वामीकार्यं साधय।'। ततः वीरश्रेष्ठः स्वगृहं गतः। 'एवं भवतु' इति स धर्मिष्ठा स्त्री निर्भयम् स्वपुत्रं उक्तवती। तद् चिन्तयन् पुत्रः स्वभगिन्या मातृया च सह— 'प्रियपितः, मम कपालं चण्डिकायै समर्पय।'। तद् श्रुत्वा वीरसेनः पुत्रस्य शिरः छित्वा समर्पितवान्। तं रूपं दृष्ट्वा सेनापतिः आद्याद्य कारणं अवगच्छत्। ततः प्रसन्ना देवी राज्ञे जीवितं दत्त्वा उक्तवती। वीरसेनः वदति— 'तस्य वंशः दीर्घायुः भवतु।'। रूपसेनः प्रसन्नचित्तः तस्य पुत्री च, यः रूपवती, पृष्टवन्तौ— 'एतेषां को महत्तमं स्नेहं दर्शितवान्? वद।'। राजा सेवकस्यार्थे स्वदेहं दत्त्वा महत्तमं स्नेहं दर्शितवान्; भगिनी स्वजनस्य स्नेहं, पुत्रः कर्तव्यनिष्ठं दर्शितवान्। रूपसेनः बुद्धिमान् राज्ञे महत्तमं स्नेहं दर्शितवान्। भोगवती नाम नगरी आसीत्, अद्भुततम्। तत्र रूपवर्मा राजा राज्यं शासितवान्। तस्य राज्ञः गृहे, शुभमण्डपे, स निवसति।