ब्राह्मणः उपविश्य आसने, राज्ञे इदं वचनं प्रोवाच। स महाकथां, प्राचीनकथासंग्रहम्, वर्णयितुं प्रतिजज्ञे। ततः शिवं मनसि संस्थाप्य, स ब्राह्मणः राज्ञे पुनः अभ्यधात्—"वाराणसी नगरी रम्या, यत्र महेशः निवसति। तत्र चतुर्वर्णजनाः वसन्ति, राजा च कीर्तिमुकुटधारी। तस्य पुत्रः वज्रमुकुटः, मन्त्रिणां पुत्रैः च प्रियः। मन्त्रिणः पुत्रः बुद्धिदक्षः नाम्ना, प्रज्ञायाः कौशलस्य च प्रसिद्धः। एकदा बुद्धिदक्षः वनं रम्यं अपश्यत्, यत्र पशवः पक्षिणः च समृद्धाः। तत्र दिव्यं सरः आसीत्, यत्र नानापक्षिस्वनः शुश्रूयते। तं सरः दृष्ट्वा, आगतौ द्वौ वीरौ परमं हर्षं प्राप्तवन्तौ। तत्र दन्तवक्त्रस्य कन्या पद्मावती नाम्ना, सर्वैः सम्मानिता आसीत्। सा स्वसखिभिः सह सरसि रम्येषु क्रीडासु प्रवृत्ता। पद्मावतीं दृष्ट्वा, समरूपगुणसम्पन्नां कन्यां, वज्रमुकुटः आकर्षितः अभवत्। जागृते वज्रमुकुटे, स शिवशंकरं प्रार्थयामास—"रक्ष मां!" पद्मावती तस्य शिरसः पद्मं आदाय, कर्णयोः स्थापयामास। पुनः तं पुष्पं हृदि स्थापयामास। ततः स पितरम् अनुगम्य, पर्वतान्तरवने तीर्थयात्रायै आगच्छत्। तत्र स महान्तं मानसिकं क्लेशं अनुभूय, मोहं प्राप्तवान्। युवतीं पद्मावतीं चिन्तयन्, मौनव्रतम् अकरोत्। सर्वत्र जनाः शोकिताः—"किं अवस्था राजपुत्रस्य?" इत्य् ऊचुः। ततः स बुद्धिदक्षः वज्रमुकुटं उवाच—"राजन्, सत्यम् वद।" बुद्धिदक्षः तद् श्रुत्वा, हसित्वा राज्ञे प्रोवाच—"सा दन्तवक्त्रस्य कन्या, कर्णाटराजस्य। पुष्पचिह्नेन तव परिचयं विज्ञाय, तां तव समीपं आनयिष्यामि। आज्ञां देहि, राजन्; अहं कर्णाटं गच्छामि। न संशयः—यदि तव पुत्रः जीवितुम् इच्छति, अहं गमिष्यामि।" ततः अश्वारूढाः शीघ्रं दन्तवक्त्रस्य नगरं अगच्छन्। बुद्धिदक्षः तस्यै बहुं धनं ददौ। प्रातः सा वृद्धा स्त्री राजमहालयं अगच्छत्। पद्मावतीं गोप्यं प्राप्त्या, मम संदेशं अवदत्—"सुन्दरः पुरुषः तव कृते आगतः।" पद्मावती कुपिता, चन्दनसिक्ताङ्गुलिभिः वदति स्म। गण्डद्वयं स्पृशित्वा, सा गृहं अगच्छत्। स मित्रं शोकग्रस्तं इदं उवाच—"शृणु, मित्र, शोकं त्यज। तव कृते मम वक्षः आहतम्—कदा त्वं मम मित्रं भविष्यसि? रजःक्षये, हे मित्र, तव मुखं चुम्बितम्। त्रिदिनान्ते, वृद्धा सा पद्मावत्यै तद् निवेदयामास।" "अद्य तेन सह संयोगं कुरु, सुन्दरश्रोणि, जीवनं सफलं कुरु।" सा वृद्धा, द्वारविवरात् निष्कासिता, पृष्ठे अधस्तः च आहताः। तदा मित्रा हृष्टा च कुशला, "शृणु, मित्र!" इति उवाच। "मध्यरात्रे आगच्छ, कामग्रस्तां मां रमस्व।" ततः महाभर्ता शीघ्रं गत्वा, तां स्त्रीं प्रमोदितवान्।