तस्मिन्नेव क्षणे मण्डलीकः पञ्चशब्दान् उच्चारयन् शीघ्रं राजानमभ्यगच्छत्; शत्रुविनाशकः सः पदातिः सन्न् उग्रबाहुं चेंडुलं यत्र तिष्ठति तत्र जगाम। सः पुत्रं समुत्थाप्य स्वभार्यायाः समीपं ययौ, या शोकाकुला बभूव। तदा लक्षणः स्वेन उत्तमखड्गेन राज्ञो बाणान् छित्त्वा, स्वं वैष्णवं अस्त्रं प्रयोक्तुम् आरब्धवान्। तस्य प्रमुखः बन्धुः हतः सन्, भूमिपतिः धनुष्कं गृहीत्वा स्थितवान्। सः श्रेष्ठकुलेषु मूर्च्छितः पतितः, तदा सूर्यस्योदयः भगदत्तस्यानुरूपः बभूव। तं भीतं दृष्ट्वा राजा शीघ्रं पलायितः, तस्य वीर्यं रक्तेन सिक्तम् अभवत्। सः क्षिप्रं बाणेन ताडितः, मूर्च्छां प्राप्य, देवमपि पुनर् मूर्च्छितवान्। वैष्णवं अस्त्रं धनुषि स्थापयित्वा, रक्तबीजं प्रति सन्दधे; भयाकुलः स्वजनैः सहितः क्रुद्धराजसंघं यत्र, तत्र ययौ। शत्रुं दृष्ट्वा रत्नभानुसुतः सेनायै सह शिबिराणि अगच्छत्; प्रातःकाले चन्द्रवंशीयः तान् श्रेष्ठान् दृष्ट्वा राजानम् अवदत्— "हे गुर्जरभूमिपाल, मूलवर्मणः पुत्रैः सह..." इति। एवमुक्तः सः राजा रणभूमिं प्रति प्रस्थितवान्। दशभिः पुत्रैः सहितः, लक्षशः सैन्यबलसमन्वितः, सः समरमाविशत्। सर्वे तु निहताः सति, द्वौ एव राजानौ, स्वपुत्रैः सेनाभिश्च शेषितौ। कृष्णपक्षचतुर्दश्यां प्रातःकाले, सूर्ये प्रकटे, लक्षणस्य अनुमत्याः सः घोरयुद्धे प्रस्थितवान्। ततः मद्रराजः दशभिः पुत्रैः सह, सर्वे क्षत्रियाः दिनान्ते परस्परं रणभूमौ निहताः। पुनः प्रातःकाले, बलशालिन् भगदत्तः समुपस्थितः। तं दृष्ट्वा, वीरः लक्षणः त्रिशतसहस्रसेनया सह युध्यितुं प्रवृत्तः। मध्याह्ने, द्वयोः राज्ञोः सर्वे सैनिकाः निहताः। लक्षणः स्वस्य रथमारुह्य, पितुः शत्रुं राजानं प्रति स्थितवान्। तदा भगदत्तः क्रुद्धः तस्याश्वान् सारथिं च हत्वा, तं रथहीनं कृत्वा, लक्षणं प्रति अग्रे प्रस्थितवान्। तस्य कवचात् निष्क्रान्तं कवचं छित्त्वा, तं शिरःपत्रं चूर्णयामास। सायाह्ने, भगदत्ते हते, लक्षणः अतिवेगं प्राप्य स्थितवान्। भगदत्ते निहते, सः राजा कोपसमन्वितः, प्रातः एव पुनः सेनां युद्धाय प्रेषयामास। तत्र अङ्गदः, कलिङ्गः, त्रिकोणः, श्रीपतिश्च, सुकेतुः च नव राजानः, प्रत्येकः नवसहस्रबलसमन्वितः, संग्रामाय समुपस्थिताः। तान् दृष्ट्वा, वीरः लक्षणः स्वराजभिः सह संग्रामे प्रवृत्तः। रुद्रवर्मा नाम राजा दशसहस्रवीरैः सह समरमाविशत्। कालिवर्मा दशसहस्रैः सहितः कलिङ्गं प्रति युध्यते। तस्य वीर्यवान् अनुजः दशसहस्रैः सह श्रीपतिं प्रति, श्रीतारराजं प्रति च महायुद्धं कृत्वा स्थितः। वामनः दशसहस्रैः सहितः मुकुन्दं प्रति गतवान्। लल्लसिंहः दशसहस्रैः सहितः गुहिलं प्रति ययौ। लघुराजानः त्रिशतं संख्यया अन्यलघुराजान् प्रति संग्रामे प्रवृत्ताः। तदा चामुण्डः सर्वान् राजान् निहतान् दृष्ट्वा, लक्षणः रक्तबीजस्य ब्राह्मणैः पूजितत्वं ज्ञात्वा, सायाह्ने गजे स्थितः। द्वितीयदिने प्रातःकाले, कृष्णांशः देवैः सहितः समुपस्थितः। तारकः च चामुण्डः च, प्रत्येकः द्विसहस्रशः सैन्येन युक्तः, सर्वान् राज्ञः अग्रे स्थाप्य, स्वबलैः सह समराय प्रवृत्तौ। एकयाममात्रेण तौ वीरौ भूमिपालान् सर्वान् निहतम् अकुरुताम्। चामुण्डः च तारकः च, कौशलयुक्तौ, सन्धिं सम्वेष्टुम् इच्छन्तौ, समीपं गतौ।