स राजा पञ्चशब्दस्वनं गजे समारुह्य, त्रयशतानि सहस्राणि सैन्येन सह शीघ्रं प्रस्थितवान्। स स्वीयैः पञ्चशतानि सहस्राणि वीरैः सेनापतिभिः शत्रुसैन्यस्य शीघ्रं परिवृत्य स्थितवान्। त्रिषु यामेषु सर्वे बलिनः सेनानीकाः परस्परं निपातिताः। ततो धुंधुकारः, प्रचण्डवीर्यः शुभलक्षणैः युक्तः, रथमारुह्य समागतः। स पञ्चशब्दगजे समारुह्य राजानमाशु प्रति जगाम। स तं प्रमत्तं दुर्धर्षं प्रमुदितं च गजं शिवदत्ताख्यं, हर्षविनाशकं, संबोधितवान्। स गजः मण्डलीक इति प्रसिद्धः, रणमध्ये प्रचण्डः, रामांशा-आह्लाद इति च विख्यातः। एवमुक्तः स गजः शीघ्रं राजानं प्रत्युवाच—"शृणु राजन्!" इत्युक्त्वा स प्रमत्तगजः स्वदन्ताभ्यां पञ्चशब्दं समभिद्रवत्। तदा कोपसमन्वितः रुद्रदत्ताख्यः गजः शीघ्रं गजराजं प्रति अभ्यधावत्। तस्मिन्नेव काले मण्डलीकः पञ्चशब्दस्वनं कृत्वा शीघ्रं राजानमभिगच्छत्; शत्रुविनाशकः पदातिः सन् यत्र चण्डुलः प्रचण्डबाहुः स्थितः तत्र गच्छन्। स पुत्रं समुत्थाप्य स्वपत्नीं रुदन्तीं प्रति जगाम। ततः लक्षणः उत्तमं खड्गं गृहीत्वा राज्ञः शरान् छित्त्वा स्वं वैष्णवं अस्त्रं प्रयोक्तुम् आरभत। प्रमुखबन्धुषु निहतेषु, भूमिपः धनुषं गृहीत्वा सज्जः अभवत्। स कुलश्रेष्ठेषु मुमोह; सूर्यस्योदयः भगदत्तवत् बभूव। तं भयसमन्वितं दृष्ट्वा राजा शीघ्रं पलायितः, तस्य बीजं रुधिररक्तं बभूव। स शीघ्रं बाणेन ताडयित्वा मुमोहापादयत्, पुनः देवमपि मुमोहापादयत्। स वैष्णवं अस्त्रं धनुषि स्थापयित्वा रक्तबीजं प्रति सन्धानं कृतवान्; भयेन समन्वितः स्वजनैः सह यत्र क्रुद्धराजानः समागताः तत्र गतवान्। शत्रुं दृष्ट्वा, रत्नभानुपुत्रः सैन्यैः सह शिबिरं प्रति गतवान्; प्रभाते चन्द्रवंशीयः महात्मानः दृष्ट्वा राजानं संबोधितवान्—"हे गुर्जरदेशज! मूलवर्मणः पुत्रैः सह।" एवमुक्त्वा राजा रणभूमिं प्रति प्रस्थितवान्। दशभिः पुत्रैः सह शतसहस्रसेनया युक्तः युद्धं प्रविष्टवान्। सर्वेषु निहतेषु, द्वौ राजानौ पुत्रैः सेनया च सह अवशिष्टौ। कृष्णपक्षचतुर्दश्यां प्रभाते, सूर्ये स्फुटं प्रकाशमाने, लक्षणस्य अनुमत्याः तस्मिन्भयङ्करे युद्धे समुपस्थितः। तदा मद्रराजः दशभिः पुत्रैः सह, सर्वे क्षत्रियाः परस्परं दिनान्ते युद्धे निहताः। पुनः प्रभाते भगदत्तः महाबलः समुपस्थितः। तं दृष्ट्वा लक्षणः वीरः त्रिशतसहस्रसैनिकैः सह स्थितः। मध्याह्ने उभयोः राज्ञोः सर्वे सैनिकाः निहताः। लक्षणः रथमारुह्य पित्रारिशत्रुं राजानं प्रति प्रतस्थे। तदा भगदत्तः क्रुद्धः तस्य रथाश्वसारथीन् हत्वा तमचक्रयन्, भगदत्तं प्रति अग्रे प्रस्थितवान्। तस्य कवचं भित्त्वा, तच्छत्रं च विनिर्भिद्य, सायं समरे हतः। लक्षणः त्वरया समन्वितः। भगदत्ते निहते, स राजा कोपात् तत्क्षणमेव युद्धाय सैन्यं प्रेषितवान्। अंगदः, कलिंगः, त्रिकोणः, श्रीपतिश्च, सुकेतुः नवभिः अन्यैः राजभिः सह, प्रतिराजं नवसहस्रसैनिकैः युक्तः समुपस्थिताः। तान् दृष्ट्वा लक्षणः वीरः स्वराजभिः सह स्थितः। राजा रुद्रवर्मा दशसहस्रवीरैः सह युद्धे प्रविष्टः। कालिवर्मा दशशः सहस्रैः सह कलिंगं प्रति प्रतस्थे। तदा तस्य वीरः अनुजः दशशः सहस्रैः श्रीपतिं प्रति युद्धमकरोत्, श्रीतारराजं प्रति गत्वा महायुद्धं प्रवर्तयामास। वामनः दशशः सहस्रैः मुकुन्दं प्रति अग्रे गतः।