षष्टिवर्षपर्यन्तं स राजा राज्यं कृत्वा, ततो बिन्दुसारः नाम पुत्रः तस्य जातः। तस्मिन्नेव काले काश्यकुब्जदेशात् श्रेष्ठः ब्राह्मणः समुपस्थितः। तेन ब्राह्मणेन वैदिकमन्त्रबलात् चत्वारः क्षत्रियाः समुत्पादिताः। त्रिवेदी, शुक्लः, अथर्वा च तत्र रक्षका अभवन्। ततः अशोकः राज्यं स्वाधीनं कृत्वा, सर्वान् बौद्धान् विनाशयामास। अवन्तिदेशे प्रमारः नाम राजा चतुर्ह्योजनविस्तीर्णे देशे राज्यं कृतवान्। कलिंजरनगरं रम्यम्, शोकस्थानरूपेण प्रसिद्धम्। तदधिष्ठाय, बौद्धनाशकः राजा सन्तुष्टः शक्तिमान् च अभवत्। अजमेरपुरं रम्यं, नियमतेजसा समन्वितम्। तत्र शुक्लः नाम राजा अनर्तदेशं गतः। अग्निजातेषु तेषु राजसु, ये राज्याभिषिक्ताः मान्याः अभवन्। तत्र ब्राह्मणान् सर्वान् प्राह—"यूयं गच्छत, अहं योगनिद्रावशः जातः।" द्विसहस्रवर्षपर्यन्तं समप्ते, सूतः इदं वचनं प्राह। प्रमारः नाम राजा षड्वर्षपर्यन्तं राज्यं कृतवान्। तस्य देवापिनः पुत्रः पितुस्समानं पदं प्राप। तस्मात् गन्धर्वसेनः पञ्चाशद्वर्षाणि राज्यं कृतवान्। शङ्खः तं पदं प्राप्य त्रिंशद्वर्षाणि राज्यं चकार। गन्धर्वसेनं प्राप्य, सः रत्नसमानं पुत्रं अलभत। तदा दुन्दुभयः निनदन्ति स्म, शंखाः निनादयन्ति स्म, मन्दमारुतः सुखं वहन् सन्तोषं जनयामास। सः विंशतिः कर्मयोगैः शिवस्य प्रियः अभवत्, शाकनाशनाय धर्मवृद्धये च। तं विक्रमादित्यं नाम कृत्वा, तस्य पिता परमं हर्षं प्राप। पञ्चवर्षपर्यन्ते जातः सः, तपस्यै वनं गतः। अनन्तरं, अम्बवतीं दिव्यां समृद्धिपूर्णां पुरीं प्राप्तवान्। तत्र शिवेन प्रेषितः, सः अपि तं पदं स्वीकृतवान्। कदाचित् स वीरः राजा महाकालेश्वरतीर्थं गतवान्। तत्र धर्मसम्पन्नं विशालमण्डपं निर्मितवान्। तदा विविधद्रुमलतान्वितः, पुष्पलताभिः शोभितः सः मण्डपः आसीत्। वेदवेदाङ्गविदः श्रेष्ठब्राह्मणाः तत्र आहूताः। तस्मिन्नेव स्थले, वेतालः नाम देवता प्रादुरभूत्। ब्राह्मणः आसने उपविश्य, राजानं प्रति इदं वचनं उवाच—"महान् आख्यानसमूहः, पुराणकथा, अहं वर्णयिष्यामि।" शिवं चित्ते स्थापयित्वा, सः ब्राह्मणः राजानं प्रति उवाच—"वाराणसी नगरी रम्या, यत्र महेशः स्थितः। तत्र चतुर्वर्णजनाः वसन्ति, राजा च किरीटमणिना शोभते। तस्य पुत्रः वज्रमुकुटः मन्त्रिणां पुत्रैः च प्रियः। मन्त्रिपुत्रः बुद्धिदक्षः नाम, प्रज्ञया कौशलं च प्रसिद्धः। सः काननं रम्यं मृगपक्षिसङ्कुलं दृष्टवान्। तत्र दिव्यः सरस्तथा रम्यः, नानाविहगनिनादितः आसीत्। तं दृष्ट्वा, तत्र आगतौ तौ वीरौ परमं हर्षं प्रापुर्। दन्तवक्त्रस्य कन्या पद्मावती नाम, तत्र मानिता आसीत्।