नृपः नेत्रसिंहः स वीरः लक्षशः सैन्येन समन्वितः तत्र आसीत्। विरसेनः अपि लक्षशः धनसमृद्धः, स्वपुत्रेण सह सोमवंशपक्षीयः अभवत्। अह्लादः अपि लक्षशः सैन्येन युक्तः सोमवंशपक्षे स्थितः, परिमलः षोडशलक्षशः सैन्यसमन्वितः युद्धे स्थिरः आसीत्। लहरः नृपश्रेष्ठः लक्षशः सैन्येन स्वपुत्रैः सहितः तत्र आगतः। अभिनन्दनः अपि स्वपुत्रेण सह लक्षशः सैन्यं प्राप्य तत्र स्थितः। नागवर्मा अपि स्वपुत्रेण सह लक्षशः सैन्यं प्राप्य आगतः। पूर्णमालः अपि स्वपुत्रेण सह लक्षशः सैन्यं प्राप्तवान्, स पक्षे स्थितः। गजराजः भूमिपतिः लक्षशः सैन्येन सह आगतः। कृष्णकुमारस्य पुत्रः भगदत्तः तत्र आगतः। बलवाहनस्य पुत्रः दशगोपालैः सहितः भूमिपतेः समीपं युद्धार्थं उपस्थितः। कलिंगराजः अपि त्रिकोणः च तत्र आगतः। मुकुन्दः, सुकैतुः, रुहिलः, गुहिलः च सर्वे दशसहस्रैः सैन्येन युक्ताः भूमिपतेः पुरतः समागताः। भूमिपतेः पक्षे सहस्रं क्षुद्रनृपाः आसन्। तेषाम् मध्ये द्विशतं नृपाः दिल्लीं प्रति प्रस्थिताः। अतः दिल्लीपतिः चतुर्विंशतिलक्षशः सैन्यं प्राप्य स्थितः। अष्टादशदिनानि युद्धम् अभवत्, यत्र सर्वनाशः जातः। ततः त्वं स्वपुत्रेण सैन्येन च, धुंधुकारेण रक्षितः, एतद्वचनं श्रुत्वा शीघ्रं कुरुक्षेत्रे महायुद्धं प्रति गतः। तदा परिमलराजा मयूरध्वजस्य पुरतः स्थितः। स जयन्तेन, यः कृष्णांशसम्भूतः, देवसिंहेन च रक्षितः। तस्य वचः श्रुत्वा मयूरध्वजः स्वयम् प्रत्युवाच। उभयोः सेनयोः मध्ये युद्धभूमौ महद् युद्धम् अभवत्। तत्र एका रथः पञ्चशतं गजाः च आसन्; एषा सेना विज्ञेया, तेषां सेनापतीन् शृणु। दशपदातीनां नायकः पदातीनां सेनापतिः इति कथ्यते। पञ्चगजानां नायकः गजनाथः इति नाम्ना प्रसिद्धः। तस्मिन् सैन्ये चत्वारिंशत् उष्ट्रारोहाः दूताः स्मृताः; षट्त्रिंशत् पदातयः तेषां कर्माणि शृणु। दश बन्धप्रदायकाः, दश पोषणदायकाः, त्रयः त्रिषु प्रहरिषु पृथक् प्रहरिणः इति ज्ञेयाः। शेषाः शूद्राः सेनायाम्, योधकर्मनिष्ठाः अभवन्। सर्वत्र धर्मेण घोरं युद्धं जातम्। अनन्तरं प्रहरमात्रे सेनापतयः युद्धाय प्रवृत्ताः। प्रहरमात्रं ते युद्धाय अग्रे स्थिताः। भगदत्तः अपि उत्तमं युद्धं अकरोत्। कृष्णः चामुण्डं लहरपुत्रांश्च जेत्वा, शंखं दध्मौ, प्रशान्तचित्तः, विजयचिह्नं प्राप्नोत्। चामुण्डः, धुंधुकारः, भगदत्तः च शतैः योधैः सहिताः आसन्। इन्दुलः देवसिंहः च सहस्रैः सहितौ प्रहृष्टौ। प्रातःकाले तृतीयगोरप्रहरे समुपस्थिते, स उवाच— "राजन्, त्वं त्रिभिः वीरैः रक्षितः असि" इति। तदा परिमलराजा नेत्रसिंहं भूमिपतिं सम्बोधितवान्। अनन्तरं उभयोः सेनयोः मध्ये अनुक्रम्य महद् युद्धम् अभवत्, रथैः रथान् प्रति, यन्त्रैः यन्त्राणि प्रति च। मध्याह्ने, हे मुनेश्रेष्ठ, नेत्रसिंहः बलसम्पन्नः आसीत्। ततः उभौ वीरौ रथात् अवतीर्य, भग्नधनुष्कौ, परस्परं हत्वा दिवं गतौ। इन्दुलः चामुण्डं प्राहरत्, देवः अपि धुंधुकं ताडितवान्।