पञ्चवर्षायाः प्राप्ते काले, श्रीदा भक्तिपूर्वकं स्तुतिं अकरोत्। तदा सर्वरत्नैः राजकोशः सर्वतः पूर्णः अभवत्। किंनरी नाम कन्या, या मंकणस्य सुप्रसिद्धा पुत्री, इत्येतत् विवाहस्य सम्पूर्णं वृत्तान्तं मुनये निवेदितम्। ततः धुन्धुकारेण, अतिवीर्येण, लक्षसैन्येन सह आगमनम् अभवत्। एकत्रिंशद्वर्षे समुपस्थिते, कृष्णस्य प्रभावेन, स ब्रह्मास्त्रं धनुषि स्थाप्य, अर्धसैन्यं दग्धवान्। तदा पञ्चाशत्सहस्रयोधाः भयभीता दिशः सर्वतः पलायिताः। तस्मिन्नेव काले भूमिपतिः सर्वतः शोकाकुलः भयग्रस्तः अभवत्। "कथं विजयः मम भविष्यति?" इति सर्वं शीघ्रं मन्त्रयामास। तत्र शक्तिमती चामुण्डा स्त्रीरूपं धृत्वा उपस्थितवती। तस्य चतुर्वीर्यपुत्राः धुन्धुकारेण सह मिलिताः। एतत् श्रुत्वा भूमिपतिः ब्रह्मानन्दस्य हर्षाय हृष्टः अभवत्। संध्याकाले, शुक्लपक्षस्य माघाष्टम्यां, मायया बलात् शत्रोः उदरे त्रिशूलं प्रविष्टवान्। तदानीं तारकः शरैः हृदि आघातं कृतवान्, सूर्यवर्मा शूलैः, धुन्धुकारः विशिखेन शत्रोः शिरसि प्रहारं कृतवान्। ब्रह्मानन्दः महाबलः मूर्च्छितः भूमौ पतितः। भीमस्य तथा वर्धनस्य शिरः शरीरात् विच्छिन्नम्। तारकः, धुन्धुकारः, चामुण्डा च। तेषां पुत्राणां हनने भूमिपतिः भीतिमन्युः अभवत्। ततः एतद्वृत्तान्तं श्रुत्वा वेला शीघ्रं झूलां आरोहति। वेलायाः नवयौवनामृततेजसा स तदा शक्तिमान् अभवत्। "कोऽसि? कस्य कन्या? हे सुन्दरी, युद्धे मम समीपं आगता?" इति पृष्टवान्। एतत् श्रुत्वा वेला शुद्धहृदा जलं अर्पयति। "अहं वेला भूमिपतेः कन्या; त्वत्समीपं आगता। हे राजन्, जीव, सुखानि भुङ्क्ष्व मया सह।" इत्युक्तम्। तदा स प्रत्युवाच—"कलियुग आगते..."। तदनन्तरं, "हरिपुरीं आरोह्य मया सह, हे शुभानने..." इत्युक्त्वा, तौ कपिलप्रदेशं प्रति गतौ। तत्र पुत्रार्थं पृथक् स्नानं कृत्वा, दानं दत्त्वा प्रस्थितौ। उत्तरबदरीप्रदेशे स्नानं कृत्वा, तीर्थानि गत्वा। वेला भाद्रपक्षस्य शुक्लाष्टम्यां वाक्यं उक्तवती। ततः श्रुत्वा, "स्वामिन्, यथोक्तं कुरु," इत्युक्तवती। "तत्र शान्तचित्तः स्थास्यसि, सर्वमङ्गलम् आराधय।" "तारकं हत्वा तव समीपं आगमिष्यामि।" वेला पुण्यशिला हरिपुरीं निवसति। तस्मिन्नेव काले, कृष्णांशसमुत्पन्ना महाबलाः आगच्छन्। भूमिपतिं प्रियं मन्यमाना, कृष्णांशं तु अप्रियं, हे राजन्। राजपुत्राणां मायया, तारकादिभिः महाबलैः सह। ते स्वगुरोः समक्षं आगत्य, मायया प्रियवचनानि उक्तवन्तः—"तस्माद् मया सह तत्र गन्तव्यम्।" एतद् भीषणवचनं श्रुत्वा सर्वे दुःखिताः अभवन्। तदनन्तरं, कृष्णवंशसमुत्पन्ना महाबलाः रुदन्तः अवतारयन्। तदा क्रोधेन पूर्णाः, तत्र, तीक्ष्णं पत्रं लिखितवन्तः।