एतत् श्रुत्वा, कृष्णांशः खड्गयुद्धे प्रवृत्तः। ततः स गृहे द्वारं सम्प्राप्य भूमिपतिं अभ्यगच्छत्। भूमिपतिः महात्मनं कृष्णांशं दश लक्षाणि सुवर्णस्य ददौ। स च हर्षेण पञ्चवर्षाणि वसून् पूजयामास। वरदानात् राज्ञे दश पुत्राः उत्पन्नाः; तेषां विवाहाय स बलवान् भूमिपतिं आमन्त्रयत्। भीमः राजपुत्रः रमणीं पत्नीत्वेन प्राप्तवान्। तदानीं राजा सह सहोदेन पिशाचभूमौ निवसति स्म। बलिदैत्यस्य आज्ञया स बलवान् कुरुक्षेत्रं पुण्यप्रदेशं आगच्छत्। स शक्तिमान् धर्मात्मा राजा पत्रं लिखित्वा भूमिपतये प्रेषयामास। "त्वं म्लेच्छराजः विद्युन्मालायै सिद्धः," इति उक्त्वा स त्रिशत् सहस्रैः सैन्येन कुरुक्षेत्रं आगच्छत्। ज्येष्ठमासस्य कृष्णपक्षे मध्यरात्रौ स शीघ्रं राजसैन्यं निहत्य पुनः पुनः तान् भक्षयामास। तस्मिन्नेव समये, कृष्णाद्याः महाबलाः देवाः सहस्रशः दैत्यान् हत्वा, बलिदैत्यराजम् उपगम्य स्वखड्गैः तं बलवान् दैत्यराजं तुष्टिम् अपादयन्। ततः बलिदैत्यराजः स्वयं तुष्टः अभवत्। "एते दैत्याः आर्यभूमौ त्वया सह न आगच्छन्तु," इति उक्तवान्। एतद् घोरम् अप्रियम् वचनं श्रुत्वा बलिः स्वयं। ततः कृष्णः तुष्टः निर्भयम् इदं वचनं अवदत्— "अनन्तरं पृथिवीं आगत्य यथायोग्यं आचर, आर्य!" तस्य वचनं श्रुत्वा सहोदा नीलसहितः। ततः भूमिपतिः हृष्टचित्तः दश लक्षाणि सुवर्णस्य ददौ। पञ्चवर्षे प्राप्ते श्रीदः भक्त्या स्तुतिं अकरोत्। सर्वरत्नैः राजकोषः सर्वतः पूर्णः अभवत्। किंनरी नाम कन्या, मंकणस्य पुत्री, प्रसिद्धा— हे मुने, विवाहस्य सम्पूर्णं वृत्तान्तं ते उक्तम्। धुन्धुकारः अतीव वीरः एकलक्षसैन्येन सह। एकत्रिंशद्वर्षे आगते, कृष्णस्य प्रभावेण, स ब्रह्मास्त्रं धनुषि स्थाप्य अर्धसैन्यं ददाह। तदा पञ्चाशत्सहस्रयोद्धाः भयात् सर्वतः पलायिताः। तस्मिन्नेव काले भूमिपतिः सर्वतः शोकात् भीतः अभवत्। "कथं विजयो मम भविष्यति?" इति स शीघ्रं मन्त्रयामास। स्त्रीरूपं धृत्वा बलवान् चामुण्डा उपस्थितः। तस्य चत्वारः वीरपुत्राः धुन्धुकारसहितः। एतत् श्रुत्वा भूमिपतिः ब्रह्मानन्दस्य हर्षाय हृष्टः अभवत्। संध्याकाले, शुक्लपक्षे माघमासस्य अष्टमी तिथौ। मायया बलात् शत्रोः उदरे त्रिशूलं प्रविष्टवान्। तदा तारकः शरैः हृदि आघातं अकरोत्, सूर्यवर्मा शूलैः, धुन्धुकारः विस्तीर्णशरेण शत्रोः शिरसि आघातं अकरोत्। ब्रह्मानन्दः महाबलः मूर्च्छितः भूमौ पतितः। भीमस्य तथा वर्धनस्य शिरः शरीरात् विच्छिन्नम्। तारकः, धुन्धुकारः, तथा चामुण्डा। तेषां पुत्राणां निधनं दृष्ट्वा भूमिपतिः भयेन अभिभूतः अभवत्। एतत् श्रुत्वा, तस्मिन्नेव क्षणे, वेला शीघ्रं डोलायां आरूढा। वेलायाः नवयौवनामृततेजसा सा तदा शक्तिमती अभवत्।