एवं उक्तः स भूमिपतिः विस्मितः परमदीनश्चाभवत्। तद्विज्ञाय अह्लादः पञ्चाशद्भिः पराक्रान्तपुरुषैः परिवृतः तस्थौ। तत्र युगलयुताः ताः अश्व्यः, याः शतयोजनगामिन्यः, दिव्यबलसम्पन्नाः, एकाहोरात्रे सहस्रयोजनपर्यन्तं गन्तुं समर्थाः आसन्। ताः अश्व्यः सोमांशसम्भूताः, हर्यश्वाश्च, तथा हरिणा स्वयमेव स्वशक्त्या युक्ताः आसन्। तत्र गायत्रा नाम अश्वः, यः कालचक्रं प्रवर्तयति, तथैव हरिणी नाम शक्ति, सोमांशात् पृथिव्यां अवतीर्णा। अह्लादः करालस्थः, बिन्दुलस्थः हर्यंशसम्भूतः, तौ भूमिपतिं प्राप्य, प्रणम्य, उच्चे आसने उपविशताम्। तत्र उक्तं—मम त्रीन् पुत्रान्, वीर्यवन्तः, त्वया परिणीतान् इति। एतदाकर्ण्य अह्लादः पृथिव्याः उत्तमं स्थलम् अगच्छत्। तत्र उक्तम्—तव पतिः पुण्डरीकः शुभाननः सुप्तः अस्ति इति। एवं उक्ते सा वीरं प्रति अवदत्—पुण्डरीकः मम पतिः इति। तदाकर्ण्य सा हसित्वा अवदत्—नः तव पत्या भीः नास्ति इति। ततः नागानां नृपः बलवान् राजा प्रमुदितः समुत्तस्थौ। तं दीप्तं विषं दृष्ट्वा, स सर्वमङ्गलचिन्तनं चकार। पुण्डरीकः प्रशान्तचित्तः, उत्तमभूषणभूषितः, तत्र आसीत्। अह्लादः अश्वमारुह्य, भूमिपतये दशकोटि सुवर्णमुद्राः, याः तेन राज्ञा लब्धाः, दत्वा शीघ्रं प्रस्थितः। ताः अश्व्यः, अश्वविद्यायाः निपुणाः, स्वगृहं प्रत्यागच्छन्। सूतः उवाच—सः पञ्चवर्षाणि द्वौ दिव्यवैद्यौ सम्पूज्य, तयोः वरप्रदानात् दश पुत्रान् अलभत। सः त्रिशतसहस्रबलसम्पन्नं भूमिपतिं आहूय, तस्मिन्नन्तरे सूर्यवर्मा नववधूम् उपयेमे। तत्र कर्बुरः नाम, महायोगी, विभीषणस्य पुत्रः, मद्रकेशस्य कन्यां दिव्यरूपसमन्वितां जग्राह। तदा भूमिपतिः महातपस्वी, पुनः पुनः शोचन् दुःखितः अभवत्। सः कृष्णांशं प्रेषयामास, यः गत्वा सर्वं निवेदयामास। सः कृष्णांशः सह्याद्रिं प्राप्त्वा, कर्बुरं जगाम। तत्र विभीषणः, भक्तिश्रेष्ठः, अवदत्—त्वं मम प्रियः पुत्रः; यथा जानासि, पूर्वं सीता रावणेन हृता। एतत्श्रुत्वा कर्बुरः अवदत्—एषा मे पूर्वतः प्रिया। तस्मात् तया वियुक्तः, लङ्कानगरीं परित्यज्य, तां सुन्दरीं न गृहीत्वा, बहून् दिनान् तत्र स्थितवान्। अद्य सा शुभा कान्तिमती नाम स्त्री मम वशे आगता। एतत्श्रुत्वा कृष्णांशः खड्गयुद्धे प्रवृत्तः, ततो द्वारदेशं प्राप्त्वा भूमिपतिं जगाम। भूमिपतिः महात्मने कृष्णांशाय दशकोटि सुवर्णमुद्राः ददौ। सः पञ्चवर्षाणि हर्षेण वसून् अर्चयामास। तयोः वरदानात् राज्ञः दश पुत्राः अजायन्त; तेषां विवाहार्थं सः बलवान् भूमिपतिं आमन्त्रयत्। तत्र भीमः, राजपुत्रः, रम्यां कन्यां पत्नीत्वं प्राप्तवान्। तस्मिन्नन्तरे भूमिपतिः सह सहोदेन पिशाचदेशे निवसन् आसीत्। बलेः आदेशेन महाबलवान् दैत्यः, सः पुण्यक्षेत्रे कुरुक्षेत्रं प्राप्तवान्। तत्र सः धर्मात्मा राजा, लेखं लिखित्वा, भूमिपतये प्रेषयामास। तत्र उक्तम्—त्वं म्लेच्छराज, विद्युन्मालायै सज्जः। इत्युक्त्वा, सः त्रिशतसहस्रसेनया सह कुरुक्षेत्रम् आगतः।