बला, प्रबला, सुबला, बलवान्, तथा बली—एते वीराः प्रसिद्धाः। यक्षः करभः नाम, लल्लरस्य राज्ञः सेवकः, पञ्चवर्षेभ्यः अनन्तरं कन्यां रमणीयां भोगं प्राप्तवान्। मूलवर्मा पृथिव्याः नृपं समाग्र्य सैन्येन आह्वयत्। शुभा कन्या प्रभावती नृहराय दत्तवती; सः स्वकन्यां वेदविधिना नृहराय अर्पितवान्। पक्षे द्वयमधिके यक्षः करभः तत्र आगतः। ततः पृथिव्याः राजा दुःखितः अभवत्—तस्य द्वौ पुत्रौ वत्सजौ अतिवीर्यवन्तौ। एतद् श्रुत्वा कृष्णांशः करभं यक्षसेवकं समीपं आगच्छत्। तयोः भ्रात्योः संगम्य खड्गेन नागबन्धं छित्त्वा, पृथिव्याः राजा प्रहृष्टचित्तः आनन्देन द्वारं प्रविष्टवान्। सूतः उवाच—काश्मीरदेशे कैकयः नाम राजा प्रसिद्धः आसीत्। सः कामयुक्तः, अतीव कामात्मा, कामान्वितः, अकामः, निर्लज्जः च आसीत्। सः राजा भूमिपतिं आह्वयित्वा इदं वचनं अवदत्। गन्धर्वः सुकलः नाम, मम कन्या शुभानना नाम आसीत्। पौर्णमास्यां सुकलः, चित्ररथं रमणीयं मन्यते, आगच्छत्; श्रेष्ठराजन्, तम् हन्तुम् उचितं, त्वं द्वारं गन्तव्यम्। एतद् श्रुत्वा भूमिपतिः लक्षसैनिकैः सहितः। वैशाखमासे सुखजन्मनि सुकलः, वीर्यनामकः, आगतः। नगरस्य बहिः जाताः, मदोन्मत्तवीराः। भूमिपतिः भीतः शिवां सर्वव्यापिनीं ध्यानं कृतवान्। कृष्णवंशीयान् जागृत्य तैः सह संयोगं कृतवान्। सः शक्तिमान् स्वसैन्येन अग्रगन्धर्वं आक्रमितवान्। गन्धर्वाः बहवः तैः सह युद्धं कृतवन्तः। सर्वे तस्मिन्काले भीताः रामवंशे शरणं प्राप्तवन्तः। सः दिव्यस्तोत्रेण तां स्तुत्वा शिवा प्रकटिता। गन्धर्वे पराजिते कृष्णवंशः जनान् मोहयन्। षोडशे वर्षे कृष्णवंशस्य, देवीपूजायाम् अनुरक्तः। तस्य पत्नी नागवती, तक्षकस्य कन्या सुन्दरी। दश कन्याः तस्य, तत्र शुभानना नाम सुन्दरमुखी कन्या। सः पुरोहितं आह्वयित्वा भूमिपतिं प्रति प्रेषितवान्। एतद् श्रुत्वा भूमिपतिः त्रिलक्षसैनिकसम्पन्नः। यथाकालं पितरं उवाच—'सर्पाभरणं मे देहि।' एतद् श्रुत्वा नागवर्मा भूमिपतिं समीपं आगच्छत्। एवं उक्तः भूमिपतिः विस्मितः, गम्भीरदुःखितः अभवत्। तत् ज्ञात्वा अह्लादः पञ्चाशद्वीरैः परिवृतः। अश्वाः, योजने शतं गन्तुं समर्थाः, द्वयः सहस्रयोजनं अहोरात्रे गन्तुं शक्तिमन्तः। चन्द्रांशस्य अंशात् उत्पन्नाः अश्वाः, हर्याः स्वस्य अश्वाः च। गायत्रा नाम अश्वः, कालचक्रं प्रवर्तयन्, हरिणी नाम शक्तिः चन्द्रांशात् पृथिव्यां अवतरत्। अह्लादः कराले स्थितः, बिन्दुलस्थः हर्याः अंशः। तौ भूमिपतिं गत्वा, नमस्कृत्य, उच्चासनं आरोहताम्। मम त्रीन् पुत्रान्, वीर्यवन्तः, त्वया विवाहितान्। एतद् श्रुत्वा अह्लादः उत्तमपृथिव्यां अगच्छत्। तव पतिः, पुण्डरीकः शुभमुखः, सुप्तः अस्ति।