पृथिव्याः राजा महाबलश्चासीत्, यस्य शतषष्टिसहस्रसंख्यया सेना बभूव। तस्यां कृष्णपक्षस्य पञ्चदश्यां व्रतपरायणाः समागताः। तदा मायवर्मा तारकं समं नृपतिभिः दृष्ट्वा, दैत्यवंशे प्रसिद्धः बुद्धिमान् किटवोऽपि तत्रासीत्। राजपुत्राः पुत्रार्थं संहृत्य, तेन किटवेन निहताः। सः बहुविधं तेषां धनं लुण्ठित्वा, मदमत्तो निर्जगाम। एवमेतद् श्रुत्वा पृथिव्याः राजा समग्रसेनया सह प्रस्थितः। किटवोऽपि मायावी सर्वान् बलिनः विजित्य, तत्र तिष्ठति स्म। तदा तारकः संतप्तः परमं शंकरं ध्यातवान्। एतानि सर्वाणि घटमानेषु, महावत्याः निवासी जनाः आगच्छन्। पृथिव्याः राजा तेषां सेनानां महाबलम् आलोक्य, दानवेन तत्र तारकः कपटेन विनाशितः। एतत् श्रुत्वा, निश्चलचित्तौ कृष्णांशः सुरसिंहश्च तत्र आगतौ। तेषां मध्ये अहोरात्रं युद्धं जातम्, सेनां मोहयित्वा पुनः पुनर् निनादः कृतः। ततः सुक्खखानि नाम वीरः तं बलिनं किटवं विजित्य, त्रयोऽपि हृष्टाः सुक्खखानि स्तुतवन्तः। अनन्तरं राजकन्या सुक्खखानि वरयामास। सा विविधानि वचनानि उक्त्वा, पृथिव्याः राजानं तत्र आनयत्। राज्ञः हस्तात् दश लक्षं सुवर्णमाप्त्वा, बलखानि महान् बलवान् जातः। प्रभावती नाम कन्या तस्य दश पुत्राणां कनिष्ठा भगिनी बभूव। बला, प्रबला, सुबला, बलवान्, बली च तत्रासन्। करभ इति नाम यक्षः, लल्लरराजस्य सेवकः, पञ्चवर्षे कन्यां भोक्तुम् अलभत। मूलवर्मा पृथिव्याः राजानं सेनया सह आह्वयत्। स शुभां कन्यां प्रभावतीं नृहराय दत्तवान्, वैदिकविधिना कन्यादानं कृतम्। पञ्चदश्याः मध्ये करभो यक्षः तत्र प्राप्तः। तदा पृथिव्याः राजा शोकाकुलः अभवत्, तस्य द्वौ पुत्रौ वत्सजौ महाबलिनौ आस्ताम्। एतत् श्रुत्वा, कृष्णांशः करभं यक्षसेवकं समीपमगच्छत्। भ्रातरौ समागतौ, खड्गेन नागबन्धं छित्त्वा, राजा प्रहृष्टचित्तः सानन्दं गृहद्वारमाविशत्। सूत उवाच— कश्मीरदेशे कैकय इति प्रसिद्धो राजा बभूव। स कामी, अतिलोलुपः, कामयुक्तः, अकामी, निर्लज्जश्च आसीत्। स राजा भूमिपतिं आहूय, एवं वचनमुवाच। तत्र शुकल इति नाम गन्धर्वः, मम कन्या शुभानना नाम्ना आसीत्। पौर्णमास्यां स चित्ररथप्रियः आगतः; हे नृपश्रेष्ठ, तं हन्तुमर्हसि, त्वं द्वारमुपगच्छ। एतत् श्रुत्वा, भूमिपतिः लक्षसैन्येन सह प्रस्थितः। वैशाखमासे, सुखदप्रसवे, शुकलः वीर्यनामा गन्धर्वः जातः। नगरबाह्ये जाताः, मदमत्तवीराः तत्रासन्। भूमिपतिः भीतः, सर्वव्यापिनीं शिवां ध्यातवान्। कृष्णवंशीयान् जागरयित्वा, तैः सह संगतः। स बलवान् सेनया सह श्रेष्ठं गन्धर्वं आक्रम्य युद्धमकरोत्। तत्र बहवः गन्धर्वाः तैः सह संग्रामं कृतवन्तः।