उत्तरपश्चिमदिग्भागे कैकयदेशः स्थितः, उत्तरदिग्भागे च मद्रदेशः प्रतिष्ठितः। तत्र महात्मनः मागधस्य पुत्राः तस्य प्रदेशस्य नाम्ना प्रसिद्धाः सञ्जाताः। तस्मिन्नन्तरे बलभद्रः, यज्ञभावनया तुष्टः प्रेरितश्च, राज्ये प्रतिष्ठितः। तस्य राज्यं शतवर्षपर्यन्तं स्थितम्, तस्य पुत्रः काकवर्मा अभवत्। काकवर्मणः राज्यं चाशीतिवर्षाणि स्थितम्, तस्यापि पुत्रः क्षेत्रौजः अभवत्। क्षेत्रौजस्य राज्यं नवतिवर्षाणि स्थितम्, ततोऽस्य पुत्रः अजातरिपुः अभवत्। अजातरिपोः राज्यं नवतिवर्षाणि स्थितम्, तस्मात् उदयाश्वः राजा अभवत्। उदयाश्वस्य राज्यं नवतिवर्षाणि स्थितम्, तस्मात् नन्दस्य पुत्रः जातः। नन्दात् प्रणन्दः जातः, स दशवर्षाणि राज्ये स्थितः। तस्मात् समानन्दः जातः, स विंशतिवर्षाणि राज्ये स्थितः। तस्य पुत्रः देवानन्दः पितुसमं पदं प्राप्तवान्। देवानन्दस्य पुत्रः मौर्यानन्दः अपि पित्रा तुल्यं पदं प्राप्तवान्। तस्मिन्नेव काले कलिना हरिः स्मृतः। हरिः बौद्धमतं विशुद्धीकृत्य नगरं प्राप्तवान्। स च विंशतिवर्षाणि राज्यं कृतवान्, तस्मात् शुद्धोदनः जातः। शतस्य द्विसहस्रवर्षे गते स राजा अभवत्। स षष्टिवर्षाणि राज्यं कृतवान्, सर्वे जनाः बौद्धाः स्मृताः। विष्णोः प्रभावेन विश्वधर्मः प्रतिष्ठितः। पापाचारिणोऽपि मोक्षसम्पन्नाः इति कीर्तिताः। तस्य पुत्रः चन्द्रगुप्तः नगरपतिदुहितरं विवाह्य राज्ये स्थितः। स षष्टिवर्षाणि राज्यं कृतवान्, ततः बिन्दुसारः जातः। तस्मिन्नेव काले काश्यकुब्जात् श्रेष्ठः ब्राह्मणः अभवत्। वेदमन्त्रबलात् चत्वारः क्षत्रियाः उत्पन्नाः। त्रिवेदी, शुक्लः, अथर्वा च रक्षकाः अभवन्। तत्र अशोकः राज्यं गृहीत्वा सर्वान् बौद्धान् विनाशितवान्। अवन्त्यां चतुर्होजनविस्तीर्णे देशे प्रमारो नाम राजा अभवत्। कलिंजरनगरी रम्या शोकस्थानरूपेण प्रसिद्धा। तां समाश्रित्य बौद्धनाशकः राजा सुखी बलवान् अभवत्। अजमेरपुरनगरी रम्या, नियमशोभया युक्ता। तत्र शुक्लो नाम राजा अनर्तदेशं गतः। अग्निजातेषु ये राजानः राज्याभिषिक्ताः, ते सर्वे पूजिताः अभवन्। ब्राह्मणाः सर्वे गच्छन्तु, अहं योगनिद्रावशः जातः इति वचनं उक्तम्। द्विसहस्रवर्षे पूर्णे सुतः इदमुक्तवान्। प्रमारो नाम राजा षड्वर्षाणि राज्यं कृतवान्। तस्य देवापिजातः पुत्रः पितुसमं पदं प्राप्तवान्। तस्मात् गन्धर्वसेनः पञ्चाशद्वर्षाणि राज्ये स्थितः। शङ्खः तं पदं प्राप्य त्रिंशद्वर्षाणि राज्यं कृतवान्। गन्धर्वसेनं लब्ध्वा सः रत्नमयं पुत्रं प्राप्तवान्। तदा दुन्दुभ्यः निनदन्, शङ्खाः नादिताः, मन्दमारुतः सुखदः प्रववौ। स द्विशत्कर्मयोगेन शिवप्रियः अभवत्।