सायं समुपस्थिते स भूमण्डलाधिपस्य राजमहालयं प्राप्य प्रविवेश। प्रविश्य च स तत्र दृष्ट्वा महतीं हर्षवृद्धिं प्रपेदे, सप्त सुमुख्यः स्त्रियः पश्यन्—याः स्वश्वशुराणां भार्याः आसन्। तासां त्रयः पतिव्रता विधवा आसन्, चत्वारः स्वपत्निभिः सह स्थिताः। ताः सर्वा दुःखार्ताः सन्तः, ब्रह्मानन्दं प्रति इदं वचनमूचुः—"हे ब्रह्मानन्द, महाभाग्यशालिन्, मम वचनानि सावधानं शृणु। अस्माकं पतयः नष्टाः, वयं चात्यन्तं शोकाकुलाः। अस्याः सहपत्नी भवतु, अस्मान् स्वीकुरु, सुन्दर!" तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मानन्दः, बलशालि सन्, हृष्टः अभवत्। अथ स स्मरन्—"सत्ययुगे स्त्रियः साध्वीः पतिसंयुक्ताः आसन्। कलियुगे तु स्त्रियः अधमाः, परपुरुषसेविन्यः इति देवलः स्मृतवान्, असितेन च स्मारितम्। सत्ययुगे सा 'पतिव्रता' इति कीर्तिता, त्रेतायां पतिसह गताऽग्नौ प्रविष्टा; द्वापरे सा मध्यमधर्मा, विधवा पतिव्रता अभवत्। तस्मात्, मया सह शुद्धं सुखं भोक्तव्यम्। विभूषणैः सम्यक् भूषिताः, सर्वरूपैः शोभिताः भवितव्यम्।" एवं ताः दृष्ट्वा, मलनायाः सुतः निर्भयः इदं वचनमब्रवीत्—"युष्माकं पतयः मम बन्धुना हताः, अतः युष्माकं तेषु बन्धनं नास्ति। तस्मात्, अहं युष्मान् न स्वीकुर्यामि, सत्यम् सत्यम् वदामि।" इत्युक्त्वा, ताः स्त्रियः भूमिपतिं प्रति दुःखार्ता रुदन्त्यः जग्मुः—"दुष्टस्य दण्डं ददातु, न चेच्छरीरं त्यक्ष्यामि।" एतच्छ्रुत्वा भूमिपतिः ब्रह्मानन्दमुपसृत्य अब्रवीत्—"योऽन्यस्य भार्यां भुङ्क्ते, यमसदनं गच्छति।" इति घोरं वचनं श्रुत्वा, ब्रह्मानन्दः बलशाली, भूमिपतिं भीतं दृष्ट्वा, चामुण्डां प्रति जगाम। तस्य विवाहः कथं स्यात्, तत्त्वेन विस्तरतो वद। इति पृष्ट्वा, सूतः उवाच—"तमसीं सर्वमोहिनीं सम्पूज्य, सा तस्मै परमं कवचं ददौ, यत् सर्वभूतभीषणम्। तत् गृहित्वा भूमिपतिः भूमौ प्रस्थितवान्।" तस्य भार्या प्रमदा नाम, तेन दश पुत्राः उत्पादिताः। तेषां नामानि—मत्तः, प्रमत्तः, उन्मत्तः, सुमत्तः, दुर्मत्तः, दुर्मुखः, दुर्धरः, बहुः, सुरथः, वीरथः; तेषां भगिनी, सुन्दरनयना, 'सु' नाम आसीत्। सा रूपेण अतिशयशोभना, मदनयनविलोलिता आसीत्। तदा मायावर्मा विनीतचित्तः उपसृत्य वचनमुवाच—"तव सर्वकार्यं निःसंशयं संपादयिष्यामि।" किटवः, गुहायां निवसन्, घोरतमे रात्रौ, ताम् उषसि परित्यज्य, गुहायाः गहनं प्रविवेश। वर्मदेवः जातः सति, राजा गर्वसमन्वितः, तारकस्य राज्ञः समीपं प्रेषयामास। भूमिपतिः बलवान्, षोडश लक्षसेनायुतः आसीत्। कृष्णपक्षचतुर्दश्यां समागते, व्रतनिष्ठाः समागताः। मायावर्मा, तारकं राजभिः सहितं दृष्ट्वा, किटवः, बुद्धिमान्, दैत्यवंशे प्रख्यातः। राजकुमाराः, पुत्रस्य हेतोः समागताः, तेन हताः। तेषां वित्तं बहुधा लुण्ठितम्, स मदोन्मत्तः निर्गतः। एतच्छ्रुत्वा भूमिपतिः, स्वसैन्यसमेतः, किटवः तु मायावी, सर्वान् वीरान् विजित्य स्थितः। तदा तारकः क्लेशार्तः, परं शंकरं ध्यात्वा, तस्मिन्नेव समये महावत्याः निवासीः समुपागच्छन्।