ततः सैन्ययोः मध्ये महायुद्धं समजनि। तस्मिन्नेव काले पद्मिन्याः शरणं गत्वा तस्याः भ्राता च पिता च स्थितौ। तयोः कृते सा पद्मिनी अदृश्यपत्रं दत्तवती। तत्र तौ अदृश्यरूपेण स्वशस्त्राभ्यां रिपुसैन्यम् आहतवन्तौ। तदा सेनापतयः युद्धं परित्यज्य कृष्णांशस्य शरणं जग्मुः। ततः दिव्यदृष्टिं प्राप्य, स तं समीपमागत्य युद्धं कृतवान्। तत्र बध्वा, हृष्टः स चिह्नं लब्ध्वा निर्भयः अभवत्। ततः तं दम्पती जयचन्द्रराज्ञे दत्तवन्तः। जयचन्द्रः बलशाली स्वगृहे स्वां पत्नीं दृष्ट्वा, शुक्लपक्षे ज्येष्ठमासे, कृष्णांशः अपि स्वगृहं प्राप्तः। एवं हे ब्राह्मन्, कृष्णांशस्य पुण्यकर्माणि ते कथितानि। ततः पृथिव्याः राजा सभायां स्थितः, शशिसमानः कश्चन तेनोपसृतः। आगतम् एनं दृष्ट्वा राजा शोकसंविष्टः अभवत्। कृष्णांशादिभिः वीरैः मम ग्रामे भीः प्राप्ता। एवं उक्तः, स शुद्धहृदया शिवं सर्वव्यापिनं चिन्तयन् स्थितः। तदा जिष्णोः अंशात् ब्रह्मानन्दो महाबलः जातः। यदा मालनायाः सुतः शरीरं त्यक्त्वा यास्यति। एवं स कथयन्, धृतधीः मन्त्रिणं राजा सम्बोधितवान्। कपटेन ब्रह्मानन्दं, वीरं राजश्रेष्ठं, एकाकिनं हत्वा, स्वार्थसिद्धिं मन्यते। इति उक्ते, राजा प्रसन्नचित्तः पृथिवीपतिं संबोधितवान्। ततः मालनाम् उपगम्य, स स्वयम् एव ताम् अवेदयत्। एतद् वचनं श्रुत्वा, राजा तं प्रणम्य उपविशत्। "हे महाराज्ञि, तव दासी वेला नाम, रूपवती अस्ति। सा नीचजाता कृष्णवर्णा च, यथा महात्मा राजा श्रुतवान्। अतः मम वचनं मनसि कृत्वा यथेष्टं कुरु। मया सह तव पुत्रः ब्रह्मानन्दो महाबलः, शीघ्रं पृथिवीपतिं समीपं गत्वा भार्यां लप्स्यते।" इति श्रुत्वा, सा रानी देवमायया मोहिताभूत्, सर्वं निवेद्य, राजा एवमुक्तवान्। राजा अतीव कुटिलः, मम विनाशे प्रवृत्तः। एतद् श्रुत्वा, मालना कोपसमन्विता राजानं प्रोवाच—"मम वचनं कुरु, न चेत्तु प्राणान् त्यक्ष्यामि।" एवं उक्त्वा, तस्मिन् रात्रौ, राजा परिमलः, मातुः आज्ञां अग्रे कृत्वा, मातुलसमेतः, प्रातःकाले हरिनगरं प्रति प्रस्थितः। सायं संप्राप्ते, स पृथिवीपतेः राजमहालयम् अगच्छत्। प्रविश्य, दृष्ट्वा, स महतीं प्रीतिम् अनुभूतवान्; तत्र सप्त सुन्दरमुख्यः स्त्रियः, भ्रातृपत्नीः, अपश्यत्। तासां त्रयः विधवा आसन्, चतस्रश्च पतिसंयुक्ताः। "हे ब्रह्मानन्द, महाभाग, मम वचनानि शृणु। वयं पतिसंयुक्ताः, परं अतीव दुःखिता अपि। सा सहधर्मिणीं प्राप्नुयात्; त्वं नः स्वीकुरु, सुन्दर।" एवं वचनं श्रुत्वा, ब्रह्मानन्दो महाबलः प्रमुदितः। "पूर्वे सत्ययुगे स्त्रियः साध्वीः पतिव्रता अभवन्। परं कलियुगे स्त्रियः अधमाः, परपुरुषभोगिन्यः, इति देवलः उक्तवान्, असितेन च स्मृतम्। सत्ययुगे सा पतिव्रता इति ख्याता, त्रेते पत्युः शवाग्निं प्रविष्टा। द्वापरे सा मध्यमधर्मा, विधवा पतिसंयुक्ता इति मता।" इति।