सा तेषां सहित्या भालिकनगरं शोभायुक्तं प्रविष्टवती। ततः स्वदेशं पुनरागत्या सा भालिकं, यत्र बाह्यजनाः निवसन्ति, सम्मान्य, तत्र तान्त्रिका गायननृत्ये समर्पिता अभवत्। तदा देवः, हर्षपूर्णः, भूमेः मध्ये उत्पन्नः। अहं कालाग्निरुद्रेण भूमिगर्ते स्थापितः। एतद्वचनं श्रुत्वा शोभा स्वयं विषण्णा अभवत्। पुनः स्वर्णवतीं प्राप्त्वा सा सर्वं दितायै निवेदितवती। तत्र सुवर्णाङ्गी तान् सान्त्वयित्वा चण्डिकां पूजितवती; रात्रेः अन्ते, अन्धकारे आगते, जगदम्बिकां गता। पद्मिनी नाम स्त्री मणिदेवस्य प्रिया अभवत्। मणिदेवः कुबेरस्य सेनापतिः प्रसिद्धः। ततः सा पद्मिनी उमापतिं देवदेवं उपगता। शतवर्षे व्यतीते महादेवः ताम् उदारवचनं उक्तवान्—नकुलस्य अंशं प्राप्य, तेन महत्सुखं लब्ध्वा, पतिं प्राप्स्यसि, पुनः कैलासं यास्यसि। शारदा राष्ट्ररक्षार्थं महावतीनगरं रमणीयं गमिष्यति। तया ग्रामरक्षार्थं भूमौ रक्षणव्यवस्था स्थापिताः। अतः स्वर्णवती, त्वं कैलासं यक्षगुह्यधामं गच्छ। एतद्वचनं श्रुत्वा स्वर्णवती पद्मिन्याः समीपं गता। कामपालगृहे आगत्य तत्र निवासं कृतवती। यदा पद्मिनी तस्मात् गृहतः गतवती, तदा शुभलेखः प्राप्तः। तद्विज्ञाय कृष्णांशः एकशतद्विंशतिसहस्रसेनया सह स्थितः। कामपालः बलशाली त्रिशतसहस्रसेनया सह स्थितः। तयोः सेनयोः मध्ये महान् युद्धः अभवत्। तदा पद्मिन्याः शरणं गत्वा, भ्राता च पिता तत्र स्थितौ; तयोः कृते सा अदृश्यपत्रं दत्तवती। तत्र अदृश्यत्वं प्राप्त्वा तौ स्वशस्त्राभ्यां शत्रुसैन्यं प्रहारं कृतवन्तौ। सेनापतयः युद्धं त्यक्त्वा कृष्णांशस्य शरणं गच्छन्ति। तदा दिव्यदृष्टिं प्राप्त्वा सः तं समीपं गत्वा युद्धं कृतवान्। तत्र बद्ध्वा, हर्षपूर्णः, लक्ष्मीं प्राप्त्वा निर्भयः अभवत्। तौ दम्पती जयचन्द्रराजाय दत्तौ। जयचन्द्रः बलशाली, स्वपत्नीं गृहे दृष्ट्वा, शुक्लपक्षे ज्येष्ठमासे, कृष्णांशः गृहम् आगतः। एवं, हे ब्रह्मन्, कृष्णांशस्य पुण्यकृत्याः तुभ्यं कथिताः। पृथिव्याः राजा सभायां स्थितः, शशिसमानः कश्चित् तं उपागतवान्। आगतम् दृष्ट्वा राजा शोकमग्नः अभवत्। कृष्णांशादिभिः वीरैः मम ग्रामे भयम् अभवत्। एवं उक्ते, शुद्धहृदयः शिवं सर्वव्यापिनं ध्यानं कृतवान्। जिष्णोः अंशात् ब्रह्मानन्दः महाबलः जातः। यदा मालनायाः पुत्रः शरीरं त्यक्त्वा गमिष्यति। एवं वदन् राजा स्थिरमन्त्रिणं संबोधितवान्। कपटेन ब्रह्मानन्दं, वीरं राजश्रेष्ठं, एकं संहृत्य, स्वकार्यं सिद्धं मन्यते। एवं उक्ते, राजा स्वच्छचित्तः भूमिपतिं संबोधितवान्। ततः मालनां समीपं गत्वा स्वयम् सूचना दत्तवान्। तस्य वचनं श्रुत्वा राजा तं प्रणम्य।