ततः देवी स्वर्णवती स्वसखी शोभया सह तत्र समागतवती। तया शोभया, या म्लेच्छमायायाम् अत्यन्तनिपुणा आसीत्, तत्र प्रेषिता। सा तत्र गत्वा वाक्यम् उक्तवती—"श्रुणु, नृपश्रेष्ठ। हे राजन्, तव राजदम्पती केनापहृता, कुत्र नीतौ?" इति। चन्द्रे वीर्यवान् आह्लादः, देवः तालनः महाबलवान् इति तया निगदितम्। एवं उक्त्वा सा वेश्या शोभना योगरूपमास्थाय तान् महावीरान् तपस्विरूपेण पुरतः स्थाप्य प्रस्थितवती। तत्र आह्लादः गजमारोह्य, इन्दुलुः करालं समारुह्य, कृष्णांशः बिन्दुलं समारुह्य तं अश्वं नृत्ययन् प्रस्थिताः। ते सौम्यलक्षणयुक्तं राजानं शतयोजनविस्तीर्णे मायामये देशे विचिन्वन्तः तं न तत्रापश्यन्। पुनः शोभना तैः सह मयूरनगरं गतवती। पुनः इननगरग्रामं जनानां मध्ये जगाम। ततः सा शोभना तैः सह बाह्लीकस्य रम्यां पुरीम् अगच्छत्। ततः स्वदेशं प्रतिनिवृत्त्य, बाह्लीकं यद्विदेशिजनाकीर्णं तद् पूजयित्वा, सा वेश्या गीतनृत्याभ्यां तत्र रममाणा अभवत्। तत्र देवः सन्तुष्टः पृथिव्याः मध्ये समुत्थितः। "मया कालाग्निरुद्रेण पाताले स्थापिता अस्मि" इति तेन उक्तम्। एतद् श्रुत्वा शोभा स्वयमेव विषण्णा अभवत्। पुनः स्वर्णवतीं प्राप्तवती सा सर्वं दितेः समक्षं निवेदितवती। तान् समाश्वास्य सुवर्णाङ्गी चण्डिकां पूजयामास; रात्र्यन्ते तमसि जगदम्बिकां गतवती। पद्मिनी नाम स्त्री मणिदेवस्य प्रिया आसीत्। मणिदेवः कुबेरस्य सेनापतिः इति ख्यातः। तदा सा पद्मिनी उमापतिं देवदेवं समुपागच्छत्। शतसंवत्सरात् महादेवः तस्यै वाक्यं प्रोक्तवान्—"त्वं नकुलांशं लब्ध्वा तेन महत्सुखं प्राप्य, ततः पतिं प्राप्य पुनः कैलासं यास्यसि।" शारदा राज्यरक्षायै महावतीं रम्यां पुरीं यास्यति। तया ग्रामस्य रक्षार्थं भूमौ प्रतिषेधः स्थापितः। अतः, हे स्वर्णवति, त्वं कैलासं यक्षगुह्यं गन्तव्या। एतत् श्रुत्वा स्वर्णवती पद्मिनीं प्रति जगाम। कामपालगृहं प्राप्तवती तत्र वासमकरोत्। यदा पद्मिनी तस्मात् गृहे निर्गता, तदा शुभलेखः प्राप्तः। तदनन्तरं, कृष्णांशः तद् विज्ञाय एकलक्षद्विंशतिसाहस्रिकेन सैन्येन सह स्थितः। बलवान् कामपालः त्रिलक्षसैन्येन सह तत्र स्थितः। उभयोः सैन्ययोः मध्ये महायुद्धम् अभवत्। तत्र पद्मिन्याः शरणं प्राप्य भ्राता च पिता च तस्थुः; तयोः कृते सा लोपपत्रं दत्तवती। तत्र तौ अदृश्यरूपेण स्वशस्त्राभ्यां शत्रुसैन्यम् आहतवन्तौ। तदा सेनानायकाः युद्धं परित्यज्य कृष्णांशं शरणं ययुः। तदा दिव्यदृष्ट्या युक्तः सः तं सम्प्राप्य युद्धम् अकरोत्। तत्र तं बन्धयित्वा, प्रमुदितः सः लक्षणलाभेन निर्भयः अभवत्। ततः तौ दम्पती जयचन्द्रराज्ञे दत्तवन्तौ। जयचन्द्रः बलवान् स्वगृहं गत्वा स्वां भार्यां पश्यन्, शुक्लपक्षे ज्येष्ठमासे, कृष्णांशः अपि गृहं प्राप। एवं, हे ब्राह्मण, कृष्णांशस्य पुण्यकृत्यानि तवोक्तानि। तदा पृथिव्याः राजा सभायाम् उपविष्टः, सोमसमः कश्चन तं उपागच्छत्।