एवं श्रुत्वा हिमतुङ्गवासि स ऋषिः, हे ब्राह्मण, इति ते कथितं शुभं चरितं पुनः शृणु। नेत्रपालनगरे विविधधातुविभूषिते बभूव महान् राजा बौद्धसिंहः, सप्तलक्षसंख्यकबलसमन्वितः, महाबलश्चासीत्। तत्र सैन्यानां घोरः संग्रामः सप्तरात्रं प्रवृत्तः। बौद्धसिंहेन रक्षितं शत्रुसैन्यं स बलवान् निपातितवान्। सर्वे बौद्धा मायाविनो जनैः पूजिता मानिताश्चासन्। नेत्रपालस्याज्ञया सर्वे कृष्णांशादयः संनिपेतुः। तत्र रथे अश्वारूढः क्रूरः इन्दुलः, गजे स्थितः मण्डलीकश्च, सिंह्यां स्थितः तालनः, कुन्तिभोजवंशसम्भूतः बलवान् लल्लसिंहः, तथा सप्तलक्षबलसंवृतः नेत्रसिंहश्च उपस्थिताः। भयग्रस्ताः ते बौद्धाः दिशो दिशः भूमिं परित्यज्य पलायितवन्तः। ततः ते हूहानदं प्राप्तवन्तः। तत्र श्यामदेशात् लक्षसंख्यकाः, तथैव पाठकाः लक्षसंख्यकाः सन्निहिताः। कृष्णांशो लक्षबलसमन्वितः, देवोऽपि लक्षसंख्यकबलयुक्तः, मण्डलीकः इन्दुलसहितः लक्षबलसमेतः, जननायकश्च लक्षबलयुक्तः तत्र स्थितः। तत्र बौद्धानां च आर्यकानां च भीषणः संग्रामः प्रवृत्तः। सप्तलक्षबौद्धाः निहता, द्विलक्ष आर्यदेशीयाश्च हताः। तदा यंत्रशक्त्या काष्ठसेनानीरचना कृता। तत्र लक्षसंख्यकाः अश्वारूढाः काष्ठपुत्रकाः युद्धोत्सुकाः, सहस्रसंख्यकाः सिंहारूढाः, सहस्रं हंसारूढाः, सप्तसहस्रं उष्ट्रारूढाः वीराः संग्रामाय स्थिताः। कृष्णपक्षेण रक्षिताः द्विलक्षा विनष्टाः। तं विस्मयकरं रमणीयं दृश्यं दृष्ट्वा युद्धकुशलः जयन्तः सन्तुष्टः। सर्वेऽत्र भस्मीभूताः विनष्टाः, ते विजयं घोषयन्तः पुनः पुनः स्तुत्वा तत्र स्थिताः। तदा चीनदेशीयबौद्धाः विंशतिसहस्रं सैन्यं संनिपात्य आगताः। तत्र योगसिंहः गजरूढः, बली धनुष्करः, अस्त्रधारी च स्थितः। योगसिंहबाणैः पञ्चसहस्राः निहताः। ततः तं योगसिंहं प्रति लोहसिंहमुत्पाद्य प्रेषितवन्तः। तस्य सिंहस्य पतनेन वीरः मृत्युमुपगतः; स्वगदया तं सिंहं ताड्य गर्जितवान्। तदा बौद्धसिंहस्य प्रेरणया व्याघ्रः अपि प्रेषितः। तत्र स्वर्णवत्याः पुत्रः मातुलयोर् मृत्युपराभवम् आलोक्य, शीघ्रं सम्मोहनाख्यं शुभं बाणं गृहीत्वा, तेन बौद्धसिंहान् दशसहस्रराजान् च बद्धवान्। ततः सर्वे प्रमुदिताः सन्देशं प्रेष्य नगरं गतवन्तः; बलात् लुठित्वा राजकिल्लं प्राप्तवन्तः। तस्मिन्नन्तरे बौद्धसिंहः आगत्य जयन्तेन विमुक्तः। तदा दशकोट्यः सुवर्णधनं हर्षाय दत्तम्। वयं न कदापि आर्यदेशं राज्यहेतोः गमिष्यामः; ते त्रिलक्षा एकत्र मिलित्वा राजपालगृहं गतवन्तः। सुप्रियो योगसिंहश्चान्ये च—एतेषां चरितं वदस्व, हे बुद्धिमन्।