एवं महामदः एतद् ज्ञात्वा रुद्रध्याननिष्ठः अभवत्। तत्र व्याघ्राः, सिंहाः, वराहाः, कपिः, मनुष्यदंष्ट्रिणः च समुत्पन्नाः। ततः स्वर्णवती देवी कामाक्षी ध्याननिष्ठा अभवत्। तया गरुडाः उत्पादिताः, तथा महाबलिनः शरभाः अपि। भयारवः उत्पन्नः, सेना सर्वतः भग्ना अभवत्। सहुरा नर्तकैः सह संयमितः, हर्षेण अभिभूतः अभवत्। एवं मुने, युद्धं चतुर्मासपर्यन्तं अभवत्; एषा कथा तव उक्ता, ब्रह्मन्—किम् अन्यत् श्रोतुम् इच्छसि? कस्य स्थले, कथं च अभवत्? सर्वम् एतत् कृपया मे कथय। वसन्तकाले समुपस्थिते, दिव्याः तत्र क्रीडाम् अकरोत्। तत्र गीतराणी मञ्जुघोषा शुकगृहं प्राप्तवती। सा गीतानि, नृत्यानि, अन्यानि च मधुरसुराणि कृत्वा कामेन अभिभूताः अभवत्। ततः पुण्यः शुकः रम्यं स्तोत्रम् रचयामास। तस्य शुभवचनानि श्रुत्वा, सा मृदु वचनेन उक्तवती। एवं तानि वचनानि श्रुत्वा, तदनुसारं कृतवती, तया सह— तयोः संयोगात् एकः पुत्रः "मुनिः" नाम्ना जातः। तस्मै तदा स्वर्णदेवस्य कन्या पत्नीत्वेन दत्ता। तया सह हृदयम् तुष्टः, स रममाणः; तयोः उत्तमः पुत्रः जातः। सा देवी रूपयौवनसम्पन्ना तपः अकरोत्। ततः पुण्यः शंकरः, लोकहितकारी, तुष्टः अभवत्। ऋषिः शंकरं संबोधितवान्—"देवदेव, तुभ्यं नमः।" इति। तद् श्रुत्वा शिवः उक्तवान्—"त्रिंशद्वर्षे भूमौ अन्ते तद् समाप्तिः भविष्यति।" इति। तद् श्रुत्वा, हिमतुङ्गे स्थितः ऋषिः। एवं तव कथितम्, ब्रह्मन्; पुनः शुभां कथां शृणु। नेत्रपालस्य नगरी विविधधातुभिः विभूषिता अभवत्। तत्र राजा बौद्धसिंहः सप्तशतसहस्रसंख्यकबलसम्पन्नः, महाबलिनः अभवत्। सेनानां युद्धं सप्तदिनानि सप्तरात्राणि भयङ्करं अभवत्। स शत्रुसैन्यं, बौद्धसिंहसुरक्षितं, निहत्य अभवत्। सर्वे बौद्धाः मायाप्रधानाः, जनैः पूजिताः, सम्मानिताः च अभवन्। नेत्रपालस्य आज्ञया, सर्वे कृष्णांशाः अन्ये च समागताः। इन्दुलः अश्वारूढः, मण्डलीकः गजरूढः च तत्र आस्थितौ। तालनः अपि सिंह्यां स्थितः आगतः। लल्लसिंहः, महाबलिनः, कुन्तिभोजवंशसम्भूतः, तत्र अभवत्। तदा नेत्रसिंहः सप्तशतसहस्रबलसमेतः तत्र उपस्थितः। तत्र बौद्धाः भयग्रस्ताः, सर्वतः भूमिं परित्यज्य पलायिताः। पश्चात् ते हूहानदं प्राप्ताः। श्यामदेशात् लक्षसङ्ख्यकाः, तथा पाठकाः अपि लक्षसंख्यकाः तत्र अभवन्। कृष्णांशः लक्षबलसमेतः, देवः अपि लक्षबलसमेतः तत्र अभवत्। मण्डलीकः इन्दुलसहितः लक्षसैन्येन समन्वितः अभवत्। जननायकः अपि लक्षसैन्येन तत्र स्थितः। तत्र बौद्धानां आर्यकानां च भीषणं युद्धम् अभवत्। सप्तशतसहस्रबौद्धाः हताः, आर्यदेशात् द्विसहस्रसहस्राः अपि निहताः।