महामदः तुष्टः सन् शिवमन्दिरं गतवान्। तत्र भगवतः प्रसन्नः सः स्वदासं सम्बोध्य प्रोवाच—‘मया सह मयूरनगरं गच्छ।’ तेनैवमुक्तः पिशाचः पञ्चसहस्रनर्तकीभिः सहितः तत्र गतः। इन्दुलः ताह्लादश्च विष्णुमायया प्रमोदितौ मयूरनगरमुपेत्य मकरन्दमुपसस्मतुः। तस्मिन्नन्तरे शॊभना नाम वेश्या सह सहुरसैन्येन तत्र समुपाजगाम। सर्वतः मेघयुक्तः भीमः वातः समुत्पन्नः, तं घोरमायां दृष्ट्वा सर्वत्र तमः प्रव्याप्तम्। तदा शन्यायुधेन बलवान् सः मायां भस्मसात्कृतवान्। अथ शॊभना स्त्री काममायां निर्माय नृत्यदर्शनात् सर्वे क्षत्रियाः मोहिता चेतनां न प्राप्नुवन्। तदा स्वर्णवती देवी कामाक्षी ध्याननिष्ठा सन् मयूरध्वजमुपेत्य तान् शृङ्खलाभिः बद्धवती। महामदः तद्विज्ञाय रुद्रध्याननिष्ठः अभवत्। ततः व्याघ्रसिंहवराहवानराः मनुष्यदंष्ट्रिणः उत्पन्नाः। पुनः स्वर्णवत्या कामाक्ष्याः ध्याननिष्ठया गरुडाः शक्तिमन्तः शरभाश्च निर्मिताः। भयस्वनैः प्रतिदिशं पलायमानं सैन्यं दृष्ट्वा सहुरः ताभिः नर्तकीभिः सह पराजितः प्रमोदवशात् विनष्टः। एवं विप्रश्रेष्ठ, युद्धं चतुर्मासपर्यन्तं प्रवृत्तम्; एतत् त्वया श्रुतम्, किं श्रोतुमिच्छसि? कुतः कथं चैतद्युद्धमभवत्, सर्वं कृपया कथय। वसन्तकाले तत्र देवगणाः क्रीडन्ति स्म। तत्र शुकस्य निकेतनं गत्वा गानराणी मञ्जुघोषा समायाता। सा गीतनृत्यलालित्यादिकं कृत्वा कामेन आक्रान्ता अभवत्। तदा पुण्यश्लोकः शुकः मनोहरं स्तोत्रं रचयामास। तस्य शुभवचनानि श्रुत्वा सा मधुरया वाचा प्रत्युवाच। तानि वाक्यानि श्रुत्वा तदनुसारं कृत्वा तया सह तयोः संयोगात् मुनिनामकः पुत्रः जातः। तस्मै तदा स्वर्णदेवस्य कन्या भार्यां दत्ताभवत्। तया सह हृष्टचित्तः सः रमते स्म; तयोः उत्तमः पुत्रः जातः। सा देवी रूपयौवनसमन्विता तपः अचरत्। तदा लोकहितैषिणं भगवन्तं शंकरं तुष्टिं प्राप। मुनिः शंकरं प्राञ्जलिः प्राह—‘देवदेव, नमस्ते।’ तच्छ्रुत्वा शिवः उवाच—‘त्रिंशद्वर्षान्ते भूमौ तवायुः समाप्तिः भविष्यति।’ इति श्रुत्वा हिमतुङ्गे स्थितः मुनिः तुष्टः अभवत्। एवं विप्र, एषा कथा श्राविता, पुनः शुभां कथां शृणु। नेत्रपालनगरं नानाविधानि धातुभिः शोभितम्। तत्र बौद्धसिंहः सप्तलक्षबलसम्पन्नः महाराजः आसीत्। तत्र सेनानां युद्धं सप्तदिनरात्रपर्यन्तं भीष्णरूपेण अभवत्। सः बौद्धसिंहसंरक्षितं शत्रुसैन्यं निहतम्। सर्वे बुद्धाः मायाविनो जनैः पूजिता मानिता च। नेत्रपालस्याज्ञया सर्वे कृष्णांशादयः समागताः। इन्दुलः अश्वारूढः, मण्डलीकः गजमारूढः, तालनः शार्दूल्यां स्थितः समुपागच्छन्।