सर्वे शूरा युद्धभूमौ संप्राप्ताः। उत्तरे भागे शक्तिमान् सरदनः मदनं गोपालोत्पन्नं च हत्वा प्रसिद्धः अभवत्, यत्र मदनस्य निधनं जातम्। रूपणः संगम्य मर्दनं मूर्च्छितं कृतवान्। ततः क्रुद्धः ब्रह्मानन्दः ताऱकं बन्धनं कृतवान्। नृहरः रञ्जितं समागत्य स्वस्यैव बाणेन क्रोधात् आहतः। सः दुष्शासनांशः तत्र मरणं प्राप्तः। नृहरस्य स्वजनस्य निधनं दृष्ट्वा मर्दनः क्रोधे निमग्नः अभवत्। परिमलोत्पन्नः रञ्जित् वीरः तान् सर्वान् छिन्नवान्। मर्दनस्य निधनं जातं, ततः शक्तिमान् सरदनः महान् दुःखं अनुभूतवान्। मलनोत्पन्नः रञ्जित् महान् क्लेशं प्राप्तवान्। यदा युद्धे त्रयः स्वजनाः हताः, तदा ताऱकः क्रोधेन अभिभूतः अभवत्। सः बाणं च शत्रोः धनुः च रञ्जितवत् छिन्नवान्। क्रोधेन सर्पः दण्डैः वशीकृतः इव ताऱकः अभवत्। सः शत्रोः कण्ठं लक्षीकृत्य ताडितवान्। यदा सः महावीरः हतः, ब्रह्मानन्दः शोकाकुलः अभवत्। अष्टमे तिथौ शुक्लपक्षे भद्रमासस्य सायं कालः आगतः। तदा सः द्वारं षष्टिसहस्र सैनिकैः दृढं कृतवान्। भूमिपतिः शक्तिमान् पुत्रस्य शोकात् पीडितः अभवत्। यथा मया शिरीषाख्यां रम्यां नगरं रिक्तं कृतम्, तथा सोमवंशजाः मम बाणैः नाशिताः भविष्यन्ति। इत्येवमुक्त्वा राजा धुन्धुकारं आह्वयत्। तस्य श्रुत्वा धुन्धुकारः शीघ्रं द्वारं प्राप्तवान्। ततः शक्तिमान् राजा अष्टलक्ष सैनिकैः सहितः प्रस्थितः। भद्रमासस्य शुक्लपक्षे दशमे दिवसे मलना शोकात् अभिभूता अभवत्। हे कच्छपदेशीय, गौतमवंशसम्भूतः! सा पुत्रं अह्लादं तस्य अनुजं च, प्रियं पुत्रद्वयं आह्वयत्। शोकात् मलनायाः सा उवाच – "सः प्रभुः त्वां न आगमिष्यति।" तद्वचनं श्रुत्वा धर्मिष्ठा मलना अश्रूणि मुमोच। "ह alas, रामांशः, महाबाहुः, पुत्रः, शोभनः कृष्णांशः!" ततः परिमलस्य पुत्रः राणीं तां दुःखितां दृष्ट्वा उवाच – "रोमहर्षण, कथय – कः एषः? किं कृतवान्?" परिमलस्य पिता अनङ्गमहिनः राज्ञः मन्त्री आसीत्। तस्य कन्या परिमला नाम्ना जाताऽभवत्। तस्य विवाहाय पिता स्वयंवरं कृतवान्; सा विधिवत् परिणीताऽभवत्, हर्षेण नवगृहं प्रविष्टा। तयोः संयोगात् जननायकः पुत्रः जातः। वीरः सः सिन्धुतटस्थान् नृपतीन् बलात् विजितवान्। एकदा सः महाराजः सैन्येन परिवृतः प्रस्थितः। तत्र जननायकस्य राजा च महान् युद्धः अभवत्। सः राज्यं कुटुम्बं च त्यक्त्वा महावतीं प्राप्तः। तत्र निवासं स्थाप्य भूमौ स्वनाम्ना प्रसिद्धः अभवत्। ततः सः महाराजः अन्येषां नृपतीनां अनुमत्या तस्य गृहम् आज्ञापयत्। सः लक्षसैनिकैः सह नेत्रवतीं प्राप्तः। ततः सः शस्त्रं गृह्णन्, दृढबाहुः, आत्मसंयमी, अग्रे गतः। इति कथायाः प्रवाहः शास्त्रवचनेषु निर्दिष्टः।