कृष्णस्य अंशः, महाबलवान्, आकाशमार्गेण तं समीपमागच्छत्। तस्मिन्नेव क्षणे, स मूर्छितः सन्, ते हर्षेण तान् विमुक्तवन्तः। योगिसेनायां पराजितायां, ब्रह्मानन्दः महाबलः तत्र स्थितः। ततः राजा, भूमिपतेः अनुमोदनं प्राप्य, समुपागमत्। निर्भरः नृहरः शूरः च, मर्दनः अपि, स्वस्वरूपेण तत्र स्थितवन्तौ। चामुण्डः कामसेनं धनुषा समरे समभ्ययात्। तस्य धनुः छित्त्वा, स समीपमागत्य, खड्गयुद्धं प्रारब्धवान्; तदा क्रुद्धः युद्धाय सज्जः अभयः तमिदं वचः अब्रवीत्— "त्वं भूमिपतेः पुत्रः, मातुल्याः सुतः। कथं त्वं क्षत्रियाणां परं धर्मं नाशयितुमिच्छसि?" इत्युक्त्वा, स तस्य शिरसि प्रहारं कृत्वा, तं हत्वा, स स्वर्गं गतः। मदनं गोपजन्मानं च हत्वा, महाबलः शरदनः उत्तरदिक्कलः विज्ञेयः, मदनस्य च अन्तः उत्तरदिकि आसीत्। रूपणः संगम्य, मर्दनं मूर्छितं चकार। ब्रह्मानन्दः क्रुद्धः तारकं बबन्ध। नृहरः रणजितं समागत्य, स्वशरेण क्रुद्धः आहतः। स दुर्योधनस्य अंशः, तत्र मृत्युमुपगतः। नृहरेण स्वबन्धुना हते, मर्दनः कोपेन आविष्टः। रणजित्, परिमलसमुत्पन्नः, वीरः, तान् छित्त्वा निपातितवान्। मर्दने वीर्येण हते, महाबलः शरदनः तत्र स्थितः। महतीं क्लेशां प्राप्य, रणजित्, मालनासुतः, तत्र आसीत्। त्रीन् बान्धवान् समरे हतान् दृष्ट्वा, तारकः कोपेन आविष्टः। स शरं च शत्रोः धनुः च छित्त्वा, रणजितेव, तत्र स्थितः। कोपेन आक्रान्तः, यथा सर्पः दण्डैः निगृह्यते, तथा सः। स शत्रोः कण्ठं लक्ष्यीकृत्य, तं त्रासयित्वा आहतवान्। तस्मिन् महावीर्ये निहते, ब्रह्मानन्दः शोकाकुलः अभवत्; सायं संप्राप्ते, भाद्रपदस्य शुक्लाष्टम्यां, स द्वारं अत्यन्तं दृढं कृतवान्, षष्टिसहस्रसैनिकैः सह। भूमिपतिः शक्तिमान्, पुत्रशोकात् संतप्तः। यथा मया शिरीषाख्यां रम्यां पुरीं रिक्तां कृतवती, तथा चन्द्रवंश्या अपि मम बाणैः विनाशिताः भविष्यन्ति। इत्युक्त्वा, राजा धुन्धुकारं आह्वयत्। तद्वचनं श्रुत्वा, धुन्धुकारः शीघ्रं द्वारमुपेत्य स्थितः। ततः महाबलः राजा, अष्टलक्षैः सह निर्गतः। भाद्रपदस्य शुक्लदशम्यां, माला शोकसमाकुला आसीत्। हे कच्छपदेशीय, गौतमवंशसम्भूत, सा स्वपुत्रम् आह्लादं तस्य चानुजं, उभौ प्रियौ, आहूतवती। शोकाकुलायै मालायै सा उवाच— "सः प्रभुः त्वां न आगमिष्यति।" इत्येतद्वचः श्रुत्वा, साध्वी माला रुरोद। "हा रामांश, महाबाहो, पुत्र, सुन्दरकृष्णांश!" इति सा विलप्यती आसीत्। तदा परिमलस्य सुतः, तां रानीं तथा विलपन्तीं दृष्ट्वा, "रोमहर्षण, ब्रूहि— एषः कः, किमकरोत्?" इत्युवाच। परिमलस्य पिता अनंगमहीनृपस्य मन्त्रिणः आसीत्। हे मुने, तस्य कन्या जाता, या परिमला नाम आसीत्।