एषः देवदत्तः नाम्ना तव कार्यं साधयिष्यति इति तत्रोक्तम्। सा च चामुण्डा, ब्राह्मणं कामाग्निना पीडितं दृष्टवती। स च चालकः ब्राह्मणः, हे मातः, निश्चितं मां नयिष्यति इति सन्दधे। तस्याः वचनानि श्रुत्वा राजा लज्जितः अभवत्। एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मणा नेतृकृताः ते तैः पराजिताः। द्वारं दृढं कृत्वा ते महतीं चिन्ताम् आपन्नाः, परन्तु बलवान् राजा, अधिपैः अनुमोदितः, तत्र स्थितः। ततः षष्टिसहस्रसेनया सह तालनदेन नेतृकृताः चत्वारः स्त्रीवनं प्राप्ताः, शिरीषाख्यां पुरीं गताः। तत्र ते सुखहीनाः हिमदं मुनिं दृष्टवन्तः। प्रणम्य दुःखाकुलाः ऊचुः—“हे मुने, हे महाबल, हे वीर्यनाशक!” इति। तद्वचनं श्रुत्वा योगी हिमदः भूमिपतिना नष्टः। तानि भयानकानि वचनानि श्रुत्वा कृष्णांशः शोकसमाविष्टः अभवत्। तत्र सः महाशोकं कृत्वा विललाप—“हा मम बान्धवः, धर्मस्य सुतः!” इति। “त्वं शीघ्रं दर्शनं ददास्व, नो चेत् आत्मानं त्यक्ष्यामि” इति सः पुनः अवदत्। एवं उक्तः तस्य भ्राता बालखानी, यः प्रेत्यचरः आसीत्, यथावृत्तं सर्वं स्वदुःखं च निवेदयामास। ततः दिव्यं विमानं आरुह्य सः रम्यं स्वर्गं गतः। तदा कृष्णांशः शोकविह्वलः भ्रातुः तिलांजलिं चकार। ततः वंशीस्वनेन जनमोहकः कृष्णांशः नृत्यं प्रारब्धवान्। लक्षणदेवः मृदङ्गं वादयामास, कांस्यतालानां च ध्वनिः अभवत्। तस्मिन् काले मालना रानी तं वामनमहोत्सवं दृष्टवती। कृष्णांशः स्वबान्धवैः सह मां दुःखिनीं परित्यक्तवान्। मालनां तथा भाषमाणां दृष्ट्वा कृष्णांशः स्नेहेन परिप्लुतः अभवत्। सः अवदत्—“हे रानी, वयं योगिनः सर्वयुद्धेषु निपुणाः। यानि यवचूर्णानि तव गृहे तानि च, तव रक्षां योगिसैन्येन करिष्यामः” इति। एतानि वचनानि श्रुत्वा तस्य पतिव्रता भार्या, या कमललोचना कृष्णवर्णा च सुन्दरी, तस्य महाबलिनः दुर्जयस्य राजा कृष्णांशेन पराजितः। तानि वचनानि श्रुत्वा मालना प्रेम्णा सम्पूर्णा अभवत्। सर्वाः स्त्रियः कृष्णांशस्य पुण्यकर्माणि गायतः, तालीतालध्वनिसंरक्षिता तत्र स्थिताः। कृतिसागरं प्राप्ताः ते वीराः स्वबलस्य गर्विताः। तत्र वंशनाशकः राजा, कृष्णांशः आगतः इति ज्ञात्वा, स्थितः। तैः योगिभिः, हे महाराज, सर्वाः स्त्रियः अपहृताः। तस्य राज्ञः सैनिकाः योगिवेषधारिणः आगताः। तानि भयानकानि वचनानि श्रुत्वा महाबलः ब्रह्मानन्दः आगतः। राजा तु कलहप्रियः, सेनया वीरपुत्रैः सह स्थितः। उभयोरपि सेनयोः पृथिव्यां महायुद्धं अभवत्। लक्षणः निर्भयः शूरः च राजसु सिंहवत् आसीत्। लक्षणः तदा कामसेनं देवमपि रणाङ्गणे पराजितवान्। एतस्मिन्नन्तरे बलवान् ब्रह्मा तालनं बबन्ध। लक्षणः भग्नधन्वा पुनः महाबलेन बबन्ध। योगिसैन्ये भग्नमाने सर्वतो दिशः पलायमानम् अभवत्। “ब्रह्मानन्दः मम सेनां संहाराय आगतः” इति उक्त्वा, तान् संगृह्य ब्रह्मानन्दं आनयत्।