यदवः कद्रावलीपतिः गजमारूढः तत्र आसीत्। ततः ब्रह्मानन्दः, महाबलः, हरिपुरीम् आरोहति स्म। मर्दनः राजकुमारः, युद्धजयो प्रसिद्धः, तत्र उपस्थितः। रूपनः अश्वमारूढः शरदानं ययौ; नरहरिन् राजकुमारः तथा शङ्खंसः अपि तत्र अगच्छताम्। तेषां मध्ये युद्धे चामुण्डः दशसहस्रबलसमेतः उपस्थितः। सः चतुर्वर्णसम्पन्नां रम्यां नगर्यं अपश्यत्। राजा कुशलः दुर्गद्वारम् आगतः। मलना स्वभ्रातृं दृष्ट्वा दुःखिता इदं वचनम् उवाच। पुण्यप्रसिद्धे तडागे जलं न प्राप्तम्। हर्षहीना कृष्णांशहीना महद्व्यसने प्राप्ता; कन्न्यकुब्जात् आगतः, कृष्णांशेन प्रेषितः। एषः देविदत्तः नाम्ना तव कार्यं साधयिष्यति। सा चामुण्डं, कामाग्निना तप्तं ब्राह्मणं अपश्यत्। एषः कुशलः ब्राह्मणः, हे मातः, निश्चितं मां नयिष्यति। तस्याः वचनं श्रुत्वा राजा लज्जितः अभवत्। एतस्मिन्नेव काले ब्रह्मप्रमुखाः तैः पराजिताः। द्वारं दृढं कृत्वा, ते महान् चिन्तायाम् पतिताः; परन्तु समर्थः राजा, नृपैः अनुमतः, तत्र स्थितः। ततः स्त्रीवनं प्राप्त्वा षष्टिसहस्रसेनया, तालनदप्रमुखाः चत्वारः सिरिषानगरं ययुः; सुखहीनाः, हिमद ऋषिं अपश्यन्। प्रणम्य, दुःखिताः उचुः— "हे ऋषे, हे बलिन्, हे वीर्यनाशक!" तद्वचनं श्रुत्वा योगी हिमदः भूमिपतिना विनष्टः। एताः भीषणाः वाचः श्रुत्वा कृष्णांशः शोकमग्नः अभवत्। सः तत्र महान् विलपन् उवाच— "हाहा, धर्मसुतः बान्धवः!" "त्वं शीघ्रं दर्शनं देहि, अथवा अहं जीवितं त्यजामि।" एवं उक्ते, तस्य भ्राता बालखानि, भूतसङ्गी, सर्वं यथावत् वृत्तान्तं समेतं स्वदुःखं च निवेदयामास। दिव्यं विमानम् आरोह्य, सः रम्यं स्वर्गं ययौ। ततः कृष्णांशः शोकातुरः भ्रातृणां तिलतर्पणं अकरोत्। वंशीध्वनिना कृष्णांशः जनमोहकः नृत्यं आरभत। लक्षणदेवः मृदङ्गं वादयन्, कांस्यतालाः निनादयन्। तस्मिन्काले मलना रानी तं वामनोत्सवम् अपश्यत्। कृष्णांशः स्वबान्धवैः सह मां दारुणां त्यक्तवान्। एवं मलनां उक्त्वा कृष्णांशः स्नेहेन अभिभूतः अभवत्। सः उवाच— "हे रानी, वयं योगिनः सर्वयुद्धकुशलाः।" "तव गृहे स्थिताः यवचूर्णानि च, योगसेनया रक्ष्यामः।" तस्य वचनं श्रुत्वा तस्य भक्तपत्नी, कमलनयनाः, कृष्णवर्णा सुन्दरी, दुरजयमहाबलिनं कृष्णांशेन पराजितम्। तद्वचनं श्रुत्वा मलना प्रेम्णा आकृष्टा अभवत्। सर्वाः स्त्रियः कृष्णांशस्य पुण्यकृत्यं गायन्, सज्जीकृत्य, तालस्वनरक्षिताः तत्र स्थिताः। कीर्तिसागरं प्राप्त्वा, ते वीराः बलगर्विताः। राजा कुलनाशकः, कृष्णांशस्य आगमनं ज्ञात्वा। योगिनः, हे महराजन्, सर्वाः स्त्रियः लूणिताः। तस्य राज्ञः सैनिकाः योगिवेषधारिणः आगच्छन्।