सौम्यः कथाम् आरभ्यते— स भ्राता, शत्रुं प्रति दग्धभावं गृहित्वा, शत्रुपक्षस्य सैन्यं प्रहारैः निपातितवान्। तं वीर्यसमृद्धं सैन्यं दृष्ट्वा राजा विस्मितः अभवत्। तदन्तरे, अहं एकक्रोशदूरस्थाने द्वादश गर्तान् निर्मितवान्। वीरान् विजित्य, स तेषां द्वादश गर्तानां पारं लङ्घितवान्। ततः, सत्यं मधुरं वचनं तस्य राज्ञः श्रुत्वा, महावीरः गर्तान् निरीक्ष्य, शतशः शूरान् समरभूमौ निहन्ति स्म। तस्मिन्नेव समये, चामुण्डः शरसमूहसम्पन्नः तत्र आगतः। स तस्य महाबलिनः महाचमूः सैन्यं च प्रहारैः निपातितवान्।