एवं पद्माकरः, सर्वं श्रुत्वा, सर्वमायाविद्याप्रवीणः, तं स्वगृहे स्थूलशिलागृहे बद्धवान्। देवसिंहः अपि, देवीवरप्रसादात्, रात्रौ, शशिनः शुक्लपक्षे, सर्वे तैः सह संवाद्य, तेन सह संयुज्यन्त। पद्माकरः एतत् श्रुत्वा शम्बरमायां प्रायोजयत्। तदा इन्दुला उत्तमं बाणं धनुषि संधाय, सर्वे ते वीर्यवन्तः कामास्त्रप्रभावेन जाग्रताः। रिपुसैन्यानि निर्गत्य सर्वं विनाशयामासुः। शरदानन्दराजा तत्र आगत्य तान् प्रणम्य, नानाविधान्नानि भूषणानि च समर्पयामास। तस्य आत्मजा, विपुलशालिपाकनिरता, लक्षणा च, माघकृष्णाष्टम्यां गृहं प्राप्य आगच्छताम्। जयचन्द्रः लक्षणां दृष्ट्वा प्रेम्णा परिप्लुतः। ततः सः गाः, वसनानि, भूषणानि च दत्तवान्। सूतः उवाच—राजा शङ्करं पूज्य राजाधिराजं वरं प्राप। सः सप्तलक्षैः सहितः शिरीषनगरे गतवान्। तदा सुखखानि कुपितः लक्षसैन्येन निर्गतः। अग्न्यस्त्रेण बली दशसहस्राणि हत्वा उवाच—"अद्य वा त्वां हनिष्यामि, वा त्वं मां युधि हनिष्यसि।" इति श्रुत्वा राजा धनुः तीक्ष्णास्त्रं च आदत्त। सुखखानि तं निग्रहीतुं अग्न्यस्त्रं सज्जीकृतवान्। तदस्त्रं कार्यं कृत्वा शिवशरेषु प्रविष्टम्। भ्रातृवैरं स्वीकृत्य, सः रिपुसैन्यानि निपातितवान्। राजा तं दृष्ट्वा बलवत्तरबलैः मोहितः अभवत्। एकक्रोशदूरे द्वादश कूपान् अहं कृतवान्। वीरान् विजित्य, सः द्वादशकूपान् अतिक्रम्य उत्प्लुतः। राज्ञा तैः सत्यं प्रीतिकरं वचनं श्रुत्वा, महावीरः कूपान् दृष्ट्वा शतानि शतानि सैनिकान् हत्वा। तदा चामुण्डः तत्रागच्छत्, बहुभिः शरैः सुसज्जितः। सः तस्य महाबलिनः महाचमूं च निपातितवान्। त्रयोदशः कूपः तृणमृत्तिकया आच्छादितः, तत्र स वीरः कपोतेन सह दैवमोहितः पतितः। तत्र वत्ससुतपद्मजस्य पदं विदारितम्, सः स्वपादाभ्यां राजसैन्यं ताडितवान्। पुनश्च चामुण्डः तत्र आगत्य बालखानस्य शिरः छित्त्वा। एतत् श्रुत्वा गजमुक्ता पतिं चितायाम् स्थापयामास। ततः ब्रह्मा स्वपत्नी सहितः तत्र आगच्छत्। स राजा नगरं दग्ध्वा शून्यं चकार। सः सदा युद्धप्रियः, नागोत्सवाय गतः। तत्र गीतनृत्ययुतं नागोत्सवम् अपश्यत्। हे राजन्, महावतीग्रामे कीर्तिसागरमध्यस्थे तत्र गच्छ, यथोक्तं कुरु। एतत् श्रुत्वा राजा धुंधुकारसहितः शिरीषवनं प्राप्य तत्र निवासं कृतवान्। भूमिपतिः सोमवंशाधिपतिं प्रणम्य स्थितवान्।