सागराः विनष्टेषु तेषां पुत्रः असमञ्जसः शेषितः। तस्य पुत्रः दिलीपः स्वपितुः अपेक्षया शतवर्षाणि न्यूनानि राज्यं चकार। ततः तं श्रुतसेनः अनुययौ, सः अपि शतवर्षाणि न्यूनानि राज्यं कृतवान्। ततोऽम्बरिषः राज्यं प्राप्य, शतवर्षाणि न्यूनानि एव राज्यं कृतवान्। एवं सत्यपादस्य वंशः अत्र समाप्तः; एषः तृतीयः भारतस्य चक्रः अभवत्। चतुर्थे चक्रे, तस्य राज्यकालः अष्टादशसहस्रवर्षपर्यन्तम् आसीत्। सः एकोनत्रिंशद्वर्षाणि, ततः त्रिंशद्वर्षाणि अपि राज्यं कृतवान्। राज्यं शतं हीनं स्थाप्य, दशसहस्राश्वाः अनुगच्छन्। राज्यं शतं हीनं स्थाप्य, ततः राजा सर्वान् अभिलाषान् अपूरयत्। पुनः राज्यं शतं हीनं स्थाप्य, सुदासस्य पुत्रः राज्यं प्राप। तदनन्तरं राज्यं शतं हीनं स्थाप्य, हरिवर्मा राजा अभवत्। गुरोः शापात् सौदासः राज्यं गुरवे उपन्यस्य त्यक्तवान्। शमकस्य पुत्रः हरिवर्मा धर्मात्मानः वैश्यवत् पूजयामास। हरिवर्मा राज्यं कृत्वा, तस्मात् दशरथः जातः। सः अपि स्वपितुः सदृशं राज्यं कृतवान्; ततः भृपस्य पुत्रः विश्वासहः अनुययौ। तस्मिन्काले अधर्मप्रभावात् महती अनावृष्टिः अभवत्। वसिष्ठः यज्ञं कृत्वा, राज्ञ्याः वचनेषु निष्ठावान्। इन्द्रस्य सहाय्येन राज्यं त्रिंशत्सहस्रवर्षाणि स्थितम्। खट्टाङ्गात् दीर्घबाहुः द्विसहस्रवर्षाणि राज्यं कृतवान्। एते त्रयः, ये दीर्घबलसम्पन्नाः, वैष्णवाः च दशरथस्य वंशजाः आसीत्। सुदर्शनः प्राज्ञः राजा काशिपतेः कन्यां विवाह्य, पञ्चसहस्रवर्षाणि राज्यं कृतवान्। तस्य स्वप्ने महाकाली देवी राजानं प्रति वाक्यम् उक्तवती— "हिमालयं गच्छ, तत्र वस, हे विप्रबुध!" पश्चिमे समुद्रे रत्नखनि, तस्य द्वीपाः विनष्टाः। दक्षिणे समुद्रे अग्निः समुद्रं दग्धवान्, तस्य अपि द्वीपाः नष्टाः। सर्वे ते द्वीपाः, यः पूर्वं प्रसिद्धाः, विनष्टाः। जीवन्तः अपि नाशं गताः; अतः त्वं स्थातुं प्रयत्नं कुरु। सः अग्रगण्यैः राजभिः, श्रेष्ठैः वणिजः, द्विजैः च सह आगतः। शिलया भूमिः आच्छादिता, ततः प्राणिनः विनष्टाः। अनिलः पुनः शान्तः जातः, सर्वाणि जलानि शोषितानि। त्रेतायां युगे राज्ञां वर्णनम्— सुदर्शनः प्रजासहितः punar् अयोध्यां गच्छति स्म। देवीमायया सम्पूर्णा नगरी मनोहरत्वं प्राप्तवती। सुदर्शनः दशसहस्रवर्षाणि राज्यं कृतवान्। नन्दिन्याः वरात् तस्य पुत्रः श्रीमान् रघुः अभवत्। दिलीपस्य अन्ते रघुः पितुः सदृशं राज्यं कृतवान्। ब्राह्मणस्य वरात् तस्य पुत्रः अजयः इति प्रसिद्धः अभवत्। अयः अपि पितुः सदृशं राज्यं चकार; तस्मात् श्रीरामः, स्वयम् हरिरूपः, जातः। तस्य पुत्रः कुशः, सः दशसहस्रवर्षाणि राज्यं कृतवान्। तस्य पुत्रः निबन्धः, सः अपि पितुः सदृशं राज्यं चकार। सः अपि पितुः सदृशं राज्यं कृत्वा, तस्मात् तस्य पुत्रः नाभः जातः।