त्रिदिनानि मार्गे स्थित्वा, स वीरः शिरीषाख्यं देशं समुपागच्छत्। तत्र चामुण्डागमनं श्रुत्वा बलवान्बलखानि शतसहस्रसेनया नगरीतः निर्गतः। तस्य चानुजः महावीर्यः सुखखानि स्वबलैः सहितः तत्रावस्थितः। तदा बलखानि कपोतारूढः शत्रुसैन्यं विनाशयामास। तयोः मध्ये महद्युद्धमभवत्, येन उभयोः सेनानां नाशः समजनि। प्रभाते काले स्नानादिकं कृत्वा, बलखानि रथमारुह्य, चामुण्डा गजपीठे स्थित्वा, उभौ शूरवीरौ खड्गचर्मधरौ, बाणैः बाणान् छित्वा, देवीभक्त्या हृष्टचित्तौ, परस्परं युद्धमकरोताम्। तदा रक्तबीजस्य शरीरात् यावन्ति रक्तबिन्दूनि पतितानि, तावन्तः मदोन्मत्ताः भीमवीराः तस्मादुदभवन्। बलखानि तान्सर्वान् सम्यग्युद्धेन प्रत्यगृह्णात्। एवमेव तस्य अनुजः सुखखानि अपि तत्र वीर्यं प्रादर्शयत्। पूर्वं स अग्नये हविर्दत्तवान्, ततो दिव्यं तेजस्विनं शत्रुनाशनं बाणमवाप। बलखानि अपि शत्रुविनाशं दृष्ट्वा, ब्राह्मणवधपापभीत्याः स्त्रीरूपं धारयामास। शेषाणां पञ्चलक्षसेनानां विनाशे कृतमात्रे, स देहलीं प्रति जगाम। चामुण्डां स्त्रीरूपिणीं दृष्ट्वा, भूपतिः विस्मयमगच्छत्—कथं मम विजयः स्यात्, कथं च सुखखानिः जीवेत्? तयोः माता ब्राह्मी नाम, शुद्धा पतिव्रता च। तदा ब्राह्मण्यः स्त्रियः सन्त्वनाय बलखानिगृहं जग्मुः। सौभाग्ययोगात् तव द्वौ पुत्रौ महावीर्यौ शत्रुनाशकौ जातौ। ततः ब्राह्मी वाक्यमुवाच—"शुभः बाणः पावकस्यैव।" इति ज्ञात्वा दूत्यः देहलीं प्रति प्रस्थिताः। एतत्सर्वं श्रुत्वा राजा उमापतिं महादेवं प्रति जगाम। सूत उवाच—हे मुनिवर! दक्षिणदिशि बिन्दुसरः नाम सरोवरं वर्तते। तस्य तटे योजनेन विस्तीर्णं ग्रामं स्थितम्। तत्र विष्वक्सेनवंशे जातः राजा वसति स्म। ब्रह्मचर्यबलात् तस्य तेजः शिरसि संस्थितम्। स यज्ञैः प्रजापतिं देवानां श्रेष्ठं सम्पूजयामास। दशमासानन्तरं तस्य कन्या जाताभूत्, या सर्वगुणनिवासिनी। द्वादशवर्षे तस्याः सौन्दर्यं दीप्तमभवत्। पितुः आज्ञया सर्वे राजानः शीघ्रं आहूताः। विविधदेशात् राजानः प्रधानसेनापतिभिः सहिताः तत्र आगताः। ते बिन्दुगढग्रामं ययुः, यत्र महोत्सवः समुत्पन्नः। स्वसेनया स राजा सर्वेषां राज्ञां रक्षां कृतवान्। तदा सर्वान् राज्ञः शीघ्रं निरीक्ष्य, शुभलक्षणयुक्तं तमेकं समुपेत्य स राजा स्थितः। चत्वारिंशच्छ पञ्चाशच्च राजानः तत्र वृद्धैः परिवृताः आसन्। स राजा तं स्वसमानं हृष्टैः रक्षिभिः संरक्षितं दृष्ट्वा, वीरः लक्षणः तस्य कन्यायाः उत्तमं हस्तं गृह्णाति स्म। ततः सर्वे भूमिपालाः स्वस्वबलैः सहिताः तत्रासन्। एवं शास्त्रविहितं चरित्रं तत्र प्रवृत्तमिति।