एकदा लक्षणः वीरः शत्रुं याममात्रेण विजित्य षोडशवर्षाणां करं गृहित्वा तं पुनः मगधदेशं विजित्य विजयकारीण इति प्रसिद्धः अभवत्। ततः पञ्चकोटि रूप्यकं प्राप्तवान्, लक्षसैन्येन सह कालीवर्मणं महाराजं समीपं पुनः अगच्छत्। सः विंशतिवर्षाणां करं लब्ध्वा कोटिसुवर्णमपि प्राप्तवान्। ततः स वीरः ऊष्ट्रभूमिं अगच्छत्, यत्र ध्यौकः राजा लक्षसैन्येन संरक्षितः स्थितः। जगन्नाथस्य आज्ञया तत्र युद्धाय सज्जः अभवत्; तत्र कृष्णांशेन एकाहोरात्रेण स राजा विजितः। विंशतिवर्षाणां लाभः दशलक्षसुवर्णसमेतः अभवत्। ततः बलशाली लक्षणः पुण्ड्रदेशं गतः, एकदिनेन तं विजित्य दशलक्षरूप्यकं गृहित्वा महेन्द्रगिरिं प्राप्तवान्। तत्र स भर्गवमुनिं प्रणम्य स्थितः। ततः योगसिंहः तत्र कृष्णांशे आगतः। ते वीराः मदमत्ताः वीरसिंहनगरं अगच्छन्, यत्र योगिसेवायुक्तः गोरखः रक्षिता आसीत्। तत्र राज्ञः अनुजः प्रवीरः अनन्तसैन्येन सह स्थितः। प्रतिदिनं स महावीरः सहस्राणि सैन्यानि हत्वा, पूजया चित्तं प्रसन्नं कृत्वा राजसैन्यं पुनरुत्थापयत्। तत्र मासार्धमेकं युध्यमानाः स्थिताः। राजन्, कथं जयः सुलभः इति पृच्छन्तः, गोरखयोगिनं नृत्यन्तं विजित्य, कृष्णनायकाः योगरूपं धारयामासुः। प्रातःकाले तस्य योगिनः मंदिरं गच्छन्, देवसिंहः मृदङ्गं वादनं कृतवान्, अन्यः वीणां धारयामास, अन्यः तालं रक्षितवान्। तत्र गोरखः सर्वयोगेश्वरः तं योगं हृदि स्थापयामास। ते प्रणम्य वरं याचन्तः, स योगी हृदि ध्यानं कृत्वा शुद्धचित्तेन प्रत्युवाच—‘पश्चात् मलरहितः स मम समीपं आगमिष्यति।’ अद्यप्रभृति वीर, अहं संसारं त्यक्तवान् इति उक्त्वा, योगी अन्तर्धानं कृत्वा रणभूमिं गतः। तत्र स दशसहस्रसैन्यं हत्वा गृहं लुण्ठितवान्। ततः कोसलदेशं आगत्य तत्र राजा विजितः। स प्रमुदितः षोडशवर्षाणां करं शतकोटिरूप्यकं च प्राप्तवान्। होलिकादिवसे लक्षणः अधिकबलवान् अभवत्। तस्मिन्नेव काले वयं मुनयः राजा च ध्याननिष्ठाः आसन्। सर्वतीर्थेषु स्नात्वा, द्विजातीन् देवांश्च तर्पयामासुः। एवं विद्वन्, दिग्विजयः कथितः। कृष्णपक्षस्य सप्तमे दिवसे भूमिपतिः महाबलः आसीत्। तस्य पुत्रः शारदावराय समर्पितः इति श्रुतम्। राजा तं अधीनं सम्मान्य पुत्रं चामुण्डं आह्वय्य इदं उवाच—‘पुत्र, सदा राजकार्यं कुरु, युद्धे रमसे।’ चामुण्डः उवाच—‘राजन्, आदेशं दत्तुम्; शीघ्रं जयः लभ्यते।’ राजा उवाच—‘मम शिरीषवनं छित्वा उत्तमं राज्यं स्वीकुरु। यदि बलखानि विजित्य मम समर्पयेत्।’ इति उक्त्वा, सः रक्तबीजं स्वसैन्यं च आह्वयत्।