पञ्चविंशे वर्षे सम्प्राप्ते, कृष्णस्य अंशः योगाय समर्पितः अभवत्। ततः ते कन्यकुब्जं प्रति प्रस्थिता, यत्र जयचन्द्रः राजा शासनं कृतवान्। इन्दुलः शीघ्रं दशसहस्र अश्वारोहेभिः सह अग्रे गतः, कृष्णस्य अंशः बिन्दुलायामारूढः देवकीयाः अनुगमनं कृतवान्। समृद्ध्या युक्तं राजग्रामं तेन त्यक्तम्। स्नेहेन राज्ञे नमस्कृत्य, सर्वकारणानि उक्तानि। जयचन्द्रः राजा देवसिंहेन वर्णितः। देवसिंहः विघ्नितः सः उत्तमं कृष्णस्य अंशं प्रति गतः। शीघ्रं बिन्दुलायामारूढः पञ्चशत अश्वैः परिवृतः। तं दृष्ट्वा वीरः लक्षणः गजपीठे स्थितः। विष्णुमन्त्रेण प्रेषितः बाणः निष्फलः अभवत्। तेन दिव्यपादयोः, वज्रादिमुद्राभिः शोभितयोः, नमस्कृत्य, उवाच—त्वां बलिनं कृष्णशक्तेः अवतारं जानामि। त्वदन्यः कः भूमौ मम बाणं निष्फलं कर्तुं शक्नुयात्? इति उक्त्वा, सः तेन सह जयचन्द्रं राजानं समीपं अगच्छत्। राजा तौ मायया मोहितौ परीक्षा हेतुं परीक्षितवान्। ततः तौ वीरौ हर्षपूर्णौ क्रीडया तान् गृहीतवन्तौ। कुवलयापीडं हतं दृष्ट्वा राजा भयेन अभिभूतः अभवत्। बाणस्य शुद्धौ, लक्षणः नाम वीरः सप्तलक्ष सैन्यैः ताडपत्रधारिभिः सहितः, गौडवंशविख्यातः रुद्रवर्मा राजा तं एका याममात्रेण जित्वा षोडशवर्षस्य करं गृहीतवान्। पुनः मगधदेशं विजित्य विजयकारीण इति नाम प्राप्तवान्। पञ्चकोटि रूप्यकान् लब्ध्वा, लक्षसैन्येन सह पुनः कालिवर्मणं प्रसिद्धं राजानं प्रति गच्छति। विंशतिवर्षस्य करं लब्ध्वा, कोटि सुवर्णमपि प्राप्तवान्। ततः वीरः ऊष्ट्रभूमिं अगच्छत्, यत्र ध्वयिकः राजा लक्षसैन्येन स्थितः। जगन्नाथस्य आज्ञया, युद्धाय सज्जः सः तान् प्रति आगच्छत्; एकाहोरात्रमात्रेण कृष्णांशेन राजा विजितः। विंशतिवर्षेण प्राप्तं सर्वं दशकोटिसुवर्णसमेतं। वीरः, अतिबलवान् लक्षणः, पुण्ड्रदेशं अगच्छत्; एकदिने तं विजित्य दशकोटिनानं गृहीतवान्। महेन्द्रगिरिं प्राप्त्वा, भर्गवमुनिं प्रणम्य। ततः योगसिंहः तत्र आगच्छत्, हे भर्गव, कृष्णांशं प्रति। वीराः, मदेन मत्ताः, वीरसिंहपुरं अगच्छन्, यत्र योगी गोरखः सेवायां स्थितः। राज्ञः अनुजः प्रवीरः अनन्तसैन्येन सहितः। प्रतिदिनं वीरः सहस्राणि सैनिकानां हन्ति। पूजया तस्य मनः तुष्टं जातम्, राजसैन्यं पुनरुत्थापितम्। तत्र मासार्धं शक्तिमन्तः युद्धं कृतवन्तः। हे राजन्, सत्यम् वद, कथं विजयं प्राप्नुयाम्? नृत्यमानं गोरखयोगिनं जित्वा। एवं उक्ते, कृष्णेन नेतृत्वे तैः योगरूपं धृतम्। प्रभाते तस्य योगिनः देवालयं अगच्छन्। देवसिंहः मृदङ्गं वादयति, अन्यः वीणां धारयति, एकः तालं धारयति।