महावतीपुर्यां समुपेत्य सः दूतः राजानमुपसृत्य स्थितवान्। तत्र तस्य चतुरः अश्वाः दिव्यस्वरूपाः शुभतेजसा विराजमानाः आसन्। तान् अश्वान् आह्वयस्व, हे राजन्, इति दूतः प्राह—"मम विस्मयं कुरु, संदेहं परित्यज।" तस्य भीषणस्य वाक्यस्य श्रवणेन स राजा भयाकुलचित्तः सन्, आनन्दपूर्वकं तान् अश्वान् दत्तवान्, उवाच च—"मम आदेशं सम्पादय।" तदाकर्ण्य राजा परमं हृष्टः अभवत्, सर्वव्यापिन्याः शुभायाः चिन्तनं चकार। यत्र अस्माकं प्राणा प्रतिष्ठिता, तत्रापि, हे जिन, तवापि प्राणा एव प्रतिष्ठिताः इति सः स्मरत्। तस्य वाक्यस्य श्रवणेन बलवान् राजा परिमलः प्रत्युवाच। सः वीरैः सैन्यैः साकं भीषणा शपथं कृतवान्। तस्य शय्या, जननीरूपेण, ब्रह्मघ्नपरिषदिव समाना आसीत्। तस्य शपथस्य श्रवणेन देवकी दुःखसमाविष्टा संतप्तचित्ता अभवत्। पञ्चविंशे वर्षे सम्प्राप्ते, कृष्णांशः योगनिष्ठः अभवत्। ततः ते काश्चन जनाः कन्यकुब्जं जग्मुः, यत्र जयचन्द्रः राजा आसीत्। इन्दुलुः अपि शीघ्रं दशसहस्रैः अश्वारूढैः सह निर्गतः, कृष्णांशः बिन्दुलायामारूढः देवकीं अन्वगच्छत्। तेन ते सम्पूर्णसमृद्ध्या युक्तं राजग्रामं त्यक्तवन्तः। राजानं स्नेहपूर्वकं प्रणम्य, सर्वकारणानि न्यवेदयन्। तत्र देवसिंहेन जयचन्द्रराजः वर्णितः। देवसिंहः विघ्नितः सन्, उत्तमस्य कृष्णांशस्य समीपमगच्छत्। सः बिन्दुलायामारूढः, पञ्चशतैः अश्वारूढैः परिवृतः, शीघ्रं तत्र गतः। तं दृष्ट्वा वीर्यवान् लक्षणः गजे समारूढः स्थितः। विष्णुमन्त्रेण प्रेषितः बाणः तु निष्फलः अभवत्। तस्य दिव्यचिह्नैः—वज्रादिभिः—शोभितपादौ प्रणम्य, लक्षणः उवाच—"त्वां जानामि, महाबाहो, कृष्णशक्तेः अंशरूपं। त्वदन्यः कः मम बाणं पृथिव्यां व्यर्थं कर्तुं समर्थः?" एवं उक्त्वा, सः तेन सह जयचन्द्रराजानमुपसृत्य गतः। राजा तौ द्वौ मोहितौ परिक्षायै समुपादिशत्। ततो हृष्टौ तौ वीरौ क्रीडया तान् गृहीत्वा स्थितवन्तौ। कुबलयापीडस्य वधं दृष्ट्वा राजा भयाकुलः अभवत्। बाणे विशुद्धे, लक्षणः नाम वीर्यवान् सप्तलक्षैः सैन्यैः ताळवृन्तायुधधारिभिः च सहितः, रुद्रवर्मणा गौडवंशवर्धकेन राज्ञा सहितः, तं याममात्रेण विजित्य षोडशवर्षदानं प्राप। पुनः मगधदेशं विजित्य, सः विजयरूपः अभवत्। पञ्चकोटिसुवर्णमुद्राः प्राप्य, लक्षसैन्येन सह कीर्तिमन्तं कालिवर्माणं राजानं पुनः अगच्छत्। तत्र विंशतिवर्षदानं प्राप्य, कोटिसुवर्णमुद्राः अपि प्राप्नोत्। ततः स वीरः उष्ट्रदेशं प्रतस्थे, यत्र महाबलिनः सेनायाः रक्षां कुर्वन्तः, धोइकराजः लक्षसैन्येन सह स्थितः। जगन्नाथस्य आज्ञया, सः युद्धाय सज्जः तत्र अगच्छत्। एकरात्रदिवसमात्रेण सः कृष्णांशेन विजितः। विंशतिवर्षेषु यत् सर्वं प्राप्नोत्, तत्र दशकोटिसुवर्णमुद्राः आसन्। ततः स वीर्यवान् लक्षणः पुण्ड्रदेशं जगाम, तं च एकदिनेन विजित्य दशकोटिमुद्राः अपाहरत्। ततः महेन्द्रगिरिं सम्प्राप्य, भृगुं मुनिं प्रणम्य स्थितवान्। तत्र योगसिंहः अपि, हे भृगु, कृष्णांशस्य समीपं समुपेत्य स्थितवान्।