सम्पूजिताः सर्वे नृपाः प्रमुदितमनसः स्वगृहाणि प्रतिनिवृत्ताः। अथ पुनः शृणु, यन्मया पापनाशनं कथ्यते। नृपतिः सदा दुःखितचित्तः सन्निवेशद्वारम् आगतः। तदा तस्य पुरतः यथावत् वृत्तान्तं तेन तारकेण निवेदितम्। तस्मिन्नेव काले बुद्धिमान् मन्त्रिणः चन्द्रभट्टः आसीत्। अहं च विष्णोः शक्तिं सर्वसृष्टिकारीं देवīm सम्यक् सम्पूजितवान्। सा देवी मम कुप्रवृत्तिनाशिनीं शुभां विद्यां दत्तवती; तेन च पापहारिणी आचरणविधिः वर्णितः। एवं उक्त्वा, स शुद्धबुद्धिः लोकभाषायाम् उत्तमं ग्रन्थं विरचितवान्। एतत् श्रुत्वा भूमिपः सहसा विस्मितः अभवत्; ततः दिव्याश्वबलसम्पन्नः राजा गर्वितः वाक्यम् उवाच। चत्वारः दिव्याश्वाः सन्ति ये जलस्थले च नभसि च गन्तुं समर्थाः। एवं श्रुत्वा राजा तं श्रुतिपटुं सम्बोधितवान्। ततः महावतीं प्राप्तः स दूतः नृपं उपससाद। "तव चत्वारः अश्वाः दिव्यरूपिणः शुभतेजसा दीप्तिमन्तः। हे नृप, तान् अश्वान् आह्वय; अद्भुतं दर्शय, संदेहं त्यज।" इति वचनं श्रुत्वा, स राजा भीतः सशङ्कः सन्तोषेण अश्वान् दत्तवान्, "मम आज्ञां पालय" इति उक्त्वा। ततः स तद्वचनं श्रुत्वा, सर्वव्यापिन्याः शुभायाः चिन्तनं कृत्वा हृष्टः अभवत्। "यत्र अस्माकं प्राणाः प्रतिष्ठिताः, तत्र तवापि, हे जिन, वासः अस्ति" इति उक्ते, बलवान् राजा परिमलः प्रत्युत्तरं दत्तवान्। स वीरैः समक्षं भयानकं शपथं कृतवान्। तस्य शय्या मातृसमा ब्रह्मघ्नसभा इव आसीत्। तं शपथं श्रुत्वा देवकी दुःखसम्बद्धा शोकाकुला अभवत्। पञ्चविंशे वर्षे प्राप्ते, कृष्णांशः योगनिष्ठः अभवत्। ततः ते काञ्चनकुब्जं, जयचन्द्रनियोजितं नगरं, प्रस्थितवन्तः। इन्दुलः अपि दशसहस्राश्वैः शीघ्रं गतवान्; कृष्णांशः बिन्दुले आरोह्य देवकीं अन्वगच्छत्। ते सर्वसमृद्ध्या युक्तं राजग्रामं त्यक्तवन्तः। राजानं प्रणम्य स्नेहपूर्वकं सर्वकारणानि उक्तवन्तः। जयचन्द्रराजः देवसिंहेन वर्णितः। देवसिंहः विघ्नितः सन् श्रेष्ठकृष्णांशं प्रति गतवान्। स बिन्दुले शीघ्रं पञ्चशतानां अश्वानां मध्यगः अभवत्। तं दृष्ट्वा वीरः लक्षणः गजे समारूढः आसीत्। तेन विष्णुमन्त्रेण प्रेषितः बाणः निष्फलः अभवत्। तस्य दिव्यचिह्नयुक्तपादौ वज्रादिलक्षणैः भूषितौ प्रणम्य, "त्वां जानामि, महाबाहो, कृष्णशक्तेः अवतारम्। त्वां विना अन्यः कः मम बाणं पृथिव्यां व्यर्थं कर्तुं सामर्थ्यम् अस्ति?" इति उक्त्वा, स तेन सह जयचन्द्रराजानं प्रति गतः। राजा तौ द्वौ मोहिताविति परीक्षार्थं परीक्षणं कर्तुं आज्ञापयत्। तदा तौ वीरौ प्रमुदितौ तान् क्रीडया गृहीत्वा। कुवलयापीडस्य वधं दृष्ट्वा राजा भीतिसंविग्नः अभवत्। यदा बाणः शुद्धीकृतः, लक्षणः नाम तेजस्वी वीरः सप्तलक्षसेनया ताडपत्रायुधधारिभिः सह गतः। तत्र गौडवंशवर्धनः रुद्रवर्मा राजा अपि आसीत्।