तदा तेषां भीषणं सैन्यं दृष्ट्वा, राजा अभिनन्दनः तेषां पराजयस्य यथावत् कारणं राज्ञे निवेदयामास। तत् श्रुत्वा कुटुकः तं राजानं सान्त्वयामास, तच्च सैन्यं स्तम्भवत् जडीकृत्य मोहितवान्। अथ केसरिणी स्वनृत्येनाष्टौ महाबलिनः वीरान् बद्धवती। ततो बाहीकः प्रशान्तचित्तः तान् दृढैः पाशैः बबन्ध। देवीवरप्रभावात् देवसिंहः भयेन आक्रान्तः सन्निहितः अपि निहतः नाभवत्। एतद्विज्ञाय सर्वविद्याविशारदा देवी स्वर्णवती तत्रावस्थितम्। तत्र, मकरन्दं तस्य भार्यां च गृहस्थौ दृष्ट्वा, कृष्णांशः शोकाकुलः मकरन्दं प्रति वाक्यम् उक्तवान्—"कुलस्य विनाशः महापापम्, पुरातनैः पण्डितैः सुप्रकाशितम्।" तत् श्रुत्वा सः भ्रातृजायः वीरसमूहसहितः शीघ्रं कृष्णांशेन सहाश्वारूढः बाहीकं प्रति जगाम। तस्मिन्नन्तरे, देवी स्वर्णवती पुष्पवत्याः सहिता आसीत्। सः शांबर्याः मायां छित्त्वा स्वसैनिकान् प्रबोधयामास। तान् शत्रुसंयुक्तान् दृष्ट्वा कुटुकः तया सह समीपमागच्छत्। सर्वमायां विनाश्य, सा तौ दानवोपमौ बबन्ध। न च सः वह्निना दग्धः, न च भस्मीकृतः। तदा कोपसमन्विता देवी पुष्पवती सिंहिनीं हत्वा, कुटुकं निहत्य स्वर्णमयी रूपेण स्वयमेव अभवत्। सा सुन्दरमुखी देवी पुनः तया सह प्रत्यागच्छत्। सर्वे ते देवीमोहिताः विस्मयाकुला जडभावं प्राप्ताः। पुनरपि रणाङ्गणे उभयोः सेनयोः युद्धम् अभवत्। परानन्दः, देव उपनन्दनश्च, तारकश्च युद्धे प्रविष्टाः। प्रणन्दः वीरसेनं प्रति, राजा ब्रह्मानन्दं प्रति युद्धं चकार; तेषां भीषणयुद्धं दिवानिशं प्रवृत्तम्। तस्मिन्नन्तरे, रात्रौ चित्ररेखा आगता। सा चित्रगुप्तं ध्यानं कृत्वा अद्भुतमायां प्राकुरुत्। तान् दृष्ट्वा सर्वे विस्मिताः, भयाक्रान्ताः पलायितवन्तः। पञ्च योजनानि गत्वा तत्रैव निवासमाकलयन्। "हे कृष्णांश, महाबाहो, शरणागतत्राणकर्तः! वयं वीराः तया मोहिताः तव शरणं प्राप्ताः।" इति तत्र महावीराणां कोलाहलः समजनि, ते रोदनं चक्रुः। एवं श्रुत्वा, आह्लादः स्वयम् इन्द्राशनिसमाघातेन आहत इव अभवत्। तस्मिन्नन्तरे, योगी कृष्णांशः, श्रीभगवतः अंशरूपः, तत्र प्रादुरभूत्। शूरः दशसहस्र मकरवीरैः सहितः तत्रासीत्। सः सर्वान् राज्ञः विजित्य, विपुलं धनं जग्राह। तस्य शब्देन बलवान् शेषान् बोधयामास, कृष्णांशस्य योगिरूपिणः अंशं स्वस्याङ्के स्थापयामास। प्रेमपूरितः सः कृष्णांशांशं पुण्यतोयधाराभिः स्नापयामास। कृष्णांशांशः प्रशान्तचित्तः स्वकथां सम्यक् निवेदयामास। सः स्वयमेव चित्रकर्मणा अद्भुतां प्रतिमां निर्माय, जयन्तस्य विवाहं तया सह चित्ररेखया आरेख्य समारब्धवान्। बाहीकस्य राजा प्रमुदितचित्तः विपुलं धनं दत्तवान्। तत्र शतं हस्तिनां, अश्वानां च, सहस्राणि धनसम्पन्नानि दत्तवान्। तत्र महात्मनः बालखानस्य निर्गमनं सम्यक् व्यवस्थितवान्।