श्रीभगवत्याः वचनानुसारं, सा शीघ्रं तव साक्षात्कारं ददातु, अन्यथा अहं प्राणान् त्यक्ष्यामि इति विनयपूर्वकं निवेदयामास। लज्जां परित्यज्य पुनः साऽवदत्—“मा, स्वामिन्, मां च पुत्रं च गृहाण।” तयोः पादयोः पतित्वा दम्पती उच्चैः रुरोदताम्। तदा स इन्दुना लिखितं श्रेष्ठं पत्रं गृहित्वा तं स्वीकृतवान्। ततः सूर्यवर्मा मकरन्देन पूजितः स्वगृहं प्रतस्थे। स्वेच्छयानुगतः सः तत्र गतवान् यत्र हर्षश्च विषादश्च समन्वितौ। तत्र सः अवदत्—“देवसिंहः अहं च तव पुत्रस्य अन्वेषणे निष्ठितौ इति विद्धि।” एतच्छ्रुत्वाऽह्लादः परमानन्दं प्राप। ततः स विनीतचित्तः राजानं आहूय इदं वचनमुवाच। सः अवदत्—“वीर, अहं श्रुतवान् यथा कृष्णांशः हतः।” अह्लादः कोपात् रक्तलोचनः सन्तुष्ट्या तं केशेषु गृहीत्वा चकार। एतत् श्रुत्वा पारिमलराजा स्वपत्नीसमेतः तत्र आगतः। सः अवदत्—“दुष्ट, महापापिन्, त्वं मम बान्धवं हत्वा पापं कृतवान्!” तदा राजा दुःखितः दीर्घं निःश्वस्य मौनं स्थितवान्। एवमस्ति, वीरः बलखानि तत्र समुपस्थितः। सः स्वभ्रातुः पुत्रस्य विवाहाय व्यवस्थां चकार। तत्र तारकः अपि सह सहस्रवीर्ययुक्तैः सैनिकैः आगतः। ततः तालनः अपि लक्षसेनया युक्तः तत्र आगतः। सः त्रिशतसहस्रबलसम्पन्नः स्वयम् ब्रह्मानन्दं प्राप्तवान्। तत्र सः विलपन् अवदत्—“हा बन्धो! त्वं मां अधमं त्यक्त्वा कुत्र गतः?” बलखानि शतसहस्रबलसम्पन्नः तत्र आसीत्। सः एकाहोरात्रेण मासमार्गं यानं कृत्वा स्वसेनायाः व्यूहं चकार। रणभूमौ एकं रथं स्थितम्, पृष्ठतः हस्तिनः संस्थिताः। तेषां पृष्ठतः दश पादातिकोट्यः सुव्यवस्थिताः। तत्र एकः रथः, सर्वे हस्तिनः, शतपञ्चाशत् अश्वाः च आसन्। सेनायां सर्वे पादातिनः पञ्चाशत्सहस्रपरिमिताः। हस्तिनः दशसहस्राणि मदोन्मत्ताः पृथक् प्रस्थिताः। म्लेच्छाः, पिशाचमार्गानुगाः, अभिनन्दनराजस्य अनुचराः आसन्। शतसहस्रपदातयः, गदामुसलधारिणः, हस्त्यारोहाः, तत्र अह्लादस्य महतीं सेनां प्रति आगतः। तयोः मध्ये महद् भीषणं च युद्धम् अभवत्, रोमाञ्चकारणम्। समरशालीति नाम युद्धं सप्ताहोरात्राणि प्रवृत्तम्। सर्वे शतसहस्रपदातयः बलखानिसैनिकैः निहताः; ततः प्रमुदितः बलखानि दुर्गे विजयशब्दं व्याहरत्। सेनाविनाशं दृष्ट्वा राज्ञः सप्त पुत्राः—महानन्द, नन्द, परानन्द, उपनन्द, कौ—एते वीर्यवन्तः तोमरवंशसम्भूताः हस्त्यारोहाः आसन्। सर्वे भयग्रस्ताः बलखानिं प्रति गतवन्तः। तत्र शीघ्रगामी कपोतवासिन् महाबलवान् अग्रे अभ्यधावत्। तारकः सुनन्दां प्रति, सूर्यवर्मा उपनन्दं प्रति, समरभूमौ प्रस्थितवन्तौ। सर्वे अन्योन्यवधाय प्रवृत्ताः। अन्ते, बाह्लीकपुत्राः बलवन्तः पराजिताः।