ततः, हे ब्राह्मण, शुभा कृष्णांशस्य कथा तव कथिता। ईषस्य शुक्लपक्षे दशम्यां दिने महाराजेन महोत्सवः आयोजितः। तत्र अग्रब्राह्मणान् भोजयित्वा तेषां दानानि दत्तानि। शुभे कार्तिकमासे कृष्णांशः बलसम्पन्नः, दशसहस्रवीरैः सह, दशसहस्र सुवर्णवस्तुभिः समन्वितः। तस्मिन्नेव काले चित्ररेखा तत्र आगता। गङ्गायाः मध्ये मायया निर्मितं दिव्यं वाहनं प्रकटितम्। तत्र विविधदेशाधिपतयः शतशो वीरैः सह दर्शनार्थं उत्सुकाः आगच्छन्। चित्ररेखा, वहिकराजस्य मोहिनी कन्या, तया सुभगस्वप्ने सुखं अनुभूतम्। सा अह्लादस्य पुत्रं, अभिनन्दनशरीरसमुत्पन्नं, तं ज्ञात्वा, रम्ये स्वयंवरे तं गृहीत्वा परमसुखेन निर्गता। कृष्णांशः तद् अवगम्य स्वं पुत्रं न दृष्टवान्। देवसिंहोऽपि, कालविज्ञः, तस्य अद्भुतमायया मोहितः। देवसिंहस्य विस्मयं दृष्ट्वा, बलवान् कृष्णांशकः, तस्य रोधनं श्रुत्वा, तत्र दुष्टराजा तीव्रं रुदित्वा विनीतं वचनं उवाच। तव भ्राता उदयः, तयोः मद्येन मोहं कृत्वा, मया साक्षात् तस्य वीरस्य कृत्यं दृष्टम्। देवसिंहः तदा विवेकेन तस्य कृतं न अवगच्छत्। तस्मिन्नेव काले तौ वीरौ रुदन्तौ आगतौ। अह्लादः, निश्चित्य राजवचनं श्रुत्वा, तस्य माता, पत्नी, भगिनी, प्रेमदुःखसम्पन्नाः, न अवगताः, वीरः अद्भुतमायया मोहितः। ततः रानी पुष्पवती, स्वं पतिं भ्रातृकृतदुःखेन संतप्तं दृष्ट्वा, निर्दोषः कृष्णांशः महाप्रतिवादं प्राप। मृत्युं त्यागं च तुल्यं मन्यन्ते; युक्तं विवेकेन चिन्तय। सः चाण्डालान् आहूय, स्वपुत्रघ्नं तं बन्धितवान्। "तस्य नेत्रे निष्किप्य, सर्वे मम आगच्छत," इति आज्ञापयत्। ततः देवसिंहः गत्वा तेषां महत् धनं दत्तवान्। बलखानस्य पत्नी गजमुक्ता पतिसंनिष्ठा आसीत्। चाण्डालाः संगम्य तं मृगनेत्राय दत्त्वा, "पाप, दुष्ट, तव मित्रः तव कृत्येन पीडितः," इति उक्तवन्तः। "तव पुत्रः भूमौ जीवति; तं अन्वेषणं कुरु," इत्युक्त्वा, वीरः शुभनगर्यां शिरीषायाम् प्रस्थितवान्। गजमुक्तां अनुमत्य, दम्पती निर्भयम् अगच्छताम्। ततः बलवान् मकरन्दः सर्वकारणं ज्ञात्वा, विविधयज्ञस्तोत्रैः धर्मं पूजितवान्। राजाभिनन्दनस्य कन्या चित्रप्रपूजिनी। केसरिण्याः गुरु कुतुकः, योगिनरूपं धारयन्, ज्ञेयः। भूमिः शत्रुभिः दुर्गमः, शिलैः च प्रतिकूलः। जयन्तः चित्ररेखया, राजकन्यया, गृहीतः; इन्दुलः तत्र शोकग्रस्तः, तस्या अद्भुतमायया मोहितः। हे देव, कृष्णांशः त्वं सूर्यवर्मणा सह चित्ररेखां समीपं गच्छ, तया सह नृत्यादिकं कुरु। तां देवीं मोहयित्वा तस्य शुभशास्त्रं पठ। एवं उक्त्वा देवः अन्तर्धानं गतः, राजा विस्मयपूर्णः अभवत्।