लॊमकस्य पुत्रः सप्तशतानि वर्षाणि राज्यं चकार। तस्मात् पुत्रः न्यूहः नाम जातः, यः तस्माद् देशात् निर्गतः। तस्य सन्ततौ सीमः, शमः, भावश्च—एते त्रयः पुत्राः अभवन्। कदाचित् तस्मै स्वप्ने श्रीविष्णुः प्रादुरासीत्। भगवान् न्यूहं पुत्रवत् सम्बोध्य उवाच—"शृणु वत्स, सप्तमे दिने महाप्रलयः भविष्यति। भक्तजनानां मध्ये जीवितं रक्ष, त्वं सर्वेषां श्रेष्ठो भविष्यसि।" ततः न्यूहः त्रिशतयोजनायामं पञ्चाशद्योजनविस्तीर्णं पात्रं निर्मितवान्। परिवारसहितः तत्रारूढः, विष्णोः ध्याननिष्ठः अभवत्। चत्वारिंशद्याः अह्नां पर्यन्तं महावृष्टिं सृजितवान्। चत्वारः सर्वे मिलित्वा तस्मिन्पात्रे स्थिताः, किन्तु ते महापुरं न प्राप्तवन्तः। न्यूहः स्वकुटुम्बेन सह जीवितवान्, अन्ये सर्वे विनष्टाः। पुनः पुनः नमो महालक्ष्म्यै, विष्णुमातायै, राधादेव्यै च। पुनः पुनः नमो रेवत्यै, पुष्पवत्यै, स्वर्णवत्यै च। महावातवेगेन मेघनिनादेन च पृथिव्यां भयमुत्पन्नम्। "हे भैरवि! तस्माद्भयात्, त्वं नः सेवकान् पालय," इति प्रार्थना अभवत्। संवत्सरादूर्ध्वं समग्रं भू-तलम् शुष्करूपेण प्रकटितम्। तत्र न्यूहः परिवारसहितः तस्मिन्पात्रे स्थितः। अथ कलियुगे राज्ञां वृत्तान्तः वर्ण्यते। तदा भगवतः प्रसादेन तस्य वंशः समृद्धिम् आप। तेन विदेशभाषा निर्मिता, या वेदवाक्येभ्यः पराङ्मुखी अभवत्। गूढभावाय देवः स्वयम् प्रज्ञां दत्तवान्। सीमः, हमः, प्रसिद्धः यकुतः, मदि, युननः, तुवलोमसकः, जुम्रः, दशः, कनब्जः, रिप्हतः, तज्जरुमः, इलिशः, तरलिशः, किट्टिहुदः इत्येते तस्य सन्ततयः अभवन्। द्वितीयपुत्रात् धमात् नाम्नः चत्वारः पुत्राः अभवन्। विदेशिनां भूमयः कुशस्य षड्भिः पुत्रैः प्रसिद्धाः। तथैव सावतिका, बलवान् निमरुखः, अक्कदा, ववुनः, रसनादेशजाः अपि। द्विसहस्रशतवर्षान्ते सः पुनः विज्ञाय वदति स्म। पञ्चशतानि वर्षाणि तेन विदेशिना राज्यं पूजितम्। पुनः चत्वारिशतानि वर्षाणि सिंहस्य पुत्रेण राज्यं कृतम्। इवरतस्य पुत्रः अपि पित्रा समः अभवत्। तस्मात् राज्यं संस्थापितम्, रौः नाम्ना पुत्रः कीर्त्यते। तस्मात् जूजः जातः, यः पित्रा तुल्यम् अवस्थां प्राप्य, बहून् शत्रून् विजित्य राज्यं कृतवान्। तस्य पुत्रः तहारसः, सः अपि पित्रा समः अभवत्। एवं तेषां वंशावलिः केवलं नाममात्रेण स्मृताः। कलियुगे तेषां वृद्धिः संक्षिप्त्या वर्णिता। स एव वंशः अन्यदेशं गतः, विदेशिनः दुःखिताः अभवन्। एवं श्रुत्वा, विषालायाम् वसन्तः सर्वे ऋषयः व्यासं पप्रच्छुः।