सा तदा दुर्गद्वारं प्राप्तवती, तत्र च स्विंग्स्थले समुपस्थिते, भर्गव, सुमुखीं तां समीपगां दृष्ट्वा स वीरः, गोवर्धनांशसम्भूतः, सर्वथा मोहितः अभवत्। सोऽब्रवीत्—"शीघ्रं मम गृहमागच्छ, अद्यैव मम भार्या भव।" सा तु तमुवाच—"त्वं महावीर्यवान् अग्निकुण्डसम्भूतः, कुलीनः। राजकन्या चन्द्रसूर्यवंशजा तव योग्यास्ति। अहं तु शूद्रजात्या कन्या, ब्रह्मचर्यव्रते स्थितास्मि।" ततो बलात् तां स्त्रियमाकृष्य, सः स्वयमेव तस्याः हृदयम् अस्पृशत्; राजपुत्रं मोहयित्वा, स देवः स्वगृहं जगाम। मकरन्दः तु, प्रबुद्धः, प्रेमाग्निना संतप्तः, महान् बलवान् स राजा स्नेहेन पराभूतः। महावतीपुर्यां तत्र शुभं कृष्णस्य गृहम् आसीत्, यत्र सा स्त्री तीव्रं रुदती, त्वां निन्दयितुम् उद्युक्ता आसीत्। तत्रैव बलवान् कश्चन वीरः, स्वबलसमूहसहितः, आगमिष्यति, येन तव महाबलवान् पितामहः लहरः पराजितः। एवं भयानकं वचनं श्रुत्वा, राजा मकरन्दः स्वस्य त्रिशतसहस्रं खड्गपाणिं सैन्यम् आहूय, तदनन्तरं कृष्णः तस्याः गृहं प्राप्त्वा सेनापतिं समादिश्य, पञ्चशतसहस्रयुतबलसमेतः, मयूरनगरं प्रति प्रस्थितवान्। तत्र पञ्चसहस्राणि यन्त्राणि, दशसहस्रगजानि च आसन्; पाञ्चालेषु मार्गे अर्धसप्ताहमात्रं स्थित्वा, मकरन्दः तद्वचनं श्रुत्वा, गदाभूषितभुजो दृढः अभवत्। एतदाकर्ण्य, लक्षपदातिकाः यन्त्राग्निधारिणः अभवन्। ग्रामस्य दक्षिणद्वारे तुरङ्गसैन्यं प्रववृते; समग्राः अश्वाः, लक्षसंख्यकाः, राज्ञः मकरन्दस्य आसन्। पश्चिमद्वारे तु विंशतिसहस्रगजानि आसन्; चत्वारिंशत्सहस्राणि महावीर्ययुक्तकैटभसैनिकाः रक्षणार्थं स्थिताः। तत्र दिवानिशं भीषणं रोमाञ्चकारि युद्धं प्रवृत्तम्। किन्तु युद्धं परित्यज्य, सर्वे दशसु दिशः पलायितवन्तः। कामरथस्थो देवः, गजारोहिताahlāda च, तत्र स्थितौ; महात्मानः खड्गान् परित्यज्य, शत्रुसैन्ये महद्वधं कृतवन्तः। अग्निपुत्रः शक्तिमान् अश्मयुतं हयमेव समारुह्य, कृष्णांशादयः सर्वतः दिशः परिवव्रुः। देवसिंहः स्वशरं तमस्योरसि पातयामास; अश्मश्वशक्त्या स मोहं न ययौ। शनैः शरेण सर्वे युद्धे मूर्च्छिताः अभवन्। महाबलवान् मकरन्दः युद्धे गर्वितान् शत्रून् बद्धवान्। वीरान् पराजितान् दृष्ट्वा, रूपणः भीतिम् आपन्नः। ब्रह्मानन्दः तद्वार्तां श्रुत्वा, स्वलक्षसैन्येन सह, शीघ्रं निर्मलपत्रं लिखित्वा तस्मै राज्ञे दत्तवान्—"स्वकन्यां पुष्पवतीं कृष्णांशाय देहि।" एतच्छ्रुत्वा, स राजश्रेष्ठः मयूरध्वजः तेन सह एकरात्रमेकाहं च भीषणं युद्धं कृतवान्। ततः महाबलवान् ब्रह्मानन्दः शरयुद्धे प्रवृत्तः।