ततः पुष्पवती देवी सा मोहिनीं श्यामाङ्गीं स्त्रीं दृष्ट्वा मनोहरां विस्मिता बभूव। सा चिन्तयामास—"यथा एषा शुभाङ्गना दृश्यते, एवं स एव पुरुषो मया दृष्टः।" तदा कृष्णांशसम्भूतः स प्रादेशिकराजपुत्रः श्रेष्ठः तस्यै समभाषत। प्रतिदिनं तत्र पूजार्थं हारः निर्मीयते स्म। एकदा स वीरः पुष्पमध्येन शनैः प्रस्थितवान्। तदा स ताम् अपृच्छत्—"कुतः तेऽयं मोहः प्राप्तः? शीघ्रं वद, मा विलम्बय।" सा प्रत्युवाच—"मया एका शुभाङ्गना रूपयौवनसमन्विता दृष्टा।" इति श्रुत्वा पुष्पवती तां सुन्दरीं वदनशोभिनीं समभाषत—"तर्हि त्वां बहुधा वित्तेन तर्पयिष्यामि, शुभानने।" पुष्पा तानि वचनानि श्रुत्वा प्रेम्णा परिपूर्णा बभूव। सा दुर्गद्वारं प्राप्ता, तत्र च पिङ्गलायां वेदिकायां, हे भार्गव, आगता। वेदिकासमीपे स वीरः तां सुन्दरीं दृष्टवान्। स गोवर्धनांशसम्भूतः शक्तिमान् वीरः साक्षात् मोहितः बभूव। स ताम् उवाच—"शीघ्रं मम गृहम् आगच्छ, अद्यैव मम पत्नी भव।" सा प्रत्यवदत्—"त्वं कुलीनः महावीर्यः अग्निकुण्डसमुत्पन्नः।" पुनः उवाच—"राजकन्या चन्द्रसूर्यवंशजा तव योग्यास्ति।" अथाहम्—"शूद्रकन्या ब्रह्मचारिणी चास्मि।" तदा तां स्त्रीं बलात् गृहीत्वा, स्वयमेव तस्या हृदयं स्पृष्ट्वा, तं राजपुत्रं मोहितवान् स देवः स्वगृहं गतः। तस्मिन् समये मकरन्दः प्रेमानलदग्धचित्तः प्रबुद्धः। स राजा मकरन्दः महाबलः स्नेहेन पीडितः बभूव। महावत्यां रम्यायां नगरीं कृष्णस्य शुभं गृहम् आसीत्। तत्र सा स्त्री तीव्रं रुदती, त्वां निन्दयितुम् उद्दिष्टा आसीत्। तत्रैव एकः महावीर्यवान् सेनासहितः आगमिष्यति। येन तव पितामहः लहरः महाबलः विजितः। एतानि भयानकानि वचनानि श्रुत्वा राजा मकरन्दः स्वसैन्यम् त्रिशतसहस्रसंख्यम्, खड्गधारिणं, समाहूतवान्। कृष्णः तस्याः गृहम् आगत्य सेनापतिम् उक्त्वा, पञ्चशतसहस्रसैन्येन सह मयूरनगरं गतः। तत्र पञ्चसहस्रयन्त्राणि, दशसहस्रगजानि च आसन्। पाञ्चालदेशे मार्गे अर्धसप्ताहमात्रं स्थित्वा। एतत् श्रुत्वा मकरन्दः दृढस्थितिः, गदायुक्तबाहुः बभूव। ततः शतसहस्रपदातयः यन्त्राणि अग्निं च गृहीत्वा स्थिताः। ग्रामस्य दक्षिणद्वारे तुरङ्गमायिनी सेनाः अग्रे गताः। सर्वे अश्वाः शतसहस्रसंख्या राजा मकरन्दस्य आसन्। पश्चाद् पश्चिमद्वारे विंशतिसहस्रगजानि आसन्। चत्वारिंशत्सहस्रवीराः उष्ट्रारोहिणः रक्षणाय स्थिताः। तत्र भयानकं रोमाञ्चकारि युद्धं दिवानिशं प्रवृत्तम्। परन्तु युद्धं परित्यज्य, सर्वे दशसु दिशासु पलायिताः। तदा देवः कामरथस्थः, आह्लादः गजारूढः च। तदा कुलीनाः खड्गान् परित्यज्य, शत्रूणां महद्वधं कृतवन्तः। अग्निपुत्रः शक्तिमान् शिलातुरङ्गमासीत्। कृष्णांशादयः वीराः सर्वतः दिशः परिवृत्य स्थिताः।