कृष्णांशः तां शुभां स्त्रीं दृष्ट्वा विस्मितः अभवत्, चिन्तयन् सा स्वर्गात् आगता वा, अथवा स्वयं नागकन्या इति। तत् श्रुत्वा मालाकारस्य कन्या उवाच। एतेन पुष्पेन, हे राजन्, राजकन्या तुल्यताम् आगच्छति। सा कन्या, देवैः अभिलषिता, सौन्दर्ययौवनसम्पन्ना अस्ति। हे राजन्, तस्य कारणं शृणु, यथा मकरन्दः उत्पन्नः। पृथिव्याम् अन्यैः त्वं अजेयः, किन्तु कृष्णांशात् एव। स धर्ममेघं राज्यं स्थापयामास, यः हरये प्रियः। अग्नितः सः द्वयं उत्पादितवान्, तयोः एकः सुन्दरमुखः। मकरन्दः, बलसम्पन्नः, पञ्चवर्षे प्राप्ते। द्वादशे वर्षे प्राप्ते, मकरन्दः, राजप्रियः। शिलारूपः, शीघ्रः, महाबलः सैन्यम् उत्पन्नम्, शत्रुसैन्यानि विनाशयामास। तस्य एषः दिव्यः वनः, सुन्दरः, देवैः पूजितः। एतानि वचनानि श्रुत्वा, कृष्णांशः कामेन पीडितः, स्पर्शितः अभवत्। देवसिंहः, कालविज्ञः, तं मोहं सम्यक् अवगच्छत्। ततः कृष्णांशः, देवसिंहेन सह, तस्मिन्नेव भावे लीनः अभवत्। मासस्य अन्ते, गृहं प्रत्यागत्य, सर्वं राज्ञे निवेदयामास; कृष्णांशः, मोहग्रस्तः, जगदम्बां स्तुतवान्। कृष्णांशः उवाच— "मां रक्ष, कामेन पीडितम्, पुष्पवतीं प्रबोधय।" "हे महिषासुरमर्दिनि, मदु-कैटभ-मोहिनी।" "हे चण्ड-मुण्ड-विनाशिनि, धूम्रलोचनदाहिनि।" "रक्तबीजस्य रक्तं पिबन्ति, सर्वदैत्यानां भयङ्करी।" "निशुम्भासुरविनाशे, शुम्भासुरविनाशिनि।" एवं स्तुत्वा, स वीरः उत्तमासनम् उपविश्य, प्रतिदिनम् देवीं, वरदां, भयहरां, पूजयामास। एवं वर्षायाः चतुर्मासः यायाम्, हे मुने। कार्तिकस्य कृष्णपक्षे, देवैः सह निर्गतः। पुष्पगृहं गत्वा, तत्र वासं कृतवान्। एकदा, कृष्णांशभागयुक्तं सुन्दरमाल्यं गृहीत्वा, पुष्पा पुष्पवत्याः गृहम् अगच्छत्। सा, तं माल्यं दृष्ट्वा, त्वष्टृकृतमिव प्रियं, "सखे, महामोहिनी, सत्यम् वद," इति उक्तवती। तस्याः वचनं श्रुत्वा, मकरन्दः भयेन ग्रस्तः। "जीवनप्रतिज्ञां दत्त्वा, तत् वक्ष्यामि," इति उक्तवती। "कृष्णा नाम सुन्दरी स्त्री अस्ति, या सर्वलोकान् मोहितवती; तया एतत् उत्तममाल्यं निर्मितम्।" एतत् श्रुत्वा, देवी पुष्पवती स्वयं। मकरन्दस्य भीतः, देवाः अन्ये च मनुष्याः अपि। तानि भीषणवचनानि श्रुत्वा, पुष्पा भयेन पूर्णा अभवत्। ततः पुष्पवती उवाच— "किं ते भीतः आगतम्?" "कश्चित् पुरुषः, मोहितः, तां बलात् उपभोगं करिष्यति।" ततः पुष्पवती, धर्मात्मा, पुनः उवाच— "यः अनुक्तं कुर्यात्, स यमलोकं गच्छति।" "तस्मात् शीघ्रं तं झूलं मम आनय।" "एवं भवतु" इति चिन्तयन्ती, सा शूद्रस्त्री, तेजस्विनी, गृहं अगच्छत्। तानि सुखानि वचनानि श्रुत्वा, बलवान् कृष्णांशः, पुष्पया सह झूले आरूढः।