ब्राह्मणश्रेष्ठ, सत्यम् उक्तुम् अर्हसि, सर्वज्ञत्वं त्वयि वयं मन्येमहे इति। ततः ते गत्वा यथावत् घटितानि कार्याणि निवेदयामासुः, येन महद् युद्धम् अभवत्। अश्वसेनायाः विनाशं श्रुत्वा राजा परिमलः उद्विग्नः अभवत्। तदा स शक्तिसम्पन्नः सिन्दु-देशं गन्तव्यं इति आज्ञापयत्। एतत् श्रुत्वा कृष्णांशः देवसिंह-सहितः, दशसहस्र वीरैः सह, तत्र समागच्छत्। प्रभाते, मालाकारकन्या तत्र आगच्छत्। ततः कृष्णांशः हर्षपूर्णः देवपूजनं कृतवान्। तस्य पुष्पैः सुसज्जितं, मदोत्कटभ्रमरनिनादैः गुञ्जितं, अद्भुतं स्थलम् अभवत्। तस्मिन्नेव समये, पुष्पा पुष्पार्थं आगच्छत्, तस्याः मुखं शान्तम्, प्रसन्नम्, इन्द्रनीलमणिसदृशदीप्तिम् अलंकृतम्। कृष्णांशः तां शुभां स्त्रियं दृष्ट्वा विस्मितः अभवत्, सा स्वर्गात् आगता वा, नागकन्या वा इति चिन्तयामास। एतत् श्रुत्वा मालाकारकन्या उवाच—एतेन पुष्पेण, राजन्, राजकन्या तुल्यते। सा कन्या देवैः अभिलषिता, रूपयौवनसम्पन्ना। राजन्, तस्य कारणं शृणु, यथा मकरन्दः उत्पन्नः। पृथिव्यां त्वं अन्यैः अजेयः, कृष्णांशं विना। स धर्ममयम् राज्यं स्थापितवान्, यः हरये प्रियः। अग्नेः द्वयं सुतं उत्पन्नम्, एकः सुन्दरमुखः। मकरन्दः, महाबलः, पञ्चवर्षे जातः। द्वादशवर्षे स राजा प्रियः अभवत्। तदा शिलारूपः, शीघ्रः, महाबलः सैन्यः उत्पन्नः, शत्रुसैन्यानि विनष्टवान्। तस्य दिव्यं वनम्, सुन्दरम्, देवैः पूजितम्। एतद् वचनं श्रुत्वा कृष्णांशः प्रेमविह्वलः अभवत्। देवसिंहः, कालज्ञः, तस्य मोहं अवगच्छत्। ततः कृष्णांशः देवसिंह-सहितः तस्मिन्नेव भावे निमग्नः अभवत्। मासस्य अन्ते, गृहं प्रत्यागत्य, सर्वं राज्ञे निवेदितवान्; मोहग्रस्तः कृष्णांशः जगदम्बां स्तुतवान्। कृष्णांशः उवाच—कामेन पीडितः, मां रक्ष, पुष्पवतीं जागरय। महिषासुरनिषूदिनि, मधुकैटभमोहिनि, चण्डमुण्डविनाशिनि, धूम्रलोचनदाहिनि, रक्तबीजरक्तपानिनि, सर्वदैत्यानां भीषणि, निशुम्भासुरविनाशे, शुम्भासुरनिषूदिनि। एवं स्तुत्वा स वीरः उत्तमासनम् उपविश्य निद्रायामास; प्रतिदिनं वरदां, भयापहां देव्यां पूजनं अकरोत्। एवं वर्षाः चतुर्मासाः गतम्, ऋषे। कार्तिकस्य कृष्णपक्षे, देवैः सह निर्गतः। पुष्पगृहं गत्वा तत्र निवासं अकरोत्। एकदा, कृष्णांशांशयुक्तं सुन्दरमाल्यं गृहीत्वा, पुष्पा पुष्पवत्याः गृहम् आगच्छत्। सा तन्माल्यं तवष्टृकृतं इव, प्रियं दृष्ट्वा, "सखे, महामाये, सत्यम् अग्रतः वद," इति उवाच। तस्याः वचनं श्रुत्वा, मकरन्दः भयग्रस्तः अभवत्। "जीवनप्रतिज्ञां देहि, ततः वक्ष्यामि," इति सा उवाच।