स्वयमेव योगशक्त्या कृष्णांशः परमं वातास्त्रम् अपिपत्। तस्य प्रतिपक्षं दृष्ट्वा बलवान् इन्द्रपुत्रः विस्मितः अभवत्। पुनः योगबलात् तदस्त्रं निष्फलं कृतम्। स्वस्य योगशक्त्या कृष्णांशः सर्वं वारि मुखे स्थापयामास। तदा शुद्धमना, बलभुजा, जितेन्द्रियः, शीघ्रं गृहीत्वा कवचं खड्गं च, तत्क्षणं खड्गयुद्धं प्रवृत्तः। तस्मिन्नेव काले देवाः सर्वे भूमिपाः च समागच्छन्। प्रभाते बलखानी शक्तिमान् प्रकटितः। इन्द्रपुत्रः वीरः, ख्यातिमान्, श्रान्तः तत्र स्थितः। "स्वखड्गेन, हे कृष्णांश, तव शिरः हरिष्यामि," इत्युक्त्वा, खड्गं गृहीत्वा, कोपपूर्णः शीघ्रं निर्गतः। किन्तु बलखानी तं ज्ञात्वा, स्नेहात् शस्त्रं त्यक्तवान्। "हे इन्दुल, महाभाग, पितरं मातरं च यशःप्रदः," इत्युक्त्वा, "आदौ मां हत्वा, ततः पितृव्यं, सुखवर्मणः गृहे सुखी भव, महावीर," इति। तस्य वचनं श्रुत्वा, स्वकुलं ज्ञात्वा, बालः दुःखेन रोदितुम् आरभत, अपराधस्य प्रायश्चित्तं याचन्। तदा मधुरं वचनम् उवाच—"शृणु, प्रियपितः, मम प्रियः।" "देवो मानवः नागः राक्षसः वा—" "अहं स एव, जन्मतः शुद्धः, पितरं हर्षयन्।" "पद्मिनीजन्यं मोहं स्वीकृत्य, न जानामि।" इति उक्त्वा, बालः पुनः स्नेहवशात् अश्रूणि मुमोच। बालस्य वचनं श्रुत्वा, कृष्णांशः तस्मिन् देशे सर्वजनानां महोत्सवम् अयोजयत्। ततः आर्यसिंहः, नानारत्नैः भूषितः, शतं अश्वानां गजानां च मुक्ताजालमणिभूषितम् दत्तवान्। स्नेहक्लिन्नवाचा तेषां प्रस्थानम् अयोजयत्। भयकरमार्गे एकमासं स्थित्वा, आह्लादः प्रसन्नहृदयः, पत्नीपुत्रसहितः, दशहारा नाम नगरं प्राप्तवान्। पृथ्वीराजः राजा तद्वृत्तं श्रुत्वा, महान् विस्मयः अभवत्। त्वं, अप्सरःस्वरूपं त्यक्त्वा, स्वयं भूमौ स्त्रीरूपेण आगच्छः। क्षयेन मृतः, दिव्यलोकम् प्राप्तवान्। सूतः उवाच—हे मुने, पाञ्चालदेशे बलवर्द्धनः नाम राजा आसीत्। स बिसेनवंशसम्भूतः, वेदसारविद् आसीत्। तस्य द्वौ पुत्रौ आस्ताम्, उभौ क्षत्रियधर्मनिष्ठौ। द्वादशवर्षे प्राप्ते, स मायूरध्वजः इति प्रसिद्धः अभवत्। स आत्मसंयमी, मौनी, वनेचर्यनिष्ठः आसीत्। तदा भगवतः सेनापतिः अग्निभूः स्वयम् तुष्टः अभवत्। मायूरध्वजः अपि, तं बालम् सर्वतः सुवर्णमयं दृष्ट्वा। मायूरध्वजः उवाच—"सः मातुः उत्तमं क्षीरं पिबति, सदा दैत्यदानवान् हन्ति।" "नमः ते, देवसेनापते, महिषासुरमर्दन।" "कृपया भव, सर्वव्यापिन्, गुहशक्तिधर, अव्यय।" तस्य स्तुतिं श्रुत्वा, सेनापतिः तं प्रत्युवाच। तेन देवेन संबोधितः राजा विनयेन प्रत्युत्तरं दत्तवान्।