बलवान्तं तालनं द्वादश लक्ष सैन्येन सह सञ्चरन्तं विद्मः। तत्र कामरथारूढो देवः विंदुले स्थितः कृष्णकः अभवत्। कराले रूपणः, पपीहके आह्लादः च स्थिताः। रणजिन्मलनायाः पुत्रः हरिनगरे प्रतिष्ठितः। स उत्तमं विहायसं वाहनं समारुह्य मत्स्यैः शताश्वैः च सह, दशसहस्रध्वजैः दण्डधरैः च, महिषयुक्तरथैः पञ्चसहस्रैः च अन्यैः च सह, समन्तात् प्रवृत्तं शब्दं राजा पृथिव्याः श्रेष्ठः शुश्राव। स दुर्गद्वारे विधिवत् रमणीयं कर्मकार्यम् अकरोत्। इन्दुलस्तुः स्वर्गं गत्वा वासवाय उक्तवान्। स कुबेरात् दिव्यं भूषणम् आनयित्वा तद् दत्तवान्। आह्लादः अपि स्वयम् उपसागरं गत्वा भूषणं दत्तवान्। प्रथमवर्त्मनि आगते तारेकः खड्गं गृहीत्वा स्थितः। द्वितीयवर्त्मनि नृहरिः कृष्णभागं भूषितवान्। चतुर्थवर्त्मनि दुःखं सहित्वा सुखं प्राप, सप्तमे च देवः बलवृद्ध्या क्रमशः प्रवृत्तः। तस्मिन्काले शतं राज्ञः खड्गिनः गजसेनापतयः च आसन्। स्वस्य राजन्यसेनायाः भग्नां पराजितां च दृष्ट्वा स राजा क्रोधेन पूरितः अभवत्। स नेतृसिंहादीन् जित्वा, शब्दवेधविद्या विशारदः, स राजा विजयी अभवत्। शिवं चित्ते स्थापयित्वा स क्रुद्धः तान् जित्वा बद्धवान्। एतत् श्रुत्वा परिमलराजा कृष्णभागात् भीतः अपसृत्य गतः। तदा अजय्यः कृष्णभागः आकाशमार्गे राजमहालयं ययौ। ततः वीर्यवान् लक्षणः स्वमुत्तमबन्धं परित्यज्य, शास्त्रपलङ्कं च गृहीत्वा स्वयम् एव शिविरं प्राप। तस्मिन्नेव काले सर्वे ते मूर्छां त्यक्त्वा सर्वत्र, स्वजनैः सह शतराजानः हताः, रक्तं प्रवाहितम्। विवाहान्ते सर्वे ते शिविराणि प्राप्तवन्तः। यदा वीराः भोज्यं भुक्तवन्तः, स्वसहस्रपुत्रैः सह, सहस्रवीरान् हत्वा पुनः बलिनः बद्धवन्तः। स बलवान् राजा लक्षं सुवर्णमादत्त। हे राजन्, प्रद्योतपुत्रः स लक्षणः अतीव बलवान् आसीत्। एतत् श्रुत्वा परिमलः सर्वैः राजभिः सहितः तदा महात्मना वेला पुनः पुनः विलप्य, तां सान्त्वयित्वा आकाशमार्गे गतः। तदा लक्षणं भीषयित्वा आगमनचिह्नं हृष्टः गृहीत्वा। सप्तपुत्रान् राजानं च त्यक्त्वा, दशरात्रं तत्र स्थित्वा, अन्ते प्रस्थितिं चक्रुः, हे मुनि। परन्तु स बलवान् राजा भूमिपतेः पादौ गृहीत्वा स्थितः। हे महाबाहो, तव वधूः द्वादशवर्षा जाता। अतः त्वं तां त्यक्त्वा गृहं गच्छ, सुखी भव। एवमुक्त्वा राजा स्नेहेन तं जानुना स्पृष्ट्वा, भूमिपतिं स्पृष्ट्वा, स राजा रजःभूतः। उभौ राजानौ भग्नास्थी पावकवैद्यैः चिकित्सितौ। मलना स्वपुत्रं विवाहात् गृहं प्राप्तं दृष्ट्वा, चण्डिकायै होमं कृत्त्वा तस्याः कृपया फलम् अलभत।