गजमुक्ताफलस्य आदेशेन प्राज्ञः सेनापतिः रणरथमारुह्य, तस्मिन्निवासे गजमुक्ताफलं अपि स्थितम्। ततो गजसेनः तान् दिव्यैः भोज्यैः तर्पयित्वा, लक्षसैनिकान् स्थापयामास, स्वयम् च रुद्रपुरं प्रति जगाम। ते लोहकूटगृहेषु रात्रिं यापयामासुः, बलपूर्वकं यत्नं कुर्वन्तः; शीघ्रं द्वारं उद्घाटयध्वं, अन्यथा प्राणान् ह्रासयिष्यथ। एवं श्रुत्वा सेनापतिः लक्षसैनिकान् आज्ञापयत्। एवं श्रुत्वा, ते वीराः शतघ्नैः शस्त्रैः ताडिताः। दशसहस्रेषु निहतेषु, कृष्णांशः बिन्दुलः अश्वमारुह्य युद्धाय प्रवृत्तः। अवशिष्टाः भीताः स्वसखिभिः सह, अशीतिसंख्यकाः अभवन्। तद्वचनं श्रुत्वा, स भीतः राजा, स्वद्वाभ्यां पुत्राभ्यां सहितः, कन्यां यथाविधि दत्त्वा, स्वं पापं क्षालयामास। षोडश सुवर्णोष्ट्रीः गृह्य, स हर्षपूर्णः अभवत्। हर्षे गृहे प्रविष्टे, स्वयमेव रानी सुवर्णेन भूषिता अभवत्। सा मातेव पुत्रं संबोध्य, ‘‘अहं मृतास्मि, त्वया तु पुनः जीविता अस्मि’’ इति उक्तवती। एतदाकर्ण्य बिन्दुलः वीरः, हर्षपूर्णः मातरं प्रणम्य वाक्यमब्रवीत्। हर्षे गृहे प्रविष्टे, पारिमलः राजा प्राज्ञः तत्रासीत्। ततः कृष्णकुमारस्य राज्ञः निधनानन्तरं, रत्नभानुः राज्यं प्राप। स महराजा शोकसम्भ्रान्तः, लक्षचण्डिकायज्ञं अकरोत्। वर्षे वर्षे, सप्त जना भविष्याङ्गात् जायन्ते इति श्रुतम्। एवं वचने प्रोक्ते, रानी गर्भं धारयामास। द्वितीयवर्षे, दुशासनस्य पुण्यांशात् पुत्रः जातः। उद्धर्षांशः शरदनः, दुर्मुखः मर्दनः अभवताम्। वर्धनः चित्रबाणांशः, ततो वेला जाता। सा भूमौ जाता, भीषणं भूकम्पः अभवत्; नगरे असृगस्थिसितशर्करायाः वर्षा अभवत्। ब्राह्मणाः समागत्य जातकर्मादिकं कृतवन्तः। इला सोममाता, अद्भुतरूपेण भूमौ जाता। कन्यायां जातायां, तस्याः पितुः ब्राह्मणेभ्यः श्रेष्ठं दत्तम्। द्वादशवर्षे गते, सा कन्या शुभवर्णा अभवत्। या मां रक्तधाराभिः मण्डपे स्नापयेत्, तस्यै शुभं स्यात् इति उक्तम्। ततः राजा सुवर्णपट्टे वेलामुखसम्भूतां गाथां रचयामास। त्रिलक्षं वित्तं, लक्षबलं च संगृह्य, स सिन्ध्वार्यदेशौ गतः, बलशाली सर्वान् राज्ञः उपगम्य, मातुलस्य समीपं गत्वा इदं वचनं अवदत्। श्रुत्वा, स उवाच— ‘‘वीर, ब्रह्मानन्दः महाबलवान्। किं त्वया न ज्ञातम्? तस्य कर्माणि प्रसिद्धानि। सर्वे ब्रह्मानन्दस्य वशे आसन्, स प्राज्ञः।’’ तदाकर्ण्य, तारकः शीघ्रं स्वसेनया सह ययौ। कृष्णं गृहीत्वा, स शीघ्रं गाथां अवोचत्। तदा सर्वे मौनं जग्मुः, तारकः द्विजैः सह तत्र स्थितः। माघमासे शुक्लपक्षे त्रयोदश्यां शुभदिने, सप्तलक्षसैनिकैः सह लक्षणः सतालनसहितः अभवत्। आह्लादः लक्षबलसम्पन्नः कृष्णांशयुक्तः, नेत्रसिंहः लक्षबलयुक्तः योगभोगसम्पन्नः अभवत्। एवं द्वादशलक्षसेनापतिः महाबलवान् प्रतिष्ठितः।