शृणुत भगवन्तः, यथाऽत्र भगवत्याः कृपया भक्तजनानां कृते पात्रं पूरितम्। तत्र सुखखानि बलवान् आसीत्, स मधुना पुष्पैः फलैः च समृद्धः, बलखानि अपि तद्वत् मांसैः पूरितः, मूलशर्मा रक्तमूलैः पूजां कुर्वन् स्थितः। तस्मिन्काले देवकी चन्दनादिभिः द्रव्यैः पूजनं विधिवत् अकुर्वत्। आह्रादः सर्वाङ्गैः, उदयः स्वशिरसा स्वकृत्यं निष्पादयन् आस्ताम्। तदा भगवती भक्तवत्सला स्वभक्तेभ्यः स्नेहपूर्णं वचनं अवदत्। कालान्तरे महावीर्यवान् बलखानि मृत्युम् उपागच्छत्। देवकी च स्वलोके दीर्घकालं देवीरूपेण स्थित्वा, एको देवत्वेन, द्वितीयः बलवत्तरः इति उच्यते। देवसिंहः अपि, सर्वकामरहितः, मृत्यौ मोक्षं प्राप्नोति इति श्रूयते। एवं भविष्यमहापुराणस्य प्रतिसर्गपर्वणि कलियुगचरिते चतुर्दशपर्यन्ते पञ्चदशोऽध्यायः समाप्तः। शृणु, मुनिशार्दूल, यत् योगदृष्ट्या दृष्टम्। यदा रत्नभानुः राजा मृतः, तदा मरुधन्वा पृथिव्याः अधिपः अभवत्। स अग्निदेवं यज्ञैः ध्यानैः व्रतैः च पूजयामास। तदा प्रसन्नः भगवान् अग्निजातं श्रेष्ठं अश्वं तस्मै दत्तवान्। अग्निजाताः चत्वारः पृथिव्यां प्रादुर्भूताः। ते सर्वे, मुनिश्रेष्ठ, अष्टादशवयस्काः आसन्। कन्या अपि शोभायुक्ता अष्टादशवयस्का आसीत्। स शार्दूलवंशजः राजा स्वयंवरं अकार्षीत्। मार्गशीर्षस्य शुक्लपक्षे अष्टम्यां सोमवारे, सा कन्या विद्युल्लेखाभामुखी स्फुरद्वदना आसीत्। तं वीरं दृष्ट्वा, सा गजमुक्तेव मुमूर्षिता अभवत्। तदा तारकादयः राजानः सर्वशस्त्रास्त्रधारिणः संनद्धाः आसन्। पञ्चशतं बलवान् नृपतयः दृष्ट्वा, तारकः सर्वतः पर्युपस्थितान् सैन्यवर्गान् निहत्य स्थितवान्। राज्ञः ज्येष्ठपुत्रः, खड्गं निर्गतम् आलोक्य, तदा युद्धे राजसैन्ये पराजिते, महाबलखानि एव अवशिष्टः। कन्यायाः गमनं दृष्ट्वा, गजसेनः राजा मायया जम्बुकहन्तारं वीरं मोहितवान्। क्रुद्धः स तं दृढलोहेन शृङ्खलया बद्धवान्। तत्र निवसतः तीक्ष्णांश् चाण्डालान् आहूतवान्। ते क्रूराः पुरुषाः तं बद्ध्वा नितरां ताडितवन्तः। तदा बलखानि चाण्डालान् दृष्ट्वा, तान् प्रहारं कृतवान्। पञ्चशतानि क्रूराणां निहतानि, अवशिष्टाः भयभीताः पलायितवन्तः। ततः राजा कारणं विज्ञाय, महाबलः सन् अपि, पाणिपादयोः बद्धः। हे महाबाहो, त्वं चाण्डालैः बद्धः आसीः। मम कन्या तव गृहे प्राप्ता, सौभाग्येन त्वं जीवितः पुनः। इति प्रियं वचनं श्रुत्वा, स तं स्तुत्वा तथैव अकरोत्। विवाहार्थं स वेदविधिं मण्डपे अकार्षीत्। तस्याज्ञया गजसेनः, वह्निसेवकः, तद् लिखितवान्। अत्र बलखान्याः विवाहः तव सैन्येन सह जातः। एवं उक्ते, तदा बलखानि महाबलः रात्रौ जातः। स विषं पीत्वा अपि शुभाशिषा न मृतः; पुनः शृङ्खलया बद्धः, दण्डैः ताडितः च।