तत्र, जम्बुकस्य पुत्री स्वजनैः सह प्रतिदिनं आगच्छति स्म। तस्या मायया वस्त्रे समाविष्टया नरान् मोहितुम् उत्पन्ना; एतत् श्रुत्वा चत्वारः अह्लादं विना वनं प्रविष्टवन्तः। तत्र गायन-नर्तन-नाट्यैः तं तदा मोहितवन्तः। तेषु, विवाहकालः नियमः अस्ति। यदा स महान् दुष्टः हतः, रणशीर्षे गत्वा तत्र स्थितान् वीरान् च शतशः विनाशयन्तः खण्डकृतः च हतवन्तः। ततः जम्बुकराजः, बलवान् पुण्यश्रेष्ठः, तेषां नामभिः शैवयज्ञं अकरोत्। रूपणः एवं विज्ञाय देवकीं वर्णयामास, तस्य चित्ते शीघ्रं अनुग्रहीतायां शरणं ययौ। ततः प्रसन्ना जगन्माता स्वप्नान्ते तां वर्णयामास। यदा जम्बुकराजः बलवान् पुण्यश्रेष्ठः—तदा तं मोहित्वा अहं तस्य पुत्रान् विमुक्तवती। एतत् श्रुत्वा साध्वी देवी महेश्वर्यै नमस्कृतवती। तस्मिन्नेव काले राजा दिव्यया मायया मोहितः। जम्बुकराजः तैः दृढलोहशृङ्खलाभिः बद्धः। तत्रैव त्रीणि पुत्राणि—कालियः च अन्यौ—। ततः पुनः द्वयोर्युद्धयोः तीव्रं संग्रामः अभवत्। त्रीन् शत्रून् कक्षायां बद्ध्वा बलवन्तः स्वास्त्रैः तान् हतवन्तः। कालियः दुःखातुरः हरं चित्ते स्मृतवान्। तस्मिन्नेव काले देवकी, पतिसंयुक्ता, कृष्णांशं पञ्चाक्षरगजे स्थितं जागारयामास; ततः देवी स्वयं प्रसन्ना हर्षेण तान् जागारयामास। अह्लादः सूर्यवर्मा च कालियः तस्य अनुजः तदा—। पूर्वजन्मनि, हे ब्राह्मण, जरासन्धः कालियेन सह आसीत्। त्रिशिराः शृगालरूपे जन्म प्राप्तवान्, स शृगालः जम्बुकः। शत्रुपुत्रेषु हतेषु देवकी जम्बुकं शत्रुं दृष्टवती। कृष्णांशः गाढस्नेहात् पितृमातृशिरांसि आदत्त। ततः स्मितं कृत्वा तत्र मधुरं वचनं उक्तवन्तः; मृतशरीरे अपि तयोः संवादः अभवत्। सा देवी खड्गं गृहीत्वा शत्रुं शिलायंत्रे स्थापयामास। "हे पुत्राः, पितुः शत्रुं जम्बुकं, पापतमं, विदारयत।" "तस्य शरीरं तैः मद्यसम्भूतैः तैलैः चूर्णयत।" एवं कृत्वा पुत्राः राणी पुत्रेण सह—। ततः राणी गन्धं दृष्ट्वा स्वं पतिं दुःखितं अपश्यत्। तस्याः पुत्री खड्गं गृहीत्वा बलखानीं बलभुजं प्रति गता। तालनं देवसिंहं रामांशं च तत्र—। शीघ्रं मायया कृष्णांशं मोहित्वा सा तं गृहीत्वा शिरः श्मशाने क्षिप्तवती। ततः वाणी उदभूत्—"शृणु हे बलखानि!"। "विवाहे पापकृत् फलं अनुभवेत्।" ततः सर्वे सैनिकाः महाहर्षपूर्णाः। महापुर्यं गत्वा कार्यं साधितवन्तः। ततः ते स्वपुरं प्रत्यागच्छन्; ततः किम् अभवत्, हे ऋषे? ज्येष्ठमासे स्वगृहं आगम्य बहूनि वाद्यानी वादितवन्तः। एतत् श्रुत्वा परिमलराजः विजयी पुत्रान् वीरांश्च आह्वयामास।