सिंहोऽहं पितृवधायागतः इति सिम्हेनोक्ते, कालियः तद्वचनं श्रुत्वा अधिकतरं बलं प्राप। ततः स द्वारं रुद्ध्वा तान् बध्नातुं प्रवृत्तः। तदा क्षत्रियाः स्वस्वखड्गान् उद्यम्य परस्परं प्राहरन्। पितरं त्यक्त्वा ते निर्गत्य, गृहात् बहिः नर्मदातट उपविश्य शिबिराणि चक्रुः। तत्रैव ते नर्मदायाः तीरे दृढं सेतुम्, नालपरिमाणं, निर्मितवन्तः। एतेषां मध्ये बालखानः स्वबलसमेतः समग्रां पुरीं परिवृत्य, माहिष्मत्याः प्रासादान् भूमौ निपातितवान्। तदा पुरुषाः स्वकुटुम्बैः प्रधानवस्तुभिः सह पलायिताः। कालियः गजानिकायाम् आसीनः पञ्चशब्दनाम्नि गजे स्थितः। तस्य अनुजः सूर्यवर्मा त्रिशतसहस्राश्वैः सहितः। रंकनः वंकनश्च चतुःशतसहस्रपदातिभिः दक्षिणग्रामसेनां नेतुं अग्रे गतौ। उभयसेनयोः संगमे युद्धाय अवसरः अभवत्। तृतीययामे तेषां रुधिरं शीघ्रं नदीरूपेण प्रवाहितम्। वीरः बालखानी अपरिमिततेजाः खड्गं गृहीत्वा अग्रे गतः। तदा देवः शूलधारी स्वाभिलषितरथमारूढः स्थितः। आह्लादः गदां गृहीत्वा सैन्ये प्रहारं चकार, तालनोऽपि खड्गहस्तः माहिष्मतीं हन्तुं जगाम। एवं तस्मिन् महायुद्धे महती भीः उत्पन्ना। स्वसैन्यं भग्नं दृष्ट्वा कालियः बालखानीं प्रत्यूह्य ययौ। तस्य स्वामिनं क्लेशितं ज्ञात्वा तुरीः प्रत्यभिज्ञाय अभवत्। वीरः कालियः पतिते, महागजः पञ्चशब्दः अपि तत्रैव न्यपतत्। पञ्चवीराः मूर्छिताः सन्तः, रूपणः भीतेन मनसा तत्र स्थितः। शोकाकुला रानी शीघ्रं पालकीमारूढा। सा गजेन्द्रं प्रणम्य, "नमस्ते महाबल, इन्द्रदत्त महागज," इति उक्तवती। एवं श्रुत्वा दिव्यगजः दिव्यविद्यायुक्तः तुष्टः अभवत्। गजेन्द्रे एवमुक्ते, कृष्णांशः बलसम्पन्नः, हस्तस्पर्शेन तं उत्तोल्य, बालखानीना सह, करालः रूपणाय सान्त्वनं स्मितम् अदात्। स च मूर्छितं शत्रुं कालियं दृढैः पाशैः बद्धवान्। सूर्यवर्मा स्वबान्धवं कालियं बद्धं ज्ञात्वा, तत्रागतः। तं समीपं समायान्तं दृष्ट्वा, युद्धमत्ताः ते वीराः विस्मिताः अभवन्, यदा तेषां शस्त्राणि मन्दानि अभवन्। तस्य आयुधैः ते महावीराः व्रणैः, पीडया, भयेन च पीडिताः। एवं सति, केचन दिनानि तस्य महावीरस्य मोहात्, ते कृष्णांशं शरणं जग्मुः। कृष्णः तां जगन्मोहिनीं देवीम् एवं स्थितां दृष्ट्वा, तदा जगदम्बा दुर्गा दुःखनाशिनी तुष्टाऽभवत्। तं निद्रया मोहितं दृष्ट्वा, कृष्णांशः महाबलः, तुंडिलः भ्रातृशोकात् विवलितः, शत्रुसैन्ये अनेकान् वीरान् निहत्य, माहिष्मतीनां वीरैः रंकनसहितैः अग्रे गतः। स्वसैन्यं पलायमानं दृष्ट्वा, तालनः लोहदण्डहस्तः युद्धाय प्रवृत्तः। स वंकनं च रंकनं च खड्गेन निहत्य, शत्रुं कालियं बद्धं, सूर्यवर्माणं च दृढं निरुद्धं कृत्वा, शेषितैः सैन्यैः सह सहस्रं म्लेच्छराजान् अपि निहतवान्।