शुक्लपक्षे दशम्यां दिवसे ईशस्य, नृपाः समागताः। रमणीयायां कन्यकुब्जायां नानाविधाः राजानः संमिलिताः आसन्। तस्मिन्नवसरे, हे मुनिवर, सः कृष्णांशदर्शनं काङ्क्षितवान्। येन भूमिपतिः सर्वलोकसम्मानितः विजितः, सः स्वं नम्रं भ्रातरं इत्युक्तवान्—"शृणु, हे शुक्लयशस्कर। कथं त्वं राजाधिराजपदं हर्तुमिच्छसि?" तत्र राजानः स्वस्वसेनाभिः परिवृताः एकत्र स्थिताः। ते जानन्तः कृष्णांशः शिरीषाख्यनगरे स्थितः इति, तं महात्मानं पङ्कजवदनं दृष्टवन्तः। तदा राजा कोपसमन्वितः अन्यान् अधिपतीन् उवाच—"तस्य द्वौ बलिनौ पितरौ महीष्मत्यां मृत्युमुपगतौ।" जम्बुकनामा राजा नर्मदाजनैः सहितः तयोः शरीरं शिलायां स्थाप्य चूर्णयामास। अद्यापि तौ वीरौ 'हा पुत्र!' इति विलपन्तौ तिष्ठतः, तयोः उत्थानं व्यर्थं ज्ञेयम्, यशः प्रियं च निष्फलम्। एतदाकर्ण्य कृष्णांशः विनीतचित्तः राज्ञः प्रति उवाच। तत्र तेन राज्ञा म्लेच्छैः नरशंसैश्च सह युद्धम् अभवत्; तत्र म्लेच्छाः निहताः, एषा प्रसिद्धा कथा श्रूयते। अधुना मातुलः तयोः नूतनमरणं न्यवेदयत्। एवं तान् प्रति उक्त्वा कृष्णांशः शीघ्रं मातरं प्रति जगाद। तस्य वचः वज्रसार्द्रं श्रुत्वा सा माता रुरोद। पितुः वधमाकर्ण्य जम्बुकं च शिवसेवकं ज्ञात्वा, सः "जय जय जगन्माते भवानि, या सर्वलोकमाता, देवपितृर्षिमाता च असि!" इति ध्यानं कृत्वा स्वगृहे शयानः कृष्णांशः शीघ्रं सर्वान् मोहित्वा स्वपार्श्वे न्यवेशयत्। ततः चत्वारिंशत्सहस्रसेनया तालनः शीघ्रं समुपजगाम। तस्मिन्नेव काले बलखानी अपि लक्षसेनया समायातः। सैन्यानि उद्यानमध्ये व्यवस्थितानि दृष्ट्वा, राजानं क्लेशितं विलोक्य कृष्णांशः हर्षेण सान्त्वयत्। लक्षसेनां गृहीत्वा सः अधिपतिः अभवत्। तत्र पञ्चसहस्रपताकाः सह सहस्रशिल्पिभिः आसन्। तत्र त्रिशतसहस्राश्वाः, दशसहस्रद्रोणाः च आसन्। तालनः सर्वसेनापतित्वं प्राप, बलखानी सर्वाश्वसेनापतिः अभवत्, कृष्णांशः सर्वपदातीनां नायकः अभवत्। मलनाधिपः प्रणम्य बहूनि दानानि अदात्। तदा युद्धकाङ्क्षिणां पन्थाः अर्धदिनमात्रं व्यतीतम्; बलिनः शूराः तत्र निर्भयाः सैन्यं न्यवेशयन्। देवसिंहस्य मतानुसारिणः ते योगिनः अभवन्। तत्र मड्डुधारी देववत् आसीत्, तालनः वीणां धारयामास। मातरं पुरतः स्थित्वा ते प्रेम्णा नृत्यन्तः अभवन्। मातरं मोहितां दृष्ट्वा परमं हर्षं प्राप्नुवन्। तां प्रणम्य सर्वे शुभां महीष्मतीं प्रति प्रस्थिताः। दूतसहिताः शत्रुगृहं गत्वा कार्यनिष्ठया स्थिताः। कृष्णांशः सर्वेषां मोहितारः राणीं मूर्छितां चकार। सा तं कृष्णवपुषं परमपुरुषं दृष्टवती। तां समुपस्थितां दृष्ट्वा कृष्णांशः स्निग्धवचनं व्याहरत्। सा उवाच—"देवकीपुत्र, यदि त्वं मम करग्रहणं करिष्यसि...