महादेवस्य उपदेशेन भूमिपतिः समुत्तस्थौ। ततः स बलवद्भिः पाशैः सुखाखन्यां काञ्चुरांश्च दृढं बद्धवान्। स्वस्य सैन्यस्य विप्लवमपि क्लेशं च दृष्ट्वा उदयहरिः सन्तप्तः अभवत्। तस्मिन्नपि समये बलः राज्ञः गजं गृहित्वा शृङ्खलाभिः बद्धवान्। एवं स भूमिपतिः तेन पराजितः लज्जितः अभवत्। देवसिंहस्य आज्ञया वत्सपुत्रः वीर्यवान् शत्रुसैन्यम् अवशं कृतवान्। स वीरः शिरीषनगरे नाम नगरीं स्थापयामास। तत्र वत्सपुत्रः स्वजनैः सह निवसति स्म। एवं श्रुत्वा परिमलनाम राजा हर्षपूर्णः तत्र आगतः। स ब्रह्मानन्देन सह मिलित्वा पुनः स्वगृहं प्रत्यागच्छत्। ईशस्य शुक्लपक्षे दशम्यां दिने राजानः समागच्छन्। कान्यकुब्जे रम्ये नानाराजानः समवेताः। तस्मिन्नेव काले, हे मुने, सः कृष्णांशं द्रष्टुम् इच्छत्। येन भूमिपतिः सर्वलोकसम्मानितः विजितः, सः झुकितभ्रात्रे इदं वचनम् अवदत्—"शृणु, हे शुक्लयशस्कर। कथं त्वं राजाधिराजस्य पदं च्छेत्तुम् इच्छसि?" तान् राजानः स्वस्वसैन्यैः परिवृत्य एकत्र समुपविष्टाः। ते शिरीषनगरे कृष्णांशस्य स्थितिं ज्ञात्वा, तं महात्मानं कमलवदनं दृष्टवन्तः। तदा राजा कोपितः अन्यान् नृपतीन् इत्युवाच—"तस्य द्वौ वीर्यवन्तौ जनकौ महिष्मत्यां निधनं प्राप्नुतः।" नर्मदाजनैः सहितः जम्बुकनाम राजा तयोः शरीराणि शिलायाम् स्थाप्य चूर्णितवान्। अद्यापि तौ वीरौ "हन्त पुत्र!" इति क्रन्दन्तौ दृश्येते, तयोः उत्थानं व्यर्थं, कीर्तिश्च प्रियत्वादपि निष्फला। एवं श्रुत्वा कृष्णांशः विनीतचित्तः राज्ञः प्रत्युवाच। तेन नृपतेः म्लेच्छैः नरशंसैः सह युद्धमभवत्; तत्र म्लेच्छाः निहताः, इयं कीर्तिर्यशस्विनी श्रूयते। अद्य मातुलः तयोः द्वयोः नूतनमरणं निवेदितवान्। एवं तान् प्रति उक्त्वा कृष्णांशः शीघ्रं मातरं प्रति अभाषत। तानि वज्रसमानि वचनानि श्रुत्वा माता रुरोद। पितुः वधं श्रुत्वा जम्बुकं च शिवदासं ज्ञात्वा— "जय जय जय जगदम्बिके भवानि! त्वं एव लोकानां देवतानां पितॄणां ऋषीणां च जननी!" इति ध्यायन् कृष्णांशः स्वगृहे शयनं कृतवान्; ततः सर्वान् मोहयित्वा स्वसमीपं प्रेषितवान्। ततः चत्वारिंशत्सहस्रसैन्ययुक्तः तालनः शीघ्रं आगतः। तस्मिन्नपि काले शतसहस्रसैन्ययुक्तः बलखान्यपि आगतः। तान् सज्जान् सैन्यैः सह उद्यानमध्ये स्थितान् दृष्ट्वा— राजानं क्लेशितं दृष्ट्वा कृष्णांशः हर्षेण सान्त्वनं दत्तवान्। ततः शतसहस्रसैन्यं गृहित्वा सः अधिपः अभवत्। तत्र पञ्चसहस्रध्वजाः, सहस्रविश्वकर्माणश्च आसन्। सर्वे त्रिशतसहस्राश्वाः, दशसहस्रद्रोणाश्च तत्र आसन्। तालनः आगत्य सर्वसैन्यस्य सेनापतिः अभवत्। बलखानिः सर्वाश्वसेनानां नायकः, कृष्णांशः च सर्वपदातीनां प्रमुखः अभवत्। नतो मलनानां राजा बहून् दानान् दत्तवान्। तस्मिन्नपि काले, युद्धकामानां मार्गे अर्धदिनमेव व्यतीतं, तत्र महाबलिनः वीराः स्वसैन्यं निर्भयम् स्थापयामासुः।