सर्वे मिलित्वा चतुःशतदशसहस्रसेनया युद्धाय समागच्छन्। युद्धभूमौ तत्र तैः मदोन्मत्तैः शत्रून् सर्वान् भीषयन्तः स्थिताः। उद्भूतनिनादं कृत्वा ते युद्धाय अग्रे गताः। त्रिसहस्रपञ्चसहस्रायुधयन्त्रैः सशस्त्राः प्रययुः। षष्टिसहस्रसेना स्वदेशं अभिमुखं आगच्छत्। भीरवः पलायिताः, वीराः तु वालखिल्याः दशदिशं प्रविभक्ताः। अश्वाः अश्वैः, उष्ट्राः उष्ट्रैः समाघातम् अकरोत्। स्वबलं बलिनं पराजितं दृष्ट्वा हाहाः प्रेतात्मानः व्याहरन्। ब्रह्मान्डः शरैः शत्रून् यमलोकं प्रेषयामास। बलखानीः खङ्गेन कृष्णान् अपि वधयामास। सेनायाः पराजयं दृष्ट्वा धुन्धुकारः महाबलः कोपितः अभवत्। हर्षविमोहयोः मध्ये देवसिंहः महाबलः तत्र प्रादुरभवत्। गजमारूढः तेन गम्भीरव्रणं प्राप्य चेतना नष्टा। वत्सजः खङ्गेन शत्रूणां शस्त्रास्त्राणि विच्छेदयामास। शत्रुसैन्ये विनष्टे शेषाः पलायिताः। शिवदत्तवरः महाबलः गजमारूढः समागच्छत्। सः आह्लादं च वीरं देवं परिमलपुत्रं पूजयामास। अस्त्रयन्त्राणि पूज्य महावधं अकरोत्। ततः सुखखानीः महाबलः कपोतवाहनः आकाशमार्गे आगच्छत्। तेन भूमिपतिं स्वबान्धवान् च वाहनैः सह मूर्च्छितान् अकरोत्। ततः भूमिपतिः महादेवेन उपदिष्टः उत्थितः। सः सुखखान्यं कञ्चुरांश्च दृढशृङ्खलाभिः बध्नात्। स्वसेनां भग्नां क्लिष्टां च दृष्ट्वा उदयहरिः दुःखितः अभवत्। राजगजं गृह्य बालः तं शृङ्खलाभिः बद्धवान्। भूमिपतिः तेन पराजितः लज्जितः अभवत्। देवसिंहस्य आज्ञया वत्सपुत्रः वीरः शत्रुसैन्यं निगृह्य। सः वीरः शिरीषनगरीं स्थापयामास। तत्र वत्सपुत्रः सपरिवारः निवसति स्म। एतत् श्रुत्वा राजा परिमलः हर्षपूर्णः तत्र आगच्छत्। ब्रह्मानन्देन सह मिलित्वा पुनः स्वगृहं प्रतिनिवृत्तः। ईशस्य शुक्लपक्षस्य दशमे दिने राजानः समवेताः। रम्यायां काञ्यकुब्जायां नानाराजानः समागच्छन्। तस्मिन्काले, हे मुने, सः कृष्णांशं द्रष्टुम् इच्छामास। येन भूमिपतिः सर्वलोकपूजितः विजितः, सः नमितं भ्रातरं अभाषत्—"शृणु शुक्लयशस्कर।" "कथं त्वं राजाधिराजस्य पदं अपाकर्तुम् इच्छसि?" तैः राजभिः स्वसेनाभिः परिवृतैः सह समवेताः। शिरीषनगरे कृष्णांशः स्थितः इति ज्ञात्वा। ते तं महात्मानं पद्मवदनं दृष्टवन्तः। तदा राजा कोपितः अन्यराजान् इदं उवाच—"तस्य द्वौ महाबलावपि मातापितरौ महिष्मत्यां मृत्युम् उपगतौ।" नर्मदाजनसमेतः जम्बुकनामकः राजा तयोः देहे शिलातले स्थाप्य चूर्णितवान्।